Το πιάτο

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Και οι Συριζαίοι έχουν τώρα μια μοναδική ευκαιρία να εκδικηθούν τη Νέα Δημοκρατία για τη στάση που κράτησε ως αντιπολίτευση σε σχέση με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Για τις πύρινες δηλώσεις των στελεχών της, για την ενθάρρυνση των διαδηλώσεων, για τις χυδαίες επιθέσεις εναντίον όσων στήριξαν αυτή τη συμφωνία. Το αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία για τις τρεις διακρατικές συμβάσεις που θα καταθέσει η κυβέρνηση στη Βουλή μπορεί να είναι επί της ουσίας ανώφελο, μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις, εντάσσεται όμως στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι.

Και είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει αμηχανία σε πολλούς κυβερνητικούς βουλευτές, με πρώτο τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος δεν έκρυψε ποτέ την αντίθεσή του σε οποιαδήποτε συμφωνία περιλαμβάνει στην ονομασία της γειτονικής χώρας τη λέξη «Μακεδονία». Οσο δυνατά κι αν καταγγείλει την υποκρισία του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρώην πρωθυπουργός θα δυσκολευτεί να δικαιολογήσει μια θετική ψήφο. Ο νυν πρωθυπουργός, πάλι, μπορεί πάντα να επικαλεστεί την κατηγορηματική δήλωση που είχε κάνει ότι από τη στιγμή που η συμφωνία αυτή, όσο απεχθής κι αν είναι, αποτελέσει νόμο του κράτους, εκείνος θα την εφαρμόσει.

Καλό θα είναι όμως αυτό το παιχνίδι να σταματήσει εδώ. Και να μην επεκταθεί σε ένα πεδίο πολύ πιο δύσκολο από τις διαπραγματεύσεις για το όνομα μιας μικρής και ακίνδυνης χώρας. Μιλάμε φυσικά για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Και για την εντύπωση που δίνει συχνά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι θέλει να «ξεμπροστιάσει» τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την «κωλοτούμπα» του στα εθνικά. Που στην πραγματικότητα δεν είναι παρά μια άσκηση ισορροπιών ανάμεσα στον ρεαλισμό και τις απαιτήσεις της σκληρής Δεξιάς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ το γνωρίζει. Αλλά θεωρεί ότι έχει δικαίωμα να το εκμεταλλευθεί. Οτι μπορεί τη μια μέρα να ζητάει από τον πρωθυπουργό να πει την αλήθεια στον λαό (λες και η διπλωματία μπορεί ποτέ να ασκείται σε ζωντανή μετάδοση) και την άλλη να υποστηρίζει ακόμη και τη στρατιωτική δράση απέναντι στις παράνομες ενέργειες της Τουρκίας. Η εκδικητικότητα δίνει εδώ τη θέση της στην ανευθυνότητα. Οπως έγραψε ο Σωτήρης Βαλντέν στην «ΕφΣυν», «η στάση αυτή αντιφάσκει με την ίδια τη φύση του ΣΥΡΙΖΑ ως αριστερού κόμματος και αναιρεί την καλύτερη στιγμή του, τη Συμφωνία των Πρεσπών».

Στο κάτω-κάτω, ένα πιάτο μπορεί να το απολαμβάνεις κρύο, αλλά όταν είναι παγωμένο μπορεί να σου καθίσει στο στομάχι.

ΥΓ.: Σε χθεσινή τηλεφωνική μας επικοινωνία, ο δήμαρχος Αθηναίων με διαβεβαίωσε για δύο πράγματα. Πρώτον, ότι στη συναυλία που παρακολούθησε τη Δευτέρα, ο ίδιος και η παρέα του τήρησαν όλα τα μέτρα και ότι οι φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν είναι παραπειστικές. Δεύτερον, ότι δεν θεωρεί κατ’ ουδένα τρόπο πως, επειδή είναι δήμαρχος, εξαιρείται από τους κανόνες που ισχύουν για όλους τους άλλους. Και οι δύο διαβεβαιώσεις είναι ευπρόσδεκτες.