Χωρίς πίστωση

Κάποτε τα τεφτέρια, συνήθως χοντρά βιβλία γεμάτα λαδιές, διορθώσεις και σκισίματα, λειτουργούσαν όπως οι σημερινές πιστωτικές κάρτες. Εκεί μέσα κρύβονταν οι φτώχειες κάθε νοικοκυριού. Ο μπακάλης, ο μανάβης, ο χασάπης ήξερε πόσο ζύγιζε κάθε πελάτης τους. Πόσες τρύπες είχαν οι τσέπες τους. Τι ώρα γουργούριζαν τα στομάχια τους.

Με το εργαλείο της πίστωσης κάποιοι έστρωναν δουλειές, άλλοι έστηναν νοικοκυριά, έπαιρναν σπίτια, αυτοκίνητα. Κι εκεί που έλεγαν «δόξα τω Θεώ», έρχονταν τα κοράκια, οι τοκογλύφοι και ζητούσαν πίσω τα διπλά και τα τριπλά αν τυχόν καθυστερούσαν τις δόσεις. Τα χρόνια πέρασαν, η πίστωση εξελίχθηκε όπως και τα σαρκοφάγα πτηνά.

Ο μοναδικός τομέας όπου σπανίζει η πίστωση (χρόνου), χωρίς όμως να απουσιάζουν τα κοράκια, είναι το ποδόσφαιρο. Πλην εξαιρετικών περιπτώσεων που συνήθως εμπλέκονται μεγάλα ποσά στις αποζημιώσεις, η πίστωση χρόνου – κυρίως – στους προπονητές αποτελεί άγνωστη έννοια.

Η μεγάλη ομάδα θέλει να δει άμεσα αποτελέσματα. Δεύτερη, τρίτη ήττα και από δω παν’ κι οι άλλοι. Οι πιο αδύναμες έχουν μεγαλύτερη υπομονή, μέχρι βέβαια να αντικρύσουν το φάσμα του υποβιβασμού και να αποχαιρετήσουν κι αυτές τον Μεσσία.

Μία ήττα στην πρεμιέρα μπορεί να μη σημαίνει τίποτα, μπορεί να σημαίνει πολλά. Και ο Γκουαρντιόλα ηττήθηκε στο πρώτο του παιχνίδι ως προπονητής της Μπάρτσα. Και ο Φερνάντο Σάντος έκανε χατ τρικ ηττών στα τρία πρώτα παιχνίδια πρωταθλήματος με τον Παναθηναϊκό και δεν πρόλαβε να κάνει παρέλαση.

Ο Πογιάτος μπορεί να έχει την τύχη του Γκουαρντιόλα, μπορεί όμως και αυτή του σημερινού εκλέκτορα της Εθνικής Πορτογαλίας.

Οποιο κι αν είναι το μέλλον του στον Παναθηναϊκό, δεν σημαίνει πως είναι κακός προπονητής.

Το ζήτημα ωστόσο είναι η πίεση του χρόνου. Το Τριφύλλι έκλεισε δεκαετία χωρίς τίτλο πρωταθλήματος, το μεγαλύτερο διάστημα στην ιστορία του.

Αν ο Πογιάτος αποδειχτεί αποτυχημένη επιλογή ο Παναθηναϊκός θα κάνει ένα τεράστιο άλμα προς τα πίσω, το οποίο για να καλυφθεί θα χρειαστεί χρόνος που όμως δεν υπάρχει.