Οδηγός η δύναμη του μυαλού

Παρακολουθώντας κανείς τον Γιάννη Αντετοκούνμπο να αγωνίζεται, πέρυσι στο Παγκόσμιο Κύπελλο με την Εθνική μας αλλά και στο ΝΒΑ πολύ πιο συχνά, είναι λογικό να  επικεντρώνεται σε αυτά τα εκπληκτικά που κάνει στο παρκέ με την μπάλα συνήθως να καταλήγει στο αντίπαλο καλάθι.

Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι να δει κανείς – πολύ προσεκτικά – τις κινήσεις των αντιπάλων του για να τον σταματήσουν, όχι σε ένα και δύο παιχνίδια, όχι σε μια και δύο φάσεις.

Θέλει πραγματικά ιώβειο υπομονή και ατσάλινα νεύρα για να αντέξεις και να μην αντιδράσεις και ο Γιάννης – που μέχρι στιγμής τα είχε πάει καλά – δεν τα κατάφερε. Παρασύρθηκε, έγινε ο μπασκετικός… Ζιντάν (δίνοντας κουτουλιά στον αντίπαλό του μετά από ένα φάουλ) και πλέον κινδυνεύει να δει και κάποια παιχνίδια των πλέι οφ από την εξέδρα.

Τον περασμένο Δεκέμβριο σε παιχνίδι κόντρα στους Γκρίζλις, κάρφωσε μπροστά στον Βραζιλιάνο Καμπόκλο που είχε αρχίσει να τον παίζει σκληρά από εκείνο το παιχνίδι Βραζιλίας – Ελλάδας στο Μουντομπάσκετ!

Ο Γιάννης τον έκανε «πόστερ» καρφώνοντας μπροστά του και μετά χρεώθηκε με τεχνική ποινή για trash talking προς το Βραζιλιάνο.

Είναι λογικό κάθε χρόνος που περνάει ο Γιάννης (ακόμα και να μην το παραδέχεται) να νιώθει ακόμα μεγαλύτερη πίεση για να οδηγήσει τους Μιλγουόκι Μπακς στη γη της επαγγελίας (στέφοντάς τους  πρωταθλητές). Ομως πρέπει να μπορέσει να ελέγξει (όπως έχει κάνει στα περισσότερα παιχνίδια) τα συναισθήματά του ως το τέλος.

Το 1982 στο Μουντιάλ της Ισπανίας (το επέτρεπαν βέβαια τότε και οι κανονισμοί σε αντίθεση με τώρα που προστατεύουν πολύ περισσότερο τους φαντεζί παίκτες) ο Κλαούντιο Τζεντίλε έχοντας… σκίσει τη φανέλα του Μαραντόνα και λιγότερο του Ζίκο, αλλά κρατώντας το τρόπαιο του παγκόσμιου πρωταθλητή στα χέρια του, είχε απαντήσει στους επικριτές του: «Το ποδόσφαιρο είναι αντρικό άθλημα».

Σε μια άλλη περίπτωση, ο τερματοφύλακας του Αρη (τότε, το 2009) ο Μιχάλης Σηφάκης είχε δείξει απίστευτη υπομονή στον οπαδό του Ηρακλή που έκανε τη βόλτα του στο γήπεδο και τον «στόλιζε» για κάποια λεπτά μπροστά στο πρόσωπό του.

«Το μόνο που με βοήθησε εκείνη τη στιγμή είναι το μυαλό μου. Αν τον χτυπούσα, θα έκανα ουσιαστικά κακό στον εαυτό μου και στο ποδόσφαιρο» είχε πει τότε ο έμπειρος τερματοφύλακας δείχνοντας απίστευτη αυτοσυγκράτηση.