«Η ‘‘Ιθάκη’’» αντιπροσωπεύει όσα πιστεύω»

«Σε ηλικία οκτώ ετών ξεκίνησα να γράφω τις πρώτες περιλήψεις των λογοτεχνικών βιβλίων που διάβαζα. Θυμάμαι τον δάσκαλό μου, κ. Χένρι Μίλγουορντ, να ξημεροβραδιάζεται πάνω στα γραπτά μου και να μου προτείνει τρόπους βελτίωσης και καλύτερης συγγραφής, προσπάθεια που αναγνωρίστηκε με σχετικό έπαινο στο τέλος της χρονιάς.

Η ποίηση με βοηθάει να εκφράζω ευκολότερα τόσο τις απόψεις μου όσο και τα συναισθήματά μου. Ο ποιητικός λόγος με γοητεύει διότι πρέπει σε λίγες σειρές να διατυπώσω μεστά νοήματα χωρίς να φλυαρήσω επιπολαίως. Τάσσομαι υπέρ του δόγματος “το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν”.

Πρώτη φορά παίρνω μέρος σε έναν τέτοιο διαγωνισμό. Η μητέρα μου, Μαργαρίτα Βαρθολομαίου, καθώς και η καθηγήτρια των Αγγλικών μου, κυρία Ελίνα Τσαλικόγλου, με ώθησαν να συμμετάσχω και να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου. Στο παρελθόν είχα λάβει μέρος σε διαγωνισμούς Μαθηματικών, Ρομποτικής και πρόσφατα δύο ζωγραφικά έργα μου, το ένα με θέμα την Επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα και το δεύτερο τη Ρόδο ως λίκνο πολιτισμού και αθλητισμού, διακρίθηκαν στην Παιδική Πινακοθήκη Ελλάδος.

Εχω γράψει κι άλλα ποιήματα με βάση την καθημερινότητά μου τόσο στο σχολείο όσο και στο σπίτι. Αυτό όμως ήταν το πρώτο ολοκληρωμένο ποίημα για το οποίο μελέτησα και Ιστορία προτού το γράψω. Επέλεξα την αγγλική γλώσσα διότι όλα τα χρόνια της ζωής μου παρακολουθώ αγγλικό σχολείο και τη θεωρώ ως μητρική, χωρίς όμως να παραμελώ και την ελληνική, διότι είναι οι ρίζες μου.

Οραματίστηκα έναν στρατιώτη, ο οποίος εγκαταλείπει το νησί του προκειμένου να βοηθήσει τους κατοίκους της Καραϊβικής και της Αφρικής να πολεμήσουν και κατά αυτόν τον τρόπο να βοηθήσει τη Μεγάλη Βρετανία στον αγώνα της εναντίον των Γερμανών και των Ιταλών. Προσπάθησα να διατυπώσω με όσο το δυνατόν πιο παραστατικό και ζωντανό τρόπο τα συναισθήματα του στρατιώτη, σαν να ήμουν εγώ στη θέση του. Μελέτησα αρκετά Ιστορία και παρακολούθησα πολλά βίντεο με την περιρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατούσε τότε. Το γεγονός ότι στο σχολείο μου στο Campion International School έχω διδαχθεί Αγγλική Ιστορία με βοήθησε σημαντικά. Η δική μου όμως έμπνευση και φαντασία έπαιξαν επίσης καθοριστικό ρόλο.

Πιστεύω ότι το ποίημά μου ξεχώρισε διότι ο λόγος μου ήταν δυνατός, μεστός και συγκινησιακά φορτισμένος. Επίσης, η χρήση ανεπτυγμένου λεξιλογίου εκτιμώ ότι έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο. Η αμεσότητα και η δύναμη των συναισθημάτων που θεωρώ ότι είναι τα κύρια χαