{T16}Ενας τελικός πριν από την ώρα του{T16}

Ο Παναθηναϊκός στη Λάρισα δεν παίζει ούτε την ύπαρξή του, ούτε τους στόχους του, ούτε τους κόπους του. Από τον δεύτερο αγώνα ενός πρωταθλήματος κανείς δεν έχασε ή δεν κέρδισε τίποτα. Σε έναν κόσμο ειδυλλιακά φτιαγμένο, δεν θα μπορούσε να κριθεί και κανείς σε μόλις δύο επίσημα 90λεπτα. Παίζει, όμως, για την ηρεμία του. Για το κλίμα εντός ομάδας, για την επαναφορά της αισιοδοξίας, για να βρει τον χρόνο να δουλέψει και να βελτιωθεί.

Το ίδιο συνέβη και πέρσι. Τότε; Σε ένα ντέρμπι. Απέναντι στον Ολυμπιακό ο Παναθηναϊκός είχε κληθεί να παίξει την τέταρτη αγωνιστική. Τι είχε προηγηθεί; Κατηφόρα με σπασμένα φρένα. Ισοπαλία με τη Λαμία, ήττα με τριάρα από τον ΟΦΗ, ήττα με τεσσάρα από τον Αρη, παραίτηση του Δώνη που τον κράτησαν τελικά οι παίκτες. Οχυρώθηκαν, ανασυγκροτήθηκαν, πίστεψαν στους εαυτούς τους και έτρεξαν ένα σερί πάνω από δέκα αγώνων χωρίς να χάσουν.

Μοιάζει με εκείνο το παιχνίδι αυτό που έρχεται κόντρα στη Λάρισα. Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν μετά την «γκέλα» στην Τρίπολη δεν είναι ιδανικές. Το εσωτερικό της ομάδας δεν είναι στα καλύτερα επίπεδα και η χθεσινή παραίτηση του Κωνστάντου βάρυνε περισσότερο το κλίμα. Ποιοι πρέπει να βγουν μπροστά. Εκείνοι που και πέρσι το έκαναν, όταν ο προπονητής τους είπε πως θα αποχωρήσει. Οι ποδοσφαιριστές.

Μάλιστα, ίσως να δώσει απαντήσεις το συγκεκριμένο παιχνίδι και γύρω από την κουβέντα που γίνεται για το αν ο Παναθηναϊκός θέλει περαιτέρω ενίσχυση κυρίως στη μεσαία του γραμμή. Αν για παράδειγμα ο Αγιούμπ εξακολουθήσει να δείχνει την ίδια κακή εικόνα με εκείνη που έδειξε και στα φιλικά και στην Τρίπολη. Και αναφέρομαι στον Αγιούμπ διότι είναι σημαντικός στο χτίσιμο της ομάδας και στο μυαλό του Πογιάτος ως «οχτάρι». Κι αν αυτή η επιλογή δεν του «βγει», θα πρέπει να έχει έτοιμο εναλλακτικό πλάνο. Είτε μέσω μεταγραφής, είτε λύνοντας το πρόβλημα εκ των έσω.