Ο Κάιζερ {LF}δεν φοβάται τον θάνατο

Στο κατώφλι των 75 του χρόνων ο άλλοτε άτρωτος αμυντικός, ο άνθρωπος με τη μεγαλύτερη επίδραση στην ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου, ο Φραντς Μπεκενμπάουερ δεν αρνείται πως σκέφτεται τον θάνατο.

Ταλαιπωρημένος από τα πολλά και σοβαρά προβλήματα υγείας αλλά και τις εκκρεμότητες με τη δικαιοσύνη, αποτραβήχτηκε από τον δημόσιο βίο και ζει μια ήσυχη ζωή έχοντας συντροφιά τη γυναίκα του.

Παρά ταύτα, οι Γερμανοί τιμούν τον πραγματικό τους Κάιζερ που αύριο συμπληρώνει 75 χρόνια από τότε που είδε για πρώτη φορά το φως του κόσμου σε μια γειτονιά του βομβαρδισμένου Μονάχου.

Μια εμβληματική φιγούρα που η φήμη της γέμισε ρυτίδες από τις σκιώδεις οικονομικές συναλλαγές στη διεκδίκηση του Μουντιάλ 2006 από τη χώρα του αλλά και δηλώσεων όπως «δεν έχω δει ούτε έναν σκλάβο στο Κατάρ».

Ο Μπεκενμπάουερ αποτραβήχτηκε διακριτικά από τα φώτα της δημοσιότητας εν μέσω της δικαστικής διερεύνησης της υπόθεσης για τον τρόπο που η Γερμανία εξασφάλισε τη διοργάνωση του Μουντιάλ του 2006.

Μετά από μήνες, ο Κάιζερ αποφάσισε ξανά να μιλήσει. «Λειτουργώ ανάλογα με τις περιστάσεις», λέει σε συνέντευξή του στην Μπιλντ. «Συνέβησαν πολλά τα τελευταία χρόνια. Με τόσες εγχειρήσεις και την ιστορία του 2006. Ολα αυτά με επηρέασαν. Ηταν δύσκολα τα τελευταία χρόνια».

«Μπορείς να μαντέψεις το τέλος»

To ιατρικό ιστορικό του Μπεκεμπάουερ είναι πράγματι βαρύ. Περιλαμβάνει δύο επεμβάσεις στην καρδιά, την τοποθέτηση τεχνητού ισχίου, ενώ από το δεξί του μάτι δεν βλέπει σχεδόν καθόλου. «Το σώμα μου αρχίζει να καταρρέει», σχολιάζει με σκωπτικότητα.

Το αλκοόλ αποτελεί γι’ αυτόν ταμπού, όπως λέει στην εφημερίδα. Το δοκίμασε μετά από εγχείρηση καρδιάς και αμέσως υπέστη κολπική μαρμαρυγή. Το κολύμπι και λίγο γκολφ είναι όσα του έχουν απομείνει πια να ασχολείται ο άλλοτε ανταγωνιστικός αρχηγός της Μάνσαφτ.

«Θέλω να ξεκουράζομαι περισσότερο τώρα», λέει έχοντας κοντά του τη σύζυγό του Χάιντι. Παραδέχεται πως αρχίζει να «σκέφτεται». «Μπορείς να μαντέψεις το τέλος. Ελπίζω ο Θεός να μου δώσει περισσότερα χρόνια. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Αντιλαμβάνεσαι το πεπερασμένο».

Για τη δικαστική του περιπέτεια για το Μουντιάλ του 2006 όπου ήταν επικεφαλής της επιτροπής διεκδίκησης της διοργάνωσης και υπήρξαν σκιές στις μεταβιβάσεις του 6,7 εκατ. ευρώ  από το 2002 μέχρι το 2005, ο Μπεκενμπάουερ είπε πως «έχει γίνει πια αποδεκτό ότι δεν υπήρξε τίποτε».

Οι πολλές αναμνήσεις τον συντροφεύουν τα ήσυχα απογεύματα. «Είχα μια υπέροχη ζωή και θα είμαι πάντοτε ευγνώμων», λέει ο αναμορφωτής του γερμανικού ποδοσφαίρου.

Η στενή φιλία με τον Μάιερ

Ο επί 60 χρόνια φίλος και παλιός συνοδοιπόρος στα γήπεδα, ο βετεράνος τερματοφύλακας Ζεπ Μάιερ, ένας από τους πολλούς που μίλησαν αυτές τις μέρες για τα χρόνια που έζησαν κοντά στον Κάιζερ, θυμήθηκε πως συνήθισε να πηδά στην πλάτη του Μπεκενμπάουερ και ο τελευταίος, μετά από χρόνια τον κατηγόρησε, κλείνοντας το μάτι, ως υπεύθυνο για τους πόνους που είχε στη μέση. «Τώρα βλεπόμαστε λιγότερο, αλλά αυτό δεν έκανε κακό στη φιλία μας. Οταν όμως βλεπόμαστε επιστρέφουν όλες οι αναμνήσεις».

Μάιερ και Μπεκενμπάουερ ήταν συμπαίκτες στην Μπάγερν από το 1964 μέχρι το 1977 και στην Εθνική Γερμανίας δύο χρόνια λιγότερα.

«Εχουμε ζήσει μαζί πολλές έντονες στιγμές. Οταν προβιβαστήκαμε στην Μπουντεσλίγκα το 1965 ήταν σπουδαίο πράγμα». Ηταν η χρονιά που οι δύο φίλοι έγιναν επαγγελματίες στην Μπάγερν. Τότε ο Μπεκενμπάουερ εργαζόταν ακόμα σε ασφαλιστική εταιρεία και ο Μάιερ ήταν κλειδαράς.

«Δεν νιώθαμε σαν επαγγελματίες, απλά απολαμβάναμε να παίζουμε ποδόσφαιρο. Εργαζόμασταν περιστασιακά και πηγαίναμε στις προπονήσεις τα απογεύματα».

Ο Μάιερ ευχήθηκε χρόνια πολλά στον φίλο του από μακριά γιατί όπως είπε την ίδια ημέρα ο αδερφός του συμπληρώνει τα 80 του χρόνια. «Ετσι κι αλλιώς τίποτα δεν μπορεί να μας χωρίσει. Θα είμαστε πάντα καλοί φίλοι».