Μπροστά στη σύγκρουση

Θα μπορούσε να είναι αυτό που σημειολογικά αποκαλούμε «πορεία δίχως φρένα». Με τη διαφορά ότι κάποιος πρέπει να κάνει κάτι, ο τιμονιέρης ανεξαρτήτως ονόματος. Η ΑΕΚ βαδίζει ολοταχώς σε μια σύγκρουση με τοίχο! Και το ζητούμενο είναι αν το αντιλαμβάνονται οι αρμόδιοι.

Εχουμε και λέμε: στον τελικό του Κυπέλλου αντιμετώπισε μια ομάδα σαφώς καλύτερη, στιβαρή, με προσωπικότητα. Αλλά με πειραματική άμυνα που δεν θα εμφανιστεί ποτέ ξανά. Πόσες ευκαιρίες έκανε; Αν εξαιρέσουμε τη φάση της αρχής που δημιουργήθηκε από κακή τοποθέτηση του τείχους, καμία. Μηδέν. Ζερό. Ο Ολυμπιακός ήταν που απείλησε την ΑΕΚ με παραπάνω γκολ. Η δε ομάδα που κυνηγούσε την ανατροπή έμοιαζε παραδομένη στη μοίρα της όπως ένας ερωτευμένος αφήνεται και μπλέκει στα δίχτυα της αγάπης…

Ξεκάθαρο: για να προχωρήσει η ΑΕΚ θέλει μεταγραφές. Καλά τα νιάτα και οι εκκολαπτόμενοι άσοι, δεν γίνεται όμως μια ομάδα που (θέλει να) έχει στόχους να πορεύεται μόνο με παίκτες προοπτικής. Οι ενέσεις εμπειρίας είναι αναγκαίες. Αν το μερίδιο ευθύνης ανήκει στον Ιβιτς, ας κάνει διορθωτικές κινήσεις. Αν ο τεχνικός διευθυντής διαχειρίζεται μικρό μπάτζετ, επίσης να γίνει γνωστό ώστε να μην τρέφονται όλοι με ελπίδες φρούδες. Το δίδυμο των Τσιγκρίνσκι – Σβάρνα θέλει επειγόντως ενίσχυση, οι Μπακάκης και Λόπες αλίμονο αν αποτελούν ακραία μπακ υψηλού επιπέδου και στο μεσοεπιθετικό κομμάτι πολύ τουπέ από τους ακριβοθώρητους και από ουσία ελάχιστα πράγματα. Δεν είναι όλα εικόνα, στυλάκι και τα σχετικά. Και επειδή η μπάλα δεν μπορεί να μην πάρει και τον προπονητή, αν το σύνολο ήταν δεμένο και ξεχωριστό, μάλλον η ατομική αξία των ποδοσφαιριστών θα φαινόταν μεγαλύτερη. Συμβαίνει παντού και πάντα. Η ομάδα βελτιώνει ορισμένες φορές τους παίκτες.

Επίσης: ο Τσιντώτας έκανε όντως μια υπέροχη εμφάνιση από ένα σημείο και μετά του ματς. Κράτησε την ΑΕΚ στον τελικό, απέτρεψε βαρύτερο σκορ από τον Ολυμπιακό που ήταν άκρως επικίνδυνος στις αντεπιθέσεις του. Αλλά όποιος παραγνωρίζει ότι στο γκολ του Ραντζέλοβιτς θα μπορούσε να αντιδράσει καλύτερα, δεν προσφέρει καλές υπηρεσίες και ελάχιστες σωστές συμβουλές δίνει στον αξιόλογο γκολκίπερ. Κοντολογίς, στα ενδότερα των Σπάτων έχουν να κάνουν μια ειλικρινή κουβέντα. Τι ομάδα θέλουν να χτίσουν. Τι μεταγραφές μπορούν να πραγματοποιήσουν. Τι προτεραιότητες βάζουν. Οταν τα κάνουν αυτά, ας σταματήσουν να κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους. Και κατ’ επέκταση τον απαιτητικό κόσμο της ομάδας που ναι μεν θέλει γήπεδο – κουκλί και λέει «μπράβο», ταυτόχρονα όμως ζητεί και μια ομάδα που να στέκεται στο ύψος της. Τουλάχιστον αυτό.