Ο θαμώνας ξαναβρήκε το στέκι του

Ο άλλοτε σταθερός κάτοικος της Α’ Εθνικής, Απόλλων Σμύρνης, έμοιαζε με παρείσακτο τα τελευταία χρόνια. Η ομάδα που είχε εμφανιστεί στα 37 από τα 41 πρώτα πρωταθλήματα της κορυφαίας κατηγορίας αρκέστηκε μόνο σε τρεις παρουσίες στα σαλόνια την προηγούμενη 20ετία (2000-2020).

Το ταξίδι της φετινής επιστροφής στο οικείο περιβάλλον του παρελθόντος ήταν πολυκύμαντο. Δεν επετεύχθη ο στόχος της πρωτιάς στη Σούπερ Λίγκα 2 που εξασφάλιζε απευθείας προβιβασμό και η ομάδα ύστερα από 170 μέρες χωρίς επίσημο ματς υποβλήθηκε σε διαδικασία αγώνων διαβάθμισης απέναντι στην Ξάνθη. Συμμετείχε σε διπλό μπαράζ ειδικών συνθηκών αλλά και παράδοξων γεγονότων. Γιατί με το λειψό ρόστερ των 15 ποδοσφαιριστών ο Απόλλων δικαιολόγησε εντέλει τον τίτλο του φαβορί (1-0 και 3-1) απέναντι στο… φυτώριο της αποψιλωμένης Ξάνθης.

Δέκα αγωνιστικές περιόδους στη Β’ κατηγορία, τέσσερις στη Γ’ και τρεις στη Δ’ (περιφερειακό πρωτάθλημα) υπέμεινε ο Απόλλων ενόσω η Ξάνθη άραζε (επί 31 χρόνια) στα σαλόνια. Στο μεταξύ τους μπαράζ, όμως, η Ελαφρά Ταξιαρχία φάνταζε αυγουστιάτικα με μεγαθήριο.

Ιστορικά, πάντως, έχει ούτως ή άλλως ανάστημα ο Απόλλων. Προαλείφεται για την 41η συμμετοχή του στα σαλόνια και βρίσκεται στο Τοπ 10 (9ος για την ακρίβεια) μεταξύ των 68 ομάδων που έχουν συμμετάσχει στην Α’ Εθνική/Σούπερ Λίγκα 1 (69 αν θεωρήσουμε διαφορετικές Κασσιώπη και Κέρκυρα).

Το ορόσημο

Σε επίπεδο πρωταθλήματος αποτέλεσε ορόσημο η σεζόν 1994-95, όταν η ομάδα κατέλαβε την 4η θέση και εξασφάλισε την ευρωπαϊκή έξοδο για πρώτη και τελευταία μέχρι σήμερα φορά στην ιστορία της υπό την καθοδήγηση του αείμνηστου Γιάννη Παθιακάκη. Στον θεσμό του Κυπέλλου έφτασε μία φορά στην πηγή, αλλά στέγνωσαν τα χείλη μπροστά στην ΑΕΚ (7-1 το 1996).

Στο μακρινό παρελθόν ο Απόλλων είχε διακρίσεις και στη γενέτειρά του, τη Σμύρνη, αλλά και μετέπειτα τέσσερις στέψεις στην ΕΠΣ Αθηνών (1924, 1938, 1948, 1958). Μάλιστα, το 1938 προβαλλόταν η πολεμική ταινία «Η επέλαση της ελαφράς ταξιαρχίας» από την οποία προήλθε και η προσωνυμία της ομάδας που βρισκόταν τότε στα ντουζένια της. Εκείνη την περίοδο ο Απόλλων είχε ακόμη ως έδρα το γήπεδο του Ρουφ, το οποίο εντέλει απαλλοτριώθηκε το 1946.

Η εποχή της Ριζούπολης ανέτειλε στις 17 Οκτωβρίου 1948 με το γήπεδο να μετονομάζεται αργότερα σε «Γεώργιος Καμάρας» προς τιμήν του εμβληματικού ποδοσφαιριστή της ομάδας.

Η λίστα, βέβαια, με τους καταξιωμένους παίκτες που θήτευσαν στον Απόλλλωνα είναι μακρά. Φιγουράρουν μεταξύ άλλων οι Χαράλαμπος Ταουξής, Αριστείδης Καμάρας, Σάββας Παπάζογλου, Στάθης Τσανακτσής, Τάκης Οικονομόπουλος, Ρενέ Φαν Ντε Κέρκοφ, Ζίγκμουντ Κούκλα, Αντώνης Μήνου, Βλάνταν Μιλόγεβιτς, Τάσος Μητρόπουλος, Γιώργος Καραγκούνης, Ζόραν Γέφτοβιτς, Θεόφιλος Καρασαββίδης, Μιλένκο Κοβάτσεβιτς, Θανάσης Κολιτσιδάκης, Ιμρε Κάτσεμπαχ, Κώστας Ποζαπαλίδης, Λευτέρης Βελέντζας, Μπλένταρ Κόλα και Ντέμης Νικολαΐδης.

Ο Ντέμης, παρεμπιπτόντως, είναι και ο τελευταίος εν ενεργεία παίκτης του Απόλλωνα που αγωνίστηκε στην εθνική ομάδα (8/5/1996, Ελλάδα – Γεωργία 2-1).

