Το πολίτευμα {LF}των αποδυτηρίων

Τι πολίτευμα επικρατεί στα αποδυτήρια των ομάδων; Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, Λαϊκή Δημοκρατία, Βασιλευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία ή μήπως απολυταρχία;

Η απάντηση έπρεπε να θεωρείται αυτονόητη. Το θέμα που προέκυψε ωστόσο με τις δηλώσεις Σιόβα μετά το παιχνίδι της εθνικής μας ομάδας με το Κόσοβο αποδείχτηκε πως είχε πολλές παγίδες και αρκετοί εξεταζόμενοι έγραψαν κάτω από τη βάση. Δεν θα έπρεπε όμως να μας ξαφνιάζει από τη στιγμή που ζούμε στη χώρα που μπορείς να μπεις στο Μαθηματικό παραδίδοντας λευκή κόλλα.

Η σωστή απάντηση λοιπόν στο αρχικό μας ερώτημα είναι η «Απολυταρχία». Ο προπονητής, είτε σε σύλλογο είτε σε αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, είναι το απόλυτο αφεντικό. Ενας μικρός δικτάτορας, αυτός που αποφασίζει για το ποιος θα παίξει και ποιος όχι. Αυτός που σχεδιάζει το αγωνιστικό πλάνο, το μέλλον της ομάδας.

Ο Σιόβας με τις δηλώσεις του αμφισβήτησε ευθέως αυτό το καθεστώς. Δέχομαι πως δεν είχε κακή πρόθεση, ούτε να υποβαθμίσει τον ρόλο του προπονητή του. Πιθανόν το μήνυμα να προοριζόταν για άλλους, πιο ψηλά ισταμένους που κινούν τα νήματα στο παρασκήνιο. Φανταστείτε όμως να συνέβαινε το εξής: έτερος παίκτης της Εθνικής μας να έβγαινε στα κανάλια και να απαντούσε στον Σιόβα λέγοντας πως δεν συμφωνεί με την επιστροφή του Μανωλά και των άλλων έμπειρων παικτών.

Στη συνέχεια να έβγαινε και τρίτος διεθνής και να έλεγε πως δεν θέλει ούτε τον Μανωλά ούτε τον Σιόβα, αλλά έναν άλλον παίκτη. Γίνεται αντιληπτό πως η Δημοκρατία δεν έχει καμία θέση στις ομάδες.

Ο Οτο Ρεχάγκελ, ο οπίος αποτελεί σημείο αναφοράς στην ιστορία του ποδοσφαίρου μας, επέβαλε απολυταρχία από την πρώτη στιγμή. Παραμονή του πρώτου αγώνα του με τη Φινλανδία, έδιωξε από την ομάδα τον Γρηγόρη Γεωργάτο που αντέδρασε στην προπόνηση. Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν είχε την πολυτέλεια πολλών Γεωργάτων, όπως σήμερα πολλών Μανωλάδων. Ωστόσο εκείνη η απόφαση ανήκε αποκλειστικά στον Γερμανό. Ισχύει το ίδιο με τον αμυντικό της Νάπολι;