Στη λογοτεχνία, στο θέατρο, στη δραματουργία γενικά, ένας αρχετυπικός χαρακτήρας, πολύ συχνά απαραίτητος για την εξέλιξη του μύθου, είναι ο αδύναμος, ο μη προνομιούχος, ο απόκληρος, αυτός που δεν έχει πρόσβαση σε βασικά αγαθά. Ακόμη και αν δεν υπάρχει επί σκηνής ή στο κείμενο, υπονοείται ώστε να προσδιορίσει εξ αντιδιαστολής τον δυνατό, τον έχοντα και κατέχοντα που εκπροσωπεί την εξουσία. Αλλά, συνήθως, υπάρχει. Είναι, για παράδειγμα, η Τιτίκα στους «Αθλίους» τους Ουγκώ, το «Κοριτσάκι με τα σπίρτα» του Αντερσεν, ο «Ολιβερ Τουίστ» του Ντίκενς. Αν τα παραπάνω λογοτεχνικά έργα τα είχε γράψει ο Μαρξ, η Τιτίκα, το κοριτσάκι που ξεπάγιασε, ο ορφανός Ολιβερ, θα ήταν προλετάριοι.
Τελευταία Νέα
- ΕΕ: Περισσότερα εναέρια μέσα και πυροσβέστες σε Γαλλία και Ισπανία για τις πυρκαγιές
- Ο ταλαντούχος κ. Αραγτσί: O Πέρσης ΥΠΕΞ που θέλει να κάνει το γαλατικό χωριό της Μ. Ανατολής, ξανά Αυτοκρατορία
- Συγκινητική στιγμή στο Σίδνεϊ: Οι πρωταθλητές του World Cup τραγούδησαν τον Εθνικό Ύμνο μέσα σε ελληνικό εστιατόριο (vid)
