Η ιστορία του Πανιωνίου προκαλεί θλίψη

Κι όμως, ο Πανιώνιος διαλύεται και κανείς δεν ασχολείται. Ενα από τα πιο ιστορικά σωματεία της Ελλάδας, μια ομάδα με ευρωπαϊκές παρουσίες, με τίτλους, με πιστό κόσμο, μα πάνω απ’ όλα μια ομάδα που τροφοδότησε το ελληνικό ποδόσφαιρο με μερικούς από τους σπουδαιότερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία, είναι ένα βήμα πριν από την τέταρτη τη τάξει κατηγορία της χώρας. Την Γ’ Εθνική, που έπεται των Superleague 1, Superleague 2 και Football League.

Πέφτει σε μια κατηγορία που θα έχει κυρίως ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές, αφού έπεσε στο κενό η προσπάθεια να τοποθετηθεί στη Football League. Μάλλον θα αγωνίζεται στην Κηφισιά, στον Αγιο Ιερόθεο, στο Ρουφ, στο Ναύπλιο. Με λίγα λόγια; Θα αγωνίζεται, κατά τα φαινόμενα, σε ερασιτεχνική κατηγορία. Με το παρόν του αβέβαιο και το μέλλον του άγνωστο. Με τον κίνδυνο να μην επιστρέψει ποτέ.

Τα χρέη είναι εφτά εκατομμύρια ευρώ, ποσό που για μια τόσο ιστορική ομάδα δεν ήταν απαγορευτικό ώστε να βρεθεί ένας άνθρωπος ή μια ομάδα επιχειρηματιών να σώσει τον σύλλογο από τον… αφανισμό. Αν σκεφτούμε; Το ίδιο συνέβη και με τον Ηρακλή, ο οποίος βολοδέρνει στα τοπικά πρωταθλήματα της Μακεδονίας, χωμένος μέσα στη μιζέρια, την ανασφάλεια, το άγνωστο. Πληρώνοντας λάθη ανθρώπων που τον διοίκησαν και τον έφτασαν σε σημείο να κατρακυλήσει στα χαμηλότερα πατώματα του ποδοσφαίρου.

Ο Πανιώνιος αποτελεί ακόμα μια θλιβερή ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο τρόπος που διοικήθηκε τα τελευταία χρόνια, ο τρόπος που πάλευε για καιρό να γλιτώσει αυτό που τώρα βιώνει, ο τρόπος που του συμπεριφέρθηκαν άνθρωποι οι οποίοι έκαναν το… καπρίτσιο τους και τον παράτησαν να υποφέρει. Οσο χάνονται εν μία νυκτί ιστορικοί σύλλογοι όπως ο Πανιώνιος και ο Ηρακλής, τόσο το ελληνικό ποδόσφαιρο θα γίνεται πιο φτωχό.