«Ο φίλος μου ο Μόντο»

Εκείνο το απόγευμα της 19ης Ιουλίου του 2015 στο μακρινό Κάλι της Κολομβίας, οι τρεις πιτσιρικάδες που είχαν ανέβει στο βάθρο των νικητών του τελικού του επί κοντώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου κάτω των 18 ετών δεν περίμεναν ότι την ώρα της απονομής θα ένιωθαν τέτοιο δέος.

Οχι τόσο για τα μετάλλια που θα έπαιρναν, αλλά κυρίως για τον άνθρωπο που θα τους τα φόραγε στον λαιμό.

Ηταν ο Τσάρος των αιθέρων, ο κορυφαίος αθλητής όλων των εποχών στο επί κοντώ, ο μεγάλος Ουκρανός Σεργκέι Μπούμπκα!

Ποιοι ήταν όμως οι 16χρονοι πιτσιρικάδες μεταλλιούχοι;

Νικητής ο τρομερός Σουηδός Αρμάντ «Μόντο» Ντουπλάντις με 5.30μ. ο άνθρωπος που πριν από λίγες μέρες περνώντας τα 6.15μ. πήρε το «στοιχειωμένο» (από το 1994) παγκόσμιο ρεκόρ από τα χέρια του Μπούμπκα, ενώ στο τρίτο σκαλί του βάθρου (με επίδοση 5.20μ.) ο δικός μας Εμμανουήλ Καραλής και ενδιάμεσα (ασημένιος) με άλμα στα 5.30μ. ο συμπατριώτης του Μπούμπκα, και έκπληξη του τελικού Βλάντισλαβ Μαλίκιν.

Ας αφήσουμε όμως τον Εμμανουήλ Καραλή που μίλησε στα «ΝΕΑ» να μας αφηγηθεί την πρώτη ουσιαστικά γνωριμία και την αρχή του χτισίματος μιας φιλίας, με τον νέο παγκόσμιο ρέκορντμαν.

Πρώτος για συγχαρητήρια

«Ναι ήταν ο πρώτος μας μεγάλος αγώνας με επιτυχία σε παγκόσμιο επίπεδο. Ενας πολύ δυνατός τελικός με την έκπληξη να μας περιμένει στο βάθρο όπου την απονομή των μεταλλίων έκανε ο Σεργκέι Μπούμπκα. Μας είχαν… κοπεί τα πόδια, η συγκίνηση όπως καταλαβαίνετε ήταν μεγάλη και η χαρά μας διπλή» λέει ο Εμμανουήλ Καραλής, που ήταν από τους πρώτους που συνεχάρη τον φίλο του μετά το εκπληκτικό παγκόσμιο ρεκόρ την περασμένη εβδομάδα στη Ρώμη.

«Ναι χάρηκα πολύ και δεν θα σας κρύψω ότι το περίμενα, όπως και όλοι οι γνωστοί του. Λέγαμε ότι αν κάποιος θα κάνει παγκόσμιο ρεκόρ αυτός θα είναι ο Μόντο. Εχουμε αναπτύξει μια πολύ δυνατή φιλία από τότε στο Κάλι και υπάρχει υγιής ανταγωνισμός, που μας κάνει καλύτερους και χαίρεται ο ένας για την επιτυχία του άλλου. Οταν του μίλησα για να τον συγχαρώ μου είπε ότι με περιμένει στον επόμενο κοινό μας αγώνα να τα πούμε από κοντά. Ειλικρινά χάιρομαι για τον φίλο μου και εύχομαι κάποια στιγμή να ανέβω και εγώ σε τέτοια ύψη αλλά έχουμε ακόμα πολύ δρόμο και σκληρή δουλειά» λέει ο Εμμανουήλ Καραλής που δεν τον εξέπληξε στο ελάχιστο το ρεκόρ του Ντουπλάντις, αφού όπως μας λέει: «Είναι γεννημένος για να κάνει ακριβώς αυτό το πράγμα τόσο καλά. Ασχολείται από τριών ετών με το επί κοντώ έχοντας παραστάσεις τόσο από τον πατέρα του όσο και από τους μεγαλύτερους αδελφούς του που ασχολούνταν νωρίτερα με το άθλημα. Επίσης έχει μια ολόκληρη εγκατάσταση επί κοντώ στον κήπο του σπιτιού τους στις ΗΠΑ που τον βοηθάει πάρα πολύ. Ξέρετε, στους πολλούς φαίνεται απίστευτο το ρεκόρ του Μόντο, αλλά ήταν πολύ φυσιολογικό. Θα έλεγα ότι για αυτόν ήταν άλλη μια μέρα στο γραφείο! Ναι έτσι νιώθουμε εμείς οι αθλητές, όταν κάνουμε μια μεγάλη επίδοση, καθώς δουλεύουμε πολύ για να φτάσουμε σε αυτήν. Δεν θεωρώ ότι τον βοήθησε τόσο το γεγονός ότι είναι στις ΗΠΑ και προπονούνταν εκεί από νεαρή ηλικία. Βασικά είναι το ταλέντο του και η πολύ σκληρή δουλειά τόσα χρόνια συν όπως είπαμε η εγκατάσταση που έχει στον κήπο του σπιτιού του και φτιαγμένη από ανθρώπους που γνωρίζουν το επί κοντώ πολύ καλά όπως ο πατέρας του και οι αδελφοί του».

Η τακτική του

Οσο για τα άλλα στοιχεία που κάνουν ξεχωριστό τον Ντουπλάντις;

«Ξεχωρίζει για την τακτική που έχει, κυρίως στην τεχνική αλλά και η δύναμη και η ταχύτητα που βάζει τον κάνουν ξεχωριστό. Επίσης πολύ σημαντικό ρόλο πλέον παίζει και η ψυχολογία και ο Μόντο μπαίνει πάντα με την καλύτερη στους αγώνες» λέει ο Εμμανουήλ Καραλής που πλέον με νέο προπονητή τον Παναγιώτη Συμεωνίδη, έχοντας αφήσει πίσω του ευτυχώς κάθε ενόχληση από τον παλαιότερο τραυματισμό του (και συνεχίζοντας παράλληλα τις σπουδές του για μάρκετινγκ και επιχειρήσεις) ονειρεύεται το μεγάλο ραντεβού με τον φίλο Μόντο, πού αλλού από εκεί που θα ήταν εφέτος.

«Φυσικά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το επόμενο καλοκαίρι. Είναι όνειρο ζωής και για τους δυο μας και ελπίζω να το ζήσουμε έντονα. Η αναβολή των αγώνων, δεν θα μας επηρεάσει αφού δεν μας πήραν και τα χρόνια (γέλια). Εχουμε μπροστά μας μια τουλάχιστον 10ετία» καταλήγει.