Ρεαλιστική συνταγή με δόσεις 2014
Coalition of the Radical Left - Progressive Alliance (SYRIZA) party leader, Alexis Tsipras, delivers a keynote speech during the «Thessaloniki Helexpo Forum» in Thessaloniki, Greece on September 19, 2020. / Ομιλία του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, στο πλαίσιο του «Thessaloniki Helexpo Forum», στο Συνεδριακό Κέντρο «Ιωάννης Βελλίδης», Θεσσαλονίκη, 19 Σεπτεμβρίου 2020. (File: 21_24_20200919_kt_0409-2_sooc1600536199.jpg )
Στον ΣΥΡΙΖΑ, αποφάσισαν να ακολουθήσουν το μοντέλο Μαξίμου: να επικεντρωθούν, δηλαδή, στα μέτρα που, σύμφωνα με την Κουμουνδούρου, πρέπει να ληφθούν άμεσα για την ανακούφιση των πολιτών που επλήγησαν από την πανδημία.
Δώδεκα μέτρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ένδεκα ο Αλέξης Τσίπρας. Σ’ αυτά κύριο ρόλο παίζουν οι προσλήψεις: 15.000 μόνιμες προσλήψεις ιατρικού προσωπικού στο ΕΣΥ και άλλες 15.000 μόνιμες προσλήψεις εκπαιδευτικών στα δημόσια σχολεία. Παράλληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει την επιδότηση εργασίας «για όσο διαρκεί η κρίση» και τη θεσμοθέτηση εισοδήματος έκτακτης ανάγκης για όλα τα μέλη του νοικοκυριού, μη επιστρεπτέα ενίσχυση στις επιχειρήσεις, μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση από το 13% στο 6%, επιδότηση 40% του ενοικίου των πληττόμενων επιχειρήσεων και επιστροφή στους αγρότες του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο. Τα υπόλοιπα μέτρα αποτελούν μια προσπάθεια επαναπροσέγγισης της μεσαίας τάξης, που θεωρείται ο κύριος λόγος που ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε την εξουσία: η Κουμουνδούρου προτείνει μόνιμη κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης ή μείωση των συντελεστών (ανάλογα τα εισοδήματα), μόνιμη κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος και μόνιμη μείωση της προκαταβολής φόρου στο 50%.
Στα σημεία που το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ συγκλίνει με αυτό της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει πιο πολύ το χέρι στην τσέπη – στο σύνολό του, το πρόγραμμα κοστολογείται σε 3 δισ. ευρώ. Το σημείο που προξένησε τις περισσότερες αντιδράσεις, πάντως, δεν συμπεριλαμβάνεται στα ένδεκα μέτρα που εξήγγειλε ο Τσίπρας, που είχαν πιο ρεαλιστικό χαρακτήρα, αλλά αναφέρθηκε ξεχωριστά και αφορούσε τη διαγραφή μέρους του ιδιωτικού χρέους – θυμίζοντας τη «νέα σεισάχθεια» που εισήγαγε στην πολιτική ζωή ο ΣΥΡΙΖΑ με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης το 2014. Παρόμοιες αντιδράσεις προξένησε η προτροπή για πιο ενεργή συμμετοχή του Δημοσίου στις τράπεζες.













