Μύθοι {LF}και αλήθειες {LF}για τις «αποφάσεις του βουνού»

Αρχές Οκτωβρίου, σε μια ζωντανή σύνδεση του πρωθυπουργικού λάπτοπ με το ορειβατικό καταφύγιο του Ολύμπου για τηλεσυζήτηση με τη φοιτήτρια και τον δρομέα υπεραποστάσεων που πάτησαν στην κορυφή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν περιορίστηκε μόνο στον θαυμασμό για την ιστορία και το επίτευγμα των δύο δραμινών φίλων. Αποκάλυπτε επίσης ότι είναι και στο δικό του μυαλό μια ανάβαση στο υψηλότερο βουνό της χώρας, κάτι που δεν έχει επιχειρήσει ως σήμερα. Συνέχεια δεν έδωσε πάντως δημοσίως, κρατώντας έτσι σε αγωνία τους πιο… υποψιασμένους, οι οποίοι άρχισαν να «ποντάρουν» για νέες, μεγάλες πολιτικές αποφάσεις άμεσα – αυτές που ο Μητσοτάκης παίρνει σε βουνίσιες εξορμήσεις του. Ακόμα και χωρίς βουνό στο φόντο, αλλά με αφετηρία άλλες ενδείξεις και συμβολικές κινήσεις, έχουν πράγματι επιστρέψει στο παρασκήνιο της πολιτικής επικαιρότητας οι συζητήσεις για τα επόμενα βήματα του Μαξίμου.

Τις τελευταίες ημέρες διακινούνται στους πολιτικούς κύκλους πληροφορίες, εκτιμήσεις, σεναριολογία που περιλαμβάνει ακόμα και ονοματεπώνυμα που δεν επιβεβαιώνονται, μύθοι και αλήθειες για τρία θέματα: οι τυχόν πρόωρες κάλπες, ο πιθανός ανασχηματισμός και το ενδεχόμενο ανασύνταξης του Μαξίμου. Εξάλλου η σπίθα είχε ανάψει λίγα 24ωρα πριν από τη σύνδεση Μαξίμου – Ολύμπου, την ημέρα του τελευταίου Υπουργικού Συμβουλίου, που σημαδεύτηκε από τις ευθείες και για πρώτη φορά τόσο αυστηρές προειδοποιήσεις του Μητσοτάκη προς τα στελέχη του για συλλογικές ευθύνες, στήριξη των κυβερνητικών θέσεων, όχι αλληλοκαρφώματα ή αποποίηση ευθυνών και πάει λέγοντας.

Ακολούθησαν μεταξύ άλλων η μετωπική σύγκρουση κυβέρνησης και ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ για τη Χρυσή Αυγή, η απόφαση αναβάθμισης του προερχόμενου από το ΕΛΙΑΜΕΠ Θάνου Ντόκου σε σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας στο Μαξίμου και η πρωθυπουργική πρόταση στην Αννα Διαμαντοπούλου για τη θέση του γενικού γραμματέα του ΟΟΣΑ, η οποία προκάλεσε τριγμούς δημόσια, αλλά και μουρμούρες στο παρασκήνιο.

Υπήρξαν επίσης και οι τοποθετήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη μέσα από τη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», που κινητοποίησαν νέο γύρο εκτιμήσεων για όσα γράφει στο μπλοκάκι του.

Ο «κανονικός» ανασχηματισμός

Στα «προσεχώς» αλλά σίγουρα όχι εσπευσμένα, ειδικά εν μέσω της νέας σοβαρής κλιμάκωσης στα ελληνοτουρκικά, φαίνεται να τοποθετείται ένας ανασχηματισμός, σύμφωνα με εκτιμήσεις προσώπων κοντά στο πρωθυπουργικό περιβάλλον. Ολα δείχνουν ότι αυτή τη φορά ο Πρωθυπουργός θα επιδιώξει να κρατήσει ζωντανό το στοιχείο του αιφνιδιασμού ως την τελευταία στιγμή και, εφόσον αποφασίσει να κάνει την τελική επισκόπηση στις σημειώσεις του για πρόσωπα και χαρτοφυλάκια, είναι αποφασισμένος να φέρει μπροστά μεγάλες αλλαγές στην κυβερνητική μηχανή.

Με άλλα λόγια, οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι με τις αυγουστιάτικες στοχευμένες παρεμβάσεις του (δύο αναβαθμίσεις, τρεις προσθήκες και ούτε μία αποχώρηση τότε) ο Μητσοτάκης είχε βάλει απλώς μια άνω τελεία στον «κανονικό» ανασχηματισμό για την περίοδο που ο ίδιος επιλέξει να στείλει μηνύματα επανεκκίνησης, ιδίως σε συγκεκριμένα «αναπτυξιακά πεδία», όπως σχολιάζουν οι γνωρίζοντες, αλλά και συνολικής ανασυγκρότησης.

