Ο τελευταίος χορός των μάγων

Πολλές φορές στο στόμα των φιλάθλων έρχεται η φράση «Ομάδα όνειρο» και πρόκειται ή για κάποια εθνική ομάδα ή για τη δική τους ομάδα που έχει κάνει πραγματικότητα τα πιο τρελά τους όνειρα, κυρίως με τον τρόπο που παίζει.

Ο επίσημος τίτλος («Dream Team»), πάντως, δικαίως δόθηκε στην καλύτερη ομάδα μπάσκετ που εμφανίστηκε ποτέ σε παρκέ στον πλανήτη και που όσο και αν προσπάθησαν να τη μιμηθούν και άλλοι δεν τα κατάφεραν.

Εχουν περάσει ήδη 28 χρόνια και όμως είναι τόσο κοντινές οι θύμησες, εκείνο το αυγουστιάτικο βράδυ (σαν σήμερα 8 Αυγούστου του 1992) που όλοι αυτοί οι σταρ συγκεντρωμένοι έδιναν την τελευταία τους ομαδική παράσταση στον τελικό του ολυμπιακού τουρνουά μπάσκετ στη Βαρκελώνη.

Δεν ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου που ήταν δεδομένη (117-85 την Κροατία στον τελικό), ήταν από τις βραδιές που έλεγες: «Θεέ μου να μην τελειώσει ποτέ».

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, για πρώτη φορά στην ιστορία, δόθηκε στις ΗΠΑ η δυνατότητα να αγωνιστεί σε διοργάνωση με τους επαγγελματίες παίκτες της από το ΝΒΑ και έγινε στο καλύτερο τάιμινγκ. Απλά να θυμίσουμε:

Στη θέση του πλέι-μέικερ υπήρχαν οι Μάτζικ Τζόνσον (Λέικερς) και Τζον Στόκτον (Τζαζ), στο «2» ο κορυφαίος όλων των εποχών Μάικλ Τζόρνταν (Μπουλς) με τον Κλάιντ Ντρέξλερ (Μπλέιζερς), στο «3» οι Λάρι Μπερντ (Σέλτικς), Σκότι Πίπεν (Μπουλς) και Κρις Μάλιν (Ουόριορς), στη θέση του πάουερ-φόργουορντ οι Καρλ Μαλόουν (Τζαζ) και Τσαρλς Μπάρκλεϊ (Σανς) και στους σέντερ οι Πάτρικ Γιούιν (Νικς) και Ντέιβιντ Ρόμπινσον (Σπερς), συν τον πρωταθλητή με το Κολέγιο του Duke το 1992, Κρίστιαν Λέτνερ.

Με προπονητή τον Τσακ Ντέιλι, ο οποίος είχε οδηγήσει τους Ντιτρόιτ Πίστονς σε δύο σερί πρωταθλήματα το 1989 και το 1990.

Η αντιμετώπιση του κοινού στο γήπεδο, στο ξενοδοχείο, στον δρόμο «σόκαρε» ακόμα και τους ίδιους τους παίκτες που πάντως στο παρκέ «εξαφάνιζαν» την μπάλα και τους αντιπάλους (πήραν το χρυσό με μέσο όρο διαφοράς 44 πόντων σε κάθε παιχνίδι).

Από τότε τίποτε πλέον δεν θα ήταν το ίδιο αλλά το σίγουρο ήταν ένα. Οτι ποτέ στο μέλλον δεν θα βλέπαμε τη μια και μοναδική Dream Team που εμφανίστηκε ποτέ.