Οταν ξύπνησε ο ρατσισμός

Υπό μια έννοια, δεν υπάρχει πιο ταιριαστό τέλος για το ΚΥΤ της Μόριας από τη φωτιά: το σημείο έχει περιγραφεί πολλές φορές στο παρελθόν ως «κόλαση» από τα μεγαλύτερα διεθνή πρακτορεία. Η ζωή, όμως, δεν είναι ταινία και η πυρκαγιά δεν είναι εξιλεωτική. Αντίθετα, η καταστροφή, πέρα από τα προβλήματα που δημιούργησε, ανέδειξε με ξεκάθαρο τρόπο την κατάσταση στη Λέσβο. Ούτε οι μετανάστες ούτε οι κάτοικοι του νησιού θέλουν την ανακατασκευή του ΚΥΤ. Στο Twitter αναδείχθηκε μια άλλη πλευρά του Μεταναστευτικού, που κάποιοι πίστεψαν πως έχουμε αφήσει πίσω. Η ελληνική κοινωνία δεν κατάφερε ποτέ να μάθει να συμβιώνει με όσους έφτασαν στις ακτές της. Το διάστημα ανάμεσα στην πρώτη φωτιά και τη δεύτερη, τα δύο πρώτα χάσταγκ ήταν ενδεικτικά του κλίματος: #ΑΠΕΛΑΣΗ και #λαθρομετανάστες.

Η φωτιά στη Μόρια έφερε ξανά στην επιφάνεια τον ρατσισμό με τον οποίο μπολιαστήκαμε για χρόνια. Χρήστες των σόσιαλ μίντια δεν δίσταζαν να ζητούν να κλείσουν οι πόρτες, ώστε οι μετανάστες να καούν ζωντανοί μέσα στο ΚΥΤ. Αλλοι πρότειναν, στα σοβαρά, άνοιγμα της Μακρονήσου, ώστε να φιλοξενήσει τους πρόσφυγες που δεν έχουν πού να μείνουν. Μιλούσαν για «ισλαμιστές εισβολείς», συνδέοντας τη φωτιά με την ελληνοτουρκική ένταση. Χρησιμοποίησαν ακόμα και μια ανάρτηση του Εμανουέλ Μακρόν για να ενισχύσουν τη θεωρία περί συγκοινωνούντων δοχείων και προβοκάτσιας – κι όμως, στο επίκεντρο του τουίτ του γάλλου προέδρου ήταν οι ανθρώπινες ζωές που κινδύνευσαν. Ενα ακροδεξιό κοινό, που είχε χρόνια να κάνει τόσο εμφανή την παρουσία του, έδωσε το στίγμα της επόμενης μέρας. Εδειξε τον τρόπο με τον οποίο θα επιχειρήσει να διεισδύσει εκ νέου στην κεντρική πολιτική σκηνή, χρησιμοποιώντας την αγανάκτηση των πολιτών από τους υπέρογκους αριθμούς φιλοξενουμένων, τους κακούς χειρισμούς της σημερινής και της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά και την έως τώρα απροθυμία της Ευρώπης να απαλύνει το βάρος που έπεσε στους ώμους της Ελλάδας.

Στον αντίποδα, η παρέμβαση της Προέδρου της Δημοκρατίας: «Τα γεγονότα στη Μόρια δεν προσφέρονται για εκμετάλλευση από κανέναν», είπε η Κατερίνα Σακελλαροπούλου. «Εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στους πολίτες της Λέσβου και συμμεριζόμαστε τον πόνο των ανθρώπων (…) Δεν τους θεωρούμε ανώνυμο πλήθος, αλλά άτομα με ταυτότητα και δικαιώματα. Ευχόμαστε να επικρατήσει η μετριοπάθεια και η σύνεση, η αλληλεγγύη και η ενσυναίσθηση».