Ο εμμονικός Μπόλονι

Ποιος μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι ο Λάσλο Μπόλονι είναι ο ιδανικός προπονητής για τον Παναθηναϊκό αυτή την περίοδο;

Ο καθένας θα πει το μακρύ και το κοντό του. Οπως συνέβη με τον Πογιάτος, τον Δώνη, τον Αναστασίου, τον Στραματσιόνι. Αυτό που έχει σημασία είναι τι γράφει στο τέλος η Ιστορία.

Η μόνη αντικειμενική προσέγγιση για τον παρασημοφορημένο Ρουμάνο είναι η ηλικία του. Τα 67 του έτη τον κατατάσσουν μεταξύ των γηραιότερων εν ενεργεία προπονητών της Ευρώπης.

Αυτό δεν σημαίνει πως είναι απαραίτητα κακό. Οταν ο Οτο Ρεχάγκελ ανέλαβε την Εθνική Ελλάδας, το 2001, ήταν 61 ετών.

Βέβαια πολύ δύσκολα ένα γέρικο σκυλί μαθαίνει νέα κόλπα. Οι προπονητές σε αυτές τις ηλικίες είναι εμμονικοί. Δεν αλλάζουν γνώμη, ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα. Ο Ρεχάγκελ εμπιστευόταν τους έμπειρους, λάτρευε τους μεγάλους σε ηλικία παίκτες και μέχρι που έφυγε δεν άλλαξε συνήθεια.

Οι εμμονές του Μπόλονι ίσως να τοποθετούνται πάνω από τον μέσο όρο γιατί στα νιάτα του υπήρξε σπουδαίος ποδοσφαιριστής, νικητής του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με τη Στεάουα το 1986, ενώ ως προπονητής έχει εμπειρίες από επτά χώρες. Ινες αρκετές για να υφάνουν μια ποδοσφαιρική οίηση.

Οι γηραιοί προπονητές δεν θα επιχειρήσουν ποτέ να εξελίξουν αγωνιστικά συστήματα. Να εφαρμόσουν νέες μεθόδους. Ακολουθούν την πεπατημένη.

Ποδόσφαιρο old fashion, σαν αυτό που έπαιξε ο Ρεχάγκελ και τρέλανε κόσμο. Οι ανάγκες του Παναθηναϊκού αυτή τη στιγμή δεν είναι το θεαματικό ποδόσφαιρο και τα πολλά γκολ. Είναι η ουσία, η επιστροφή στις νίκες, η συγκομιδή βαθμών και η παρουσία του στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας για να μη χαθεί από τον Νοέμβριο η χρονιά. Ο Μπόλονι διαθέτει την εμπειρία και το status για να γίνει αποτελεσματικός στις απαιτήσεις των Πρασίνων. Για το αν θα τα καταφέρει τελικά ο Ρουμάνος, δεν είναι μόνο ζήτημα του ίδιου.