Ενα κίνημα εκ των υστέρων

Το είπαμε μια φορά, ας το ξαναπούμε. Η δίκη που συνηθίσαμε να λέμε «της Χρυσής Αυγής», σήμερα, μπαίνει στην τελευταία φάση, με την ανακοίνωση της δικαστικής ετυμηγορίας. Εν όψει της απόφασης, εδώ και μέρες φτιάχτηκε ένα αυτοαποκαλούμενο αντιφασιστικό μέτωπο, το οποίο με συνοπτικές διαδικασίες έχει κιόλας εκδώσει τη δική του ετυμηγορία. «Δεν είναι αθώοι», λέει η ετυμηγορία αυτή – και για να εξαχθεί δεν χρειάστηκε να γίνει έστω μια προσομοίωση δικαστηρίου για να προεδρεύσει ο «εθνικός δικαστής» Κώστας Καζάκος (ο οποίος είχε καταδικάσει, όπως ενδεχομένως θυμάστε, τον τότε αμερικανό πρόεδρο Κλίντον). Αυτή τη φορά η απόφαση ελήφθη διά βοής, τόσο που μοιάζει να περιττεύει η πραγματική ετυμηγορία του πραγματικού δικαστηρίου.

Η ετυμηγορία αυτή εξήχθη δύσκολα. Η δικογραφία ήταν ογκώδης, οι μαρτυρίες πολλές και η δίκη δεν έγινε με τις καλύτερες συνθήκες – ιδίως το πρώτο διάστημα, όταν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δεν βρισκόταν ασφαλής χώρος και η δίκη καρκινοβατούσε. Ηταν τυχαία εκείνα τα εμπόδια; Προσωπικώς δεν θέλω να το πιστέψω. Ωστόσο, δεν μπορώ να μη θυμάμαι τις κυνικές ακροβασίες μηχανισμών και προσώπων του ΣΥΡΙΖΑ, που αντικειμενικά υπονόμευσαν τη θεσμική αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής.

Μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και τις συλλήψεις του αρχηγού και των βουλευτών της Χρυσής Αυγής από την κυβέρνηση των «Σαμαροβενιζέλων», ο ΣΥΡΙΖΑ μίλησε δήθεν για «παρανομία». Ισχυριζόταν ότι δήθεν δεν υπήρχαν στοιχεία. Υποστηρίχτηκε μάλιστα από συνταγματολόγους του ότι οι συλλήψεις των βουλευτών της ΧΑ για αυτόφωρα  κακουργήματα (συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και διεύθυνση) δεν ήταν σύμφωνες με το Σύνταγμα χωρίς την άδεια της Βουλής. Και όλα αυτά ενώ το Σύνταγμα (άρθρο 62) προβλέπει το αντίθετο: αν πρόκειται να συλληφθούν βουλευτές «δεν απαιτείται άδεια για τα αυτόφωρα κακουργήματα».

Μάλιστα, στις 9 Μαρτίου 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ διά του συνταγματολόγου του Γιώργου Κατρούγκαλου, ισχυρίζεται τα εξής (το παρακάτω κείμενο είναι δημοσιευμένο στην κομματική «Αυγή»):

«Η πολιτική δράση της Χρυσής Αυγής, πρέπει να αντιμετωπίζεται με τη σύγκρουση των ιδεών και την κοινωνική της απομόνωση, όχι με τον εισαγγελέα. Η διαφαινόμενη μεθόδευση εκ μέρους κυβερνητικών κύκλων να τεθεί εκτός νόμου το νεοφασιστικό κόμμα δεν βλάπτει το ίδιο, αλλά τη Δημοκρατία. Το Σύνταγμά μας δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο [σσ. είδαμε ότι το επιτρέπει] και η ιστορία δείχνει ότι παρόμοια μέτρα είναι και πολιτικά επικίνδυνα και αντιπαραγωγικά. Μάλιστα, οι κύκλοι της Νέας Δημοκρατίας που προωθούν τα σενάρια αυτά, με προφανή μικροκομματική σκοπιμότητα να προσεταιριστούν τους άστεγους ψηφοφόρους της, είναι ακριβώς αυτοί που έχουν ενσωματώσει στη ρητορική τους σχεδόν ολόκληρη την ακροδεξιά πολιτική της ατζέντα. Μετά την άρση της ασυλίας, ενδεχόμενη προφυλάκιση του μεγαλύτερου τμήματος της κοινοβουλευτικής ομάδας της, αν και συνταγματικά ανεκτή, προκαλεί αντικειμενικά αλλοίωση της σύνθεσης της Βουλής, άρα και της βούλησης του εκλογικού σώματος. […]».

Αυτό το κόμμα, που αντιμετώπισε με αυτού του επιπέδου τον αρνητισμό, τη σύλληψη και την παραπομπή της Χρυσής Αυγής, στηριζόμενο στην αδύναμη μνήμη των περισσοτέρων κινητοποιεί εκ των υστέρων ένα κίνημα με σύνθημα «Δεν είναι αθώοι», τροφοδοτώντας ανεύθυνα σε περίπτωση που η δικαστική ετυμηγορία δεν αρέσει κοινωνική αναταραχή.

Κατά τα άλλα, εύχομαι η τεκμηριωμένη δικαστική απόφαση να βάλει οριστικό τέλος στη ναζιστική συμμορία και στη βία του ακροδεξιού εξτρεμιστικού λαϊκισμού. Σε αυτό το τέλος δεν συνέβαλαν οι περισσότεροι από όσους συγκεντρωθούν σήμερα στα δικαστήρια.