Η αυτοκρατορική νοσταλγία {LF}των Brexiters

Το 1962 ο Ντιν Aτσεσον απηύθυνε μια διάσημη ομιλία στη στρατιωτική ακαδημία West Point. Ο Ψυχρός Πόλεμος μαινόταν, αλλά ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ επικεντρώθηκε στον πλέον μακροχρόνιο σύμμαχο των ΗΠΑ. «Η Μεγάλη Βρετανία», είπε στους δοκίμους, «έχασε μια αυτοκρατορία και δεν έχει βρει ακόμη έναν ρόλο».

Σχεδόν 60 χρόνια αργότερα, τα λόγια του Ατσεσον εξακολουθούν να εγείρουν την ίδια ερώτηση. Ποιος είναι ο ρόλος της Βρετανίας στον κόσμο; Με το no-deal Brexit να γίνεται ένα ολοένα και πιο πιθανό ενδεχόμενο, ένα επιτελείο Συντηρητικών πιστεύουν πως έχουν την απάντηση: το ΗΒ πρέπει να πάρει για μία ακόμα φορά τη θέση του στην πρώτη γραμμή του αγγλόφωνου κόσμου σχηματίζοντας μια νέα σχέση με τα πρώην αυτοκρατορικά εδάφη του (ή τουλάχιστον με εκείνα στα οποία πλειοψηφούν οι λευκοί).

Γράφοντας τον περασμένο μήνα στη «Wall Street Journal», ο Συντηρητικός ιστορικός Αντριου Ρόμπερτς εισηγήθηκε την εγκαθίδρυση «κάποιας μορφής ομοσπονδίας» ανάμεσα στα έθνη της επονομαζόμενης CANZUK -Καναδάς, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο – προκειμένου να δημιουργηθεί «μια νέα παγκόσμια υπερδύναμη και σύμμαχος των ΗΠΑ, του μεγάλου πυλώνα της Αγγλόσφαιρας».

Στον πραγματικό κόσμο, οι προοπτικές της CANZUK μοιάζουν λιγότερο ρόδινες. Κατ’ αρχήν, παρότι οι βρετανοί Συντηρητικοί μπορεί να ονειρεύονται μια νέα ένωση αγγλόφωνων, πολλοί από τους επίδοξους συμμάχους της Βρετανίας είναι λιγότερο πεπεισμένοι. Πολλοί στον Καναδά, στη Νέα Ζηλανδία και στην Αυστραλία θα ήθελαν ισχυρότερους δεσμούς με τη Βρετανία – ιδιαίτερα περισσότερες βίζες για τους πολίτες τους -, λίγη ωστόσο όρεξη μοιάζει να υπάρχει για το είδος της θατσερικής ένωσης που οραματίζονται ο Ρόμπερτς και άλλοι.

Μια αυτοκρατορική φαντασίωση καλλιεργούμενη από μια μικροσκοπική ελίτ, η Αγγλόσφαιρα και η CANZUK εξαδέλφη της είναι το αντίθετο από εκείνο που διαφήμιζαν πως θα ήταν το Brexit.

Ο Πίτερ Γκέιγκαν είναι συνεργάτης της μιντιακής πλατφόρμας openDemocracy και συγγραφέας.