Ο χρόνος των πιθανών αλλαγών μένει σε επίπεδο ανεπιβεβαίωτων «στοιχημάτων» – είτε από όσους ανησυχούν για την πόρτα της εξόδου είτε από εκείνους που… ελπίζουν σε είσοδο -, ωστόσο το σίγουρο είναι ότι στο πρωθυπουργικό γραφείο υπάρχει πλέον καθαρή εικόνα για τις «πηγές» των αρρυθμιών, την απόδοση, τις δυνατότητες, τη συνεργασία ή την απροθυμία και κακή χημεία των κυβερνητικών στελεχών – μεταξύ τους, με το «επιτελικό κράτος» ή την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Σε κάθε περίπτωση, έγκυρες πηγές σημειώνουν ότι δεν θα πρέπει να αναμένεται «εν θερμώ» ανασχηματισμός, αλλά υπολογισμένες μετακινήσεις υπουργών σε άλλα πόστα, αποχωρήσεις και προσθήκες «γαλάζιων», με αξιοποίηση όσων – κατά τα πρωθυπουργικά κριτήρια – μπορούν να φανούν αποτελεσματικοί.

Τη λέξη «στρατό» επέλεξε μάλιστα ο Πρωθυπουργός για να αναφερθεί μέσω των «ΝΕΩΝ» στο κυβερνητικό σχήμα και ουσιαστικά να μην απαντήσει για τυχόν σκέψεις ανασχηματισμού, με τη λακωνική αποστροφή «προτιμώ να βελτιώνω την απόδοση του στρατού παρά να κάνω αλλαγές».

Η πρόωρη κάλπη

Παρά την ευθεία απόρριψη – δημοσίως – του εκλογικού αιφνιδιασμού διά στόματος του Πρωθυπουργού, υπέρμαχοι των πρόωρων εκλογών και του γνωστού «2+4» (χρόνια διακυβέρνησης) εξακολουθούν να υπάρχουν εντός της «γαλάζιας» ομάδας. Οι διατυπώσεις του περασμένου Μαΐου, όταν και τότε ήταν εντόνως υπαρκτή η εκλογολογία, με τις πληροφορίες να επιβεβαιώνουν τις σχετικές εισηγήσεις προς το πρωθυπουργικό γραφείο, επιστρέφουν δειλά δειλά, αυτή τη φορά σε άλλα χρονικά ορόσημα και με φόντο την ανησυχία για τη φθορά της κυβέρνησης από τις επιπτώσεις των παράλληλων κρίσεων.

Προ μηνών οι υποστηρικτές της πρόωρης κάλπης μιλούσαν για το καλοκαίρι και την περίοδο πέριξ της συμπλήρωσης ενός έτους διακυβέρνησης ή για το φθινόπωρο του 2020, πριν από το ξέσπασμα του δεύτερου κύματος της πανδημίας.

Πλέον προκρίνεται η άνοιξη του 2021, με την ελπίδα να υπάρχει ως τότε δραστική αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης με φάρμακο ή εμβόλιο, ενώ απέναντι σε αυτό, άλλα στελέχη, κυβερνητικά και κομματικά, επιμένουν να υποστηρίζουν την εξάντληση της τετραετίας. Δική τους ελπίδα, η διαχείριση της ύφεσης φέτος και η δυναμική ανάκαμψη της οικονομίας μετά τον δύσκολο χειμώνα.

Στη φράση «κυνικός οπορτουνισμός» επιμένει ο Μητσοτάκης μπροστά στην εκλογολογία, κλείνοντας τουλάχιστον προς το παρόν αυτή τη συζήτηση.

Η ανασύνταξη του επιτελικού κράτους

«Ηρθε πρώτο… Ως ο πρώτος νόμος της νέας κυβέρνησης, πολύ πριν από το περιβάλλον και τις ανάγκες που διαμορφώνουν οι κρίσεις» σχολιάζουν αρμόδιες πηγές για το λεγόμενο επιτελικό κράτος. Εμμέσως δείχνουν σε μια είδους αξιολόγηση και σε αυτό το επίπεδο, την ώρα άλλωστε που υπάρχουν πτυχές, όπως το πρότζεκτ για το ετήσιο Ενοποιημένο Σχέδιο Κυβερνητικής Πολιτικής, οι οποίες μένει να εφαρμοστούν πρακτικά στους επόμενους μήνες, δίνοντας στους επιτελείς του Μαξίμου περισσότερα δεδομένα προς επεξεργασία. Αυτό σημαίνει ότι οι ίδιες πηγές εκτιμούν ως πιθανές – πέρα από τις αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα – τροποποιήσεις και στη «μορφή» του επιτελικού κράτους, το οποίο περιλαμβάνει προφανώς και την καθημερινή λειτουργία του Μαξίμου.

Ακόμα και έτσι πάντως, ενημερωμένες πηγές τονίζουν ότι παραμένουν στρατηγικές επιλογές, όπως έχουν αποτυπωθεί εξαρχής, μεταξύ άλλων η ισχυρή προεδρία της κυβέρνησης, τα ενδυναμωμένα υπουργεία (Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Ανάπτυξης και Επενδύσεων κ.λπ.), αλλά προδιαγράφουν παράλληλα νέες παρεμβάσεις σύντομα, είτε στην κρατική διοίκηση είτε στο εσωτερικό υπουργείων (με «διορθώσεις» σε Γενικές Γραμματείες κ.λπ.)