Ο γιακάς της Γκίνσμπεργκ

Ως εισαγωγή, ένα περιστατικό που συνέβη πριν από τρία τέσσερα χρόνια. Οταν ήδη το γκουγκλάρισμα είχε μπει για τα καλά στη ζωή μας έτσι ώστε η ξώφαλτση πληροφορία να αντικαταστήσει την ουσιαστική γνώση. Ενας φίλος με καταγωγή από την Κύπρο, λοιπόν, είχε ανεβάσει στον λογαριασμό του τον στίχο του κύπριου ποιητή Κώστα Μόντη «Οταν διάβασα την ιστορία σου, το βράδυ είχα πυρετό». «Του Ευαγόρα Παλληκαρίδη» έσπευσε να σχολιάσει από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα ένας άλλος χρήστης, με αυτήν την αδιαπραγμάτευτη βεβαιότητα της άγνοιας και τον ναρκισσισμό της ημιμάθειας. Είναι προφανές το τι συνέβη. Στο γκουγκλάρισμα βγήκε πρώτα το όνομα του κύπριου αγωνιστή Παλληκαρίδη στον οποίο είναι αφιερωμένο το ποίημα του Μόντη. Δεν μπορούσε να διαβάσει πέντε αράδες και όχι μόνο τα ονόματα; Βεβαίως και μπορούσε, αλλά στα σόσιαλ μίντια λίγα δευτερόλεπτα φτάνουν για να κάνουν τη διαφορά στην επίδειξη αντανακλαστικών. Αυτό το όνομα είδε, αυτό έγραψε. Ποιος και γιατί να ασχοληθεί με τα υπόλοιπα;

Θυμήθηκα το περιστατικό με αφορμή το διαδικτυακό event – ας το πούμε έτσι – για τον θάνατο της Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπεργκ. Οταν γέμισαν οι οθόνες μας με το πλεκτό γιακαδάκι της (ένα από τα πολλά που πρόσθετε στη μαύρη δικαστική τήβεννο ως υπενθύμιση «του άλλου μισού του ουρανού»). Είμαι σίγουρη ότι πολλοί από αυτούς που «την έκλαψαν» δεν ήξεραν ποια ακριβώς είναι. Είμαι απολύτως σίγουρη ότι ακόμη και αυτοί που γκούγκλαραν για να δουν περί ποιας επρόκειτο ώστε να γράψουν «υποψιασμένα» κάτι κέρδισαν (πέρα από την επίδειξη γνώσεων – στον κόσμο του Ιντερνετ το «δεν ξέρω» είναι θανάσιμο αμάρτημα). Δεν είμαι καθόλου σίγουρη όμως αν αυτή η πληροφορία θα μεταλλαχθεί σε γνώση. Ποια είναι η διαφορά; Πληροφορία είναι να ριποστάρεις τη φωτογραφία του γραφείου της ΠτΔ, όπου και η κούπα με την Γκίνσμπεργκ. Γνώση είναι να ξέρεις γιατί η ΠτΔ επέλεξε αυτήν την κούπα. Δύσκολο σε ένα διαδικτυακό σύμπαν όπου ο θάνατος της Γκίνσμπεργκ, τα γενέθλια της Λόρεν, η επέτειος γέννησης του Ταλλεϋράνδου και η επέτειος θανάτου του Χρήστου Τσαγανέα «γιορτάζονται» με τον ίδιο τρόπο.

Η δικάστρια και η λεκτόρισσα
Στην ανακοίνωση του θανάτου της από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, η Γκίνσμπεργκ αναφέρεται ως… δικάστρια. Μάλιστα! Προφανώς μέσα στο πνεύμα της πάταξης του σεξισμού και της πατριαρχίας που αποτιμά ότι με το «δικαστής» καπελώνεται το θηλυκό από το αρσενικό, ενώ το «δικαστίνα» είναι υποτιμητικό. Κοίτα να δεις που δεν ήξερα ότι σεξισμός και πατριαρχία έχουν ταμπουρωθεί πίσω από τα διγενή και μονοκατάληκτα ούτε ότι ο Τζάρτζανος είναι μπουρλότο στα θεμέλια του νεοφεμινισμού.

Εχω δει και άλλα – πλην βεβαίως του «βουλεύτρια». Και «κοσμητόρισσα», και «λεκτόρισσα», και «πολίτισσα» – το τελευταίο αναφέρεται όχι στη Λωξάνδρα αλλά στη γυναίκα πολίτη. Στην προκειμένη περίπτωση, όταν το κενό νοήματος «δικάστρια» μπαίνει στο ίδιο κείμενο με την αναφορά στις μεγάλες μάχες αυτής της γυναίκας για την ουσιαστική ισότητα των φύλων, αυτοί οι λεκτικοί ακροβατισμοί παραπέμπουν σε ιδεοληπτική εμμονή και γραμματική βαρβαρότητα.

Μηνύσεις
Και για να επιστρέψουμε στο Διαδίκτυο, τις τελευταίες μέρες ένα από τα πιο δημοφιλή ιντερνετικά «σπορ» είναι να χορεύεις τον χορό της φωτιάς πάνω από τη φωτογραφία του Κώστα Μπακογιάννη στην Τεχνόπολη – όπως χοροπηδούσε η μαμά που έγινε viral πάνω από τις ποδοπατημένες μάσκες. Τον χορό έσυραν αυτοί που είχαν σύρει και τους καλαματιανούς του Οχι στο Σύνταγμα. Οι οποίοι αποθέωσαν και τον δικηγόρο που κατέθεσε μήνυση εναντίον του δημάρχου της Αθήνας με αφορμή αυτήν τη φωτογραφία. Μόνο που ένα τόσο δα ψαξιματάκι θα τους αποκάλυπτε ότι ο εν λόγω έχει υπάρξει δικηγόρος υπεράσπισης του Ηλία Κασιδιάρη. Μπίνγκο!