Ο Τόμσεν, {LF}η Βελκουλέσκου και τα νταηλίκια στο Χίλτον

Σκληροί, με εμμονές σε αποτυχημένες και ακραίες συνταγές λιτότητας, προκλητικοί κοινωνικά αλλά και εκτός ελληνικής πραγματικότητας, οι επικεφαλής του ΔΝΤ στην τρόικα Πόουλ Τόμσεν και Ντέλια Βελκουλέσκου «έβαζαν φωτιές» στις διαπραγματεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που με τις θέσεις και τις απαιτήσεις τους «έβγαζαν από τα ρούχα» τους συνομιλητές τους.

Τον Απρίλιο του 2010, όταν η χώρα έμπαινε στην περιπέτεια των Μνημονίων, ένας ψηλόλιγνος, ξανθός, γαλανομάτης άνδρας με γκρι κουστούμι και δερμάτινο χαρτοφύλακα στο χέρι περνούσε για πρώτη φορά την πόρτα του υπουργείου Οικονομικών στην οδό Νίκης. Ηταν ο δανός τεχνοκράτης του ΔΝΤ που έγινε «ο φόβος και ο τρόμος» υπουργών και υπηρεσιακών παραγόντων και ο άνθρωπος που σκότωνε τη συζήτηση δικαιολογώντας το παρατσούκλι του στην έδρα του ΔΝΤ «troubleshooter» (εξολοθρευτής προβλημάτων).

Ο δανός οικονομολόγος ήταν συχνά η αιτία των μαραθώνιων και ολονύχτιων διαβουλεύσεων, καθώς προσκολλημένος στο δόγμα ότι το κόστος της κρίσης θα πρέπει να το πληρώσουν τα νοικοκυριά προκαλούσε την έντονη αντίδραση και ενίοτε την εξέγερση των συνομιλητών του οδηγώντας τη συζήτηση σε αδιέξοδο.

Οι δημοσιογράφοι που ζήσαμε από κοντά τις διαπραγματεύσεις θυμόμαστε ακόμη τις φωνές και τους καβγάδες πίσω από τις κλειστές πόρτες στον 6ο όροφο του υπουργείου Οικονομικών. Η ατζέντα Τόμσεν, η οποία πήγαινε και ερχόταν με μικρές παραλλαγές σε όλα τα χρόνια που ήταν επικεφαλής του ΔΝΤ, περιελάμβανε τσουνάμι φόρων, απανωτές περικοπές στις συντάξεις, μαχαίρι στους μισθούς, κατάργηση των δώρων και επιδομάτων, απολύσεις στο Δημόσιο και Αρμαγεδδώνα στα εργασιακά.

Αν και η αγαπημένη του φράση ήταν «να βγαίνουν τα νούμερα», έπεσε έξω στις προβλέψεις του για την Ελλάδα, πράγμα που παραδέχθηκε ο ίδιος τον Οκτώβριο του 2019 λέγοντας πως τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ χειρότερα από ό,τι υπολογίζαμε. Δημοσίευμα του πρακτορείου Bloomberg σκιαγραφώντας το προφίλ του και τον ρόλο του στη χώρα μας στα χρόνια των Μνημονίων τον χαρακτήριζε ως έναν από τους πιο μισητούς ανθρώπους στην Ελλάδα.

Το καλοκαίρι του 2015 ο Τόμσεν φεύγει από το ελληνικό πρόγραμμα και τον διαδέχεται η Ρουμάνα Ντέλια Βελκουλέσκου, με «αμαρτωλό παρελθόν», αφού ως επικεφαλής του κλιμακίου του ΔΝΤ στη Κύπρο είχε απαιτήσει τόσο σκληρά μέτρα για μισθούς και συντάξεις που έφερε σε νευρική κρίση ακόμα και τους πιο ψύχραιμους στην κυπριακή κυβέρνηση.

Πιάνοντας το νήμα από εκεί που το άφησε ο προκάτοχός της, σχεδόν «με το καλημέρα» ζήτησε νέες μειώσεις στις συντάξεις και στο αφορολόγητο, κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών και των εκπτώσεων και ανατροπές στα εργασιακά με το επιχείρημα  ότι υπάρχει «τρύπα» δισεκατομμυρίων ευρώ στις εκτιμήσεις της ελληνικής πλευράς για τα δημοσιονομικά και το Ασφαλιστικό και ότι το πρόγραμμα δεν βγαίνει.

Μάλιστα ένα από τα ραντεβού στο Χίλτον σημαδεύθηκε από άγριο καβγά με την ελληνική αντιπροσωπεία όταν η κυρία Βελκουλέσκου επιχείρησε να τορπιλίσει τη συμφωνία με τους εκπροσώπους της Κομισιόν και της ΕΚΤ επαναφέροντας στο τραπέζι επώδυνα μέτρα που είχαν αποκλειστεί.

Δίνοντας το στίγμα της φιλοσοφίας της, παράγοντας που συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις έκανε λόγο για «οικονομική παράνοια» λέγοντας ότι πρότεινε μέτρα που πλήττουν τα εισοδήματα και στη συνέχεια σε ένδειξη κοινωνικής ευαισθησίας τόνιζε την ανάγκη να στηριχθούν αυτοί που φτωχαίνουν με επιδόματα πρόνοιας.