Τρεις από τους 13

Στη σύγχρονη πλέον ιστορία τρεις παίκτες από το ρόστερ της περιόδου 2018-19 που μετείχε στη Σούπερ Λίγκα 1 (βιώνοντας τον υποβιβασμό) επιστρατεύτηκαν και στο φετινό μπαράζ με την Ξάνθη: ο Γιάννης Βάρκας, ο Λεωνίδας Ρώσση και ο Τόμας Μπεντινέλι. Μάλιστα, ο βραζιλιάνος μεσοεπιθετικός πέτυχε και τα τρία από τα τέσσερα γκολ της Ελαφράς Ταξιαρχίας κόντρα στους Ακρίτες.

Συνολικά στη διαδικασία των αγώνων διαβάθμισης ο Μπάμπης Τεννές χρησιμοποίησε 13 από τους 15 διαθέσιμους παίκτες επιτυγχάνοντας τη δική του 7η άνοδο στα σαλόνια με έκτη διαφορετική ομάδα (είχαν προηγηθεί ο Ακράτητος, δις η Κέρκυρα, ο Παναιτωλικός, η Καλλονή και η Λαμία). Το πέτυχε μάλιστα στη δική του έκτη θητεία στον Απόλλωνα της καρδιάς του.

Ηταν συνάμα και ο δεύτερος προβιβασμός (μετά την περίοδο 2016-17) για την Ελαφρά Ταξιαρχία επί των ημερών του Παναγιώτη Μονεμβασιώτη, που παρέλαβε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της ΠΑΕ από τον Σταμάτη Βελλή το καλοκαίρι του 2014.

Βέβαια, ο πλέον αναγνωρίσιμος ιδιοκτήτης του Απόλλωνα ήταν ο Κώστας Αλαμάνος, ο οποίος διετέλεσε και πρόεδρος της ΕΠΑΕ. Ο κερκυραίος παράγοντας ταυτίστηκε εξάλλου με τις επιτυχίες των 90s και πιστώθηκε τη δημιουργία μιας ομάδας που στο ιστορικό διπλό επί του Λεβαδειακού (1-2) στις 4 Ιουνίου 1995 (συνεπαγόταν ευρωπαϊκή έξοδο) είχε τη συμπαράσταση ακόμη και των Πανθήρων, των οργανωμένων οπαδών του Πανιωνίου.

Ο Πανιώνιος, παρεμπιπτόντως, υποβιβάστηκε φέτος (για τρίτη φορά στην ιστορία του), αλλά η μάνα Σμύρνη θα έχει πάλι εκπρόσωπο στη Σούπερ Λίγκα 1 με δεδομένη την άνοδο του Απόλλωνα. Για την ακρίβεια, η χαμένη πατρίδα συνεχίζει το αδιάλειπτο σερί της εκπροσώπησης στην Α’ Εθνική. Για 62η διαδοχική σεζόν (από το 1959-60 που καθιερώθηκε η ενιαία πρώτη κατηγορία) θα μετέχει έστω ένα τέκνο της στα σαλόνια.

«Να πάψει η ομάδα να είναι ασανσέρ»

Με εκ Σμύρνης ορμώμενες ομάδες ο Αντώνης Μανίκας μετράει τρία στα τρία σε μπαράζ! Δύο φορές επιβίωσε τη δεκαετία του 1980 υπερασπιζόμενος την εστία του Πανιωνίου (3-2 τον Μακεδονικό το 1983, 2-0 στην παράταση τον ΠΑΣ Γιάννινα το 1984) και εσχάτως πανηγύρισε προβιβασμό μέσω αγώνων διαβάθμισης ως τεχνικός διευθυντής του Απόλλωνα.
«Τα μπαράζ είναι πιο δύσκολα από τελικό. Δεν αποτελούν γιορτή στην οποία προσπαθείς να κατακτήσεις έναν τίτλο. Μπορούν να σε καταδικάσουν. Η φετινή κατάσταση ήταν η πιο πρωτόγνωρη που έχω συναντήσει. Και βρίσκομαι από 14 ετών στο ποδόσφαιρο» επεσήμανε στα «ΝΕΑ» ο 61χρονος Μανίκας.
«Ηταν επώδυνη διαδικασία και για μας και για τα μικρά παιδιά της Ξάνθης και είναι άξιο σχολιασμού ότι τους συμπαραστάθηκαν στο φινάλε Λαγός και Μπεντινέλι. Δείχνει την ωριμότητα του χαρακτήρα τους» πρόσθεσε.
Για την επόμενη μέρα ο Μανίκας υπογράμμισε ότι «πρέπει να πάψει η ομάδα να αποτελεί ασανσέρ. Χρειαζόμαστε παίκτες με παραστάσεις από την πρώτη κατηγορία, αλλά δεν είναι εύκολο να βρεθούν τώρα. Ζητούμε γενικότερα επιπλέον χρόνο για να υπάρχει ισονομία σε σχέση με τις υπόλοιπες ΠΑΕ που κατέστρωσαν με άνεση τον προγραμματισμό τους».
Παρά τον δεδομένο ανήφορο για μια ομάδα που προβιβάστηκε 29 Αυγούστου, ο τεχνικός διευθυντής θεωρεί εγγυητή τον ιδιοκτήτη. «Το ευτύχημα είναι πως ο Παναγιώτης Μονεμβασιώτης αγαπάει πολύ τον Απόλλωνα».