Τα μηνύματα ενός ανασχηματισμού

Η πρώτη δημόσια παρουσία του νέου ΣΥΡΙΖΑ θα λέγαμε ήταν προγραμματισμένη χθες με αποστολή στη Μόρια και με αφορμή την εκεί τραγωδία. Δημήτρης Τζανακόπουλος ως ο νέος γραμματέας του κόμματος, Γιώργος Ψυχογιός ως τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής και Ασύλου, Χρήστος Σπίρτζης, τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη και άλλοι. Αποκωδικοποιώντας τις αλλαγές στους τομεάρχες, όπως τις ανακοίνωσε ο Αλέξης Τσίπρας, εξάγονται πολλά συμπεράσματα που έχουν σχέση και με την από εδώ και πέρα στρατηγική αντιπολίτευσης που θα ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Σίγουρα σκληρότερη από πριν και με υψηλούς τόνους όπως έδειξε και η χθεσινή ημέρα που ο Τσίπρας σφυροκόπησε την κυβέρνηση για Μόρια και εθνικά.

Για παράδειγμα, οι παρατηρητές των διεργασιών στον ΣΥΡΙΖΑ, σχηματικά λένε πως το κόμμα πήγε στους κομματικούς και η «σκιώδης κυβέρνηση» στον Τσίπρα. Η επιλογή Τζανακόπουλου για τη θέση του γραμματέα φρέναρε τις ορέξεις όσων πασοκογενών ονειρεύονταν ένα «νέο ΠΑΣΟΚ», ένα κόμμα-παράταξη με κεντροαριστερό πρόσημο. Ο Τζανακόπουλος σε διάλογο με τους 53+ (που πάντα βλέπουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως Αριστερά) αλλά και με παλαιούς όπως τον Βίτσα ή τον Δραγασάκη, έχει μια «στενή λογική» για τη διεύρυνση.

ΤΟ «ΚΟΝΤΕΜΑ» ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ. Από την άλλη βέβαια, και στις αλλαγές στους τομεάρχες, ο Τσίπρας έπαιξε ένα παιχνίδι ισορροπιών δείχνοντας πως είναι ο κυρίαρχος. Αυτό φάνηκε στη μετακίνηση του Ευκλείδη Τσακαλώτου από τομεάρχη Οικονομικών στη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου. Πολλοί εξέλαβαν ως «κόντεμα» την παραπάνω αλλαγή αφού ο Τσακαλώτος είναι πάντα ο επικεφαλής των 53+. Σε συνδυασμό με την αντικατάστασή του από την Εφη Αχτσιόγλου (στενή συνομιλήτρια του Αλέξη Τσίπρα), το όλον φάνηκε ως υποβάθμιση του πρώην υπουργού Οικονομικών. Και παρά τη διαρροή από το κόμμα πως έγινε σε καθεστώς απόλυτης συνεννόησης. Ως κόντεμα διαβάστηκε και η παραμονή του Παύλου Πολάκη ως αναπληρωτή τομεάρχη – τώρα Διαφάνειας της Διοικητικής Δράσης – αλλά υπό τον νεότερό του τομεάρχη πλέον Εσωτερικών και προεδρικό Κώστα Ζαχαριάδη.

ΑΝΟΙΓΜΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ. Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε κάτι επίσης βαθύτερο. Αναδεικνύοντας μια σειρά νέων βουλευτών σε νευραλγικούς τομείς, κινήθηκε πέραν των στενών τάσεων. Κερδισμένοι από αυτό, πρόσωπα όπως η Εφη Αχτσιόγλου που γίνεται η σιδηρά κυρία των Οικονομικών όπως είπαμε, ο Αλέξης Χαρίτσης που πήγε σε παραγωγικό χαρτοφυλάκιο όπως ήθελε (Ανάπτυξης και Επενδύσεων) αλλά και ο Κώστας Ζαχαριάδης που μετακινήθηκε στον κομβικό τομέα του Εσωτερικών. Κάτσης, Αραχωβίτης, Ψυχογιός, Νοτοπούλου, Σαρακιώτης, Χατζηγιαννάκης, Μαμουλάκης, Μπουρνούς, Αγαθοπούλου, Μάλαμα, Γκαρά, Μιχαηλίδης, Αυγέρη ανήκουν επίσης στη γενιά των νεότερων βουλευτών που από προχθές ελέγχουν σε μια σειρά τομείς την κυβέρνηση και εκπέμπουν το σήμα που ήθελε ο Τσίπρας – ακόμη και έναντι των παλαιότερων στελεχών του που φαίνεται να μην είναι στην πρώτη γραμμή της αντιπολίτευσης.

Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΠΑΠΠΑ. Η μετακίνηση επίσης του Νίκου Παππά στο Υποδομών και Μεταφορών δεν είναι ηχηρό άδειασμα αφού διατηρεί  χαρτοφυλάκιο, παρ’ όλα αυτά έχει το άρωμα «κοντέματος» σε σχέση με το χαρτοφυλάκιο που κατείχε πριν (αυτό της Οικονομίας). Η διατήρηση δε του Νίκου Φίλη ως τομεάρχη Παιδείας και του Ανδρέα Ξανθού ως τομεάρχη Υγείας είναι από μόνη της μια κίνηση ισορροπίας αφού και οι δύο συνομιλούν με την τάση των 53+ και το ρεύμα της ευρύτερης «αριστερής εσωτερικής διαφωνίας». Οι ίδιες ισορροπίες φαίνονται και στο κομμάτι της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης αφού στους τρεις (Τσακαλώτος, Σκουρλέτης, Ραγκούσης), οι δύο δεν εγγράφονται στο προεδρικό ρεύμα.