Βασίλειο{CR}(όχι και τόσο){CR}Ηνωμένο

Στις 6 Μαΐου, την ημέρα που η Βρετανία αποκτούσε επισήμως τον τίτλο της χώρας με τους περισσότερους νεκρούς από κορωνοϊό στην Ευρώπη, η Συνέλευση της Ουαλίας μετονομαζόταν σε «Κοινοβούλιο». Ο θεσμός υπάρχει από το 1999, και οι εξουσίες του συνεχώς διευρύνονται. Οι Ουαλοί υπήρξαν πάντοτε παροιμιωδώς αδιάφοροι απέναντι στο ενδεχόμενο ανεξαρτησίας τους. Στο δημοψήφισμα του 1979 είπαν ένα εντυπωσιακό «όχι» (80%) στη μεταφορά εξουσιών από το Λονδίνo στο Κάρντιφ. Συμφώνησαν μεν με την αποκέντρωση το 1999, αλλά με οριακή διαφορά (0,6%), και πολύ μικρή συμμετοχή στο σχετικό δημοψήφισμα (50%). Τον περασμένο Μάιο ελάχιστοι πρόσεξαν την είδηση για την αλλαγή του ονόματος του αποκεντρωμένου θεσμού. Ομως, η μετονομασία της ουαλικής Συνέλευσης παραμένει μία τυπική ένδειξη του αργού, σχεδόν απαρατήρητου, αλλά μη αναστρέψιμου τρόπου με τον οποίο απομακρύνονται τα τέσσερα έθνη του Ηνωμένου Βασιλείου (Αγγλία, Σκωτία, Ουαλία και Βόρεια Ιρλανδία).

Ο κορωνοϊός φαίνεται πως επιταχύνει αυτή την εξέλιξη με πρωτόγνωρο τρόπο. Στις 10 Μαΐου ο βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον αποφάσισε να αλλάξει τις οδηγίες του lockdown. Ζήτησε από τους πολίτες να πάψουν να «μένουν σπίτι», αλλά να «παραμείνουν σε επιφυλακή». Τα τοπικά κοινοβούλια στα τρία έθνη (Ουαλία, Βόρεια Ιρλανδία και Σκωτία) θεώρησαν τη σύσταση παρακινδυνευμένη και δεν την ακολούθησαν. Ετσι η αλλαγή ίσχυσε μόνο σε αγγλικό έδαφος. Την επομένη, ο «Guardian» έγραψε ότι κάθε μέρα που περνάει ο Μπόρις μοιάζει όλο και περισσότερο με πρωθυπουργό της Αγγλίας, και όχι όλου του Ηνωμένου Βασιλείου. Στη Σκωτία οι σχέσεις ανάμεσα στο αριστερό φιλοευρωπαϊκό κυβερνών Εθνικό Κόμμα SNP και τους ευρωσκεπτικιστές Συντηρητικούς του Λονδίνου είναι ανοιχτά εχθρικές. Η συνθήκη αυτή είχε οδηγήσει, ήδη από το καλοκαίρι του 2019, τον πρώην πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν να προειδοποιήσει τον Μπόρις ότι κινδυνεύει να είναι ο τελευταίος πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου.

Μία ακόμη εξέλιξη, και πάλι σχετική με τον κορωνοϊό, στην Ιρλανδία αυτή φορά, ίσως να φέρνει αυτό το ενδεχόμενο πιο κοντά. Πριν από λίγες μέρες επιφανείς εκπρόσωποι των δύο παραδοσιακών, κεντροδεξιών κομμάτων που εναλλάσσονται στην εξουσία εδώ και εκατό χρόνια (Φίνα Γκέιλ και Φιόνα Φόιλ) έσπασαν το πρωτόκολλο του κορωνοϊού για να παραστούν σε δείπνο λέσχης γκολφ. Το πολιτικό σοκ ήταν τόσο ισχυρό, ώστε ήδη η συνάντηση περιγράφεται ως «Golfgate», και ενδεχομένως σημείο χωρίς επιστροφή για την κυβέρνηση συνασπισμού των δύο κεντροδεξιών κομμάτων.

Η σημειολογία του γκολφ ως σπορ πολυτελείας δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη για τις δύο πολιτικές δυνάμεις. Το Φιόνα Φόιλ χρεώνεται την καταστροφική οικονομική κρίση του 2008, το Φίνα Γκέιλ τη διεύρυνση των ανισοτήτων στη χώρα την τελευταία πενταετία. Τον Φεβρουάριο του 2019 τις εκλογές κέρδισε το Σιν Φέιν, κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, αλλά χωρίς αρκετούς βουλευτές ώστε να σχηματίσει κυβέρνηση. Τον Ιούνιο, Φιόνα Φόιλ και Φίνα Γκέιλ αποφάσισαν να συνασπιστούν κυβερνητικά. Ετσι ενώ οι Ιρλανδοί αποδοκίμασαν τα δύο συστημικά κόμματα, όχι μόνο δεν απαλλάχθηκαν πρόσκαιρα από την παρουσία τουλάχιστον του ενός εξ αυτών, αλλά τελικά βρέθηκαν να κυβερνώνται και από τα δύο.

Το Σιν Φέιν θέλει δημοψήφισμα ώστε η Βόρεια Ιρλανδία να ενωθεί με την Ιρλανδία. Τώρα, προσφέρεται μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να εδραιωθεί ως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να επωφεληθεί πολιτικά από την αναξιοπιστία των δύο παραδοσιακών κομμάτων, και να μπορέσει να κυβερνήσει μόνο του στις επόμενες εκλογές, όταν αυτές γίνουν. Η κυβέρνηση του Λονδίνου θα βρεθεί ξαφνικά με ένα ακόμα πρόβλημα στη γειτονιά της, και ο Μπόρις ακόμα πιο κοντά στον κίνδυνο να κυβερνά μόνο την Αγγλία.