Επαναστάτες… με αιτία

Ιστορία μου… ανταρσία μου, θα μπορούσε να είναι ο (παραφρασμένος ελαφρώς) τίτλος ενός τραγουδιού αξέχαστου της μεγάλης Ρίτας Σακελλαρίου. Και είναι πλήθος οι σαπουνόπερες που προκύπτουν από τις κόντρες των αθλητών – ποδοσφαιριστών με τις διοικήσεις των ομάδων τους. Είτε με έπαθλο μια μεταγραφή σε άλλη ομάδα. Είτε για (τι άλλο;) υψηλότερες οικονομικές απολαβές. Αξίζει να δούμε και να θυμηθούμε ορισμένες γαργαλιστικές περιπτώσεις που, μολονότι κύλησε πολύ νερό στο ρυάκι του χρόνου, δύσκολα ξεχνιούνται. Η σειρά ασφαλώς και είναι τυχαία, όπως βγαίνουν τα γεγονότα από το ντουλαπάκι της μνήμης.

Γιώργος Κούδας

Τον Ιούνιο του 1966 αρχίζει το σίριαλ με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Κούδα. Τότε, ο νεαρός μεσοκυνηγός του ΠΑΟΚ όχι μόνο εκδήλωσε τάσεις φυγής από τη Θεσσαλονίκη, αλλά εμφανιζόταν και πικραμένος από την αντιμετώπιση που του επιφύλασσε η ομάδα του. Δεν ένιωθε πως εκβίαζε και ζητούσε να πάει μόνο στον Ολυμπιακό. Τότε ο Τύπος της εποχής έγραφε για το εντυπωσιακό δίδυμο των Σιδέρη –  Κούδα, που όμως εμφανίστηκε μόνο στις προπονήσεις στον Πειραιά και σε λίγα φιλικά του Ολυμπιακού στις βαλκανικές χώρες. Ο ΠΑΟΚ προέβαλε σθεναρή αντίσταση, δεν έδινε τη συγκατάθεσή του για τη μετακίνηση ενός παίκτη που αργότερα θα λεγόταν και… Μεγαλέξανδρος της μπάλας! Τελικά, παρά τις παροχές του Ολυμπιακού, ο Κούδας δεν εξασφάλισε μεταγραφή και επέστρεψε τον Αύγουστο του ’68 στην αγκάλη του ΠΑΟΚ. Ο κόσμος τον δέχθηκε. Αλλοι όχι, δεν τον συγχώρεσαν ποτέ. Αλλά ήταν πάντα ένα σύμβολο για την ομάδα του και αντίθετα με την προτομή του έξω από την Τούμπα δεν αποκαθηλώθηκε στη συνείδηση των ψύχραιμων.

Μίμης Παπαϊωάννου

Λίγα χρόνια νωρίτερα είχαμε την πίεση του Μίμη Παπαϊωάννου προς την ΑΕΚ. Είχε βάλει τον Μάη του ’65 δύο γκολ στη Ρεάλ σε φιλικό (3-3 το τελικό σκορ ) και έκτοτε γυάλισε στη Βασίλισσα. Θρυλείται πως με τη συνδρομή ενός συγγενούς του που γνώριζε ισπανικά έγραψε και έστειλε επιστολή στη Ρεάλ του στυλ «μένω έξω για έναν χρόνο και μετά αγωνίζομαι κανονικά αν με θέλετε». Η Ρεάλ απάντησε πως δεν συνηθίζει να χαλά σχέσεις με ομάδες και τότε ο Μίμης έβαλε μπροστά το… plan Β! Γνώριζε τον Καζαντζίδη και πήγε με τον Στελάρα περιοδεία στη Δυτική Γερμανία! Ωστόσο, ο σπουδαίος βάρδος τον συμβούλεψε να επιστρέψει στην ΑΕΚ,  να αφήσει το τραγούδι κι ας ήταν καλλίφωνος ο άσος. Πήρε και 500.000 δρχ. ο Παπαϊωάννου, λιγότερα από τα περίπου 750 χιλιάρικα που πρόσφερε η Ρεάλ, το τέλος όμως ήταν αυτό που λέμε happy end. Χορτάρι και όχι παλκοσένικο!

Κώστας Αντωνίου

Εποχή άφησε και η προσπάθεια του Κώστα Αντωνίου να πάει το καλοκαίρι του ’88 στον Ολυμπιακού του Κοσκωτά. Μάλιστα, εμφανίστηκε και στην πρώτη της ομάδας (24/6), αλλά ο Γιώργος Βαρδινογιάννης κυνήγησε την υπόθεση στα αθλητικά δικαστήρια με σφοδρό πάθος. Ο Ολυμπιακός έλεγε πως ο Αντωνίου δεν ήταν γηγενής γιατί είχε παραχωρηθεί με ελευθέρας νωρίτερα στον Απόλλωνα, ο ΠΑΟ δεν δεχόταν το επιχείρημα αυτό τονίζοντας πως στη Ριζούπολη πήγε δανεικός και άρα ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να αποκτήσει τον διεθνή μέσο κάνοντας ισόποση προσφορά με αυτή των Πρασίνων. Είναι δε χαρακτηριστικό πως στην ΕΠΟ εκείνο το καλοκαίρι παρουσιάστηκαν δύο συμβόλαια του Αντωνίου! Τι προσφυγές έγιναν, τι εντάσεις, τι μπλε φανέλες όπου έκανε προπονήσεις στον Ρέντη ο Αντωνίου, που έλεγε… Χοντλ ο Γκμοχ, χαμός αληθινός! Ο ΠΑΟ όμως κέρδισε τα δικαστήρια, είχε επιρροή μεγάλη τότε σε πολλά, ο Αντωνίου ξέχασε το «θα σταματήσω το ποδόσφαιρο» του καλοκαιριού και επέστρεψε στον ΠΑΟ τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, το πουλόβερ του Κοσκωτά είχε ξηλωθεί στο μεταξύ και το μόνο που δεν διευκρινίστηκε ήταν αν όντως πήγε στην… Ιταλία ο παίκτης πριν από την έναρξη του σίριαλ για να δει ρούχα για την μπουτίκ του στην Πατησίων!

Αναστό – Μητρόπουλος

Φυσικά, δεν μπορεί να μείνει απέξω η ανταρσία των Αναστόπουλου – Μητρόπουλου το καλοκαίρι του ’83. Εβαλαν απέναντί τους τον Νταϊφά, λέγεται πως ζήτησαν παραπάνω χρήματα, τα αποδυτήρια χωρίστηκαν, όπως επιμένουν όσοι έζησαν εκείνες τις τεταμένες στιγμές, αλλά το φινάλε είχε την επάνοδο των δύο άσων στη βάση τους.

Ε, μετά όλες αυτές τις τρανταχτές ιστορίες οι υπόλοιπες ανταρσίες ή αιτήματα παικτών μάλλον… παραγράφονται!

Το ξέσπασμα του Μαύρου

Με… καύσωνα μπήκε ο Ιούλιος του ‘76 στη Νέα Φιλαδέλφεια. Η περιοχή όντως είναι γνωστή για τις υψηλές της θερμοκρασίες, αλλά τότε ήταν που ανακοινώθηκε η μεταπήδηση του γκολεαδόρ Μαύρου στην ΑΕΚ από τον Πανιώνιο. Μπάρλος και Τσολακάκης τα βρήκαν ύστερα από δικαστικές περιπέτειες που κράτησαν μήνες και μήνες. Ο Πανιώνιος πήρε κοντά στα 10 εκατ. δρχ. με δόσεις και έληξε μια διαμάχη που άρχισε περίπου έναν χρόνο νωρίτερα. Το 1975 συγκεκριμένα, όταν ο Μαύρος ζήτησε να φύγει από τον Πανιώνιο και έκανε προσφυγή, υποστηρίζοντας πως όταν υπέγραψε δελτίο σε ηλικία 12 ετών αυτό συνέβη δίχως τη συγκατάθεση του πατέρα του και άρα μπορούσε να μείνει ελεύθερος. Ηταν μια λύση συμβιβαστική η μεταγραφή του και όντως ο Πανιώνιος για ένα έτος δεν κατέθεσε τα (νομικά του) όπλα.