Η λογική της «κωλοτούμπας»

Την περασμένη Πέμπτη, ο εκνευρισμένος Αλέξης Τσίπρας φάνηκε να δρα με βάση τις συμβουλές των πιο πιστών οπαδών του, που τον προέτρεπαν να «τελειώνει με τις εκκρεμότητες». Η αναδίπλωση, που τόσο θυμίζει τη λογική της «κωλοτούμπας», ήρθε πέντε μέρες μετά: ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πήρε πίσω τη δική του εισηγητική πρόταση για τη σύσταση πειθαρχικού οργάνου, δεν τόλμησε να μιλήσει για τον ελέφαντα στο δωμάτιο. Και αυτός βρισκόταν εκεί, στην ίδια αίθουσα. Προφανώς τη δεδομένη στιγμή, χωρίς καμία εσωκομματική διαδικασία στον ορίζοντα, μια σύγκρουση κορυφής δεν συνέφερε ούτε το κόμμα ούτε το προφίλ του.

Η ίδια η σύγκρουση δεν ήταν επικίνδυνη. Αν όμως ο Τσίπρας δημιουργούσε το πειθαρχικό που με τόσο ζήλο ανακοίνωσε, έδινε μια ακόμα αφορμή στους εντός ΣΥΡΙΖΑ επικριτές του. Τα κομμάτια του παζλ της εσωκομματικής αντιπολίτευσης θα ενώνονταν απέναντι σε έναν αρχηγό που λειτουργεί αντίθετα με την παράδοση του κόμματος. Ο πόλος αμφισβήτησης θα περνούσε πλέον από τη νοοτροπία στο πρόσωπο – θα έπαιρνε μορφή που δεν θα μπορούσε πια να αποδοθεί στα κακά, συστημικά ΜΜΕ.

Ο Τσίπρας υποχώρησε για να αποφύγει το αναπόφευκτο: για να μη δημιουργήσει τον αντίπαλό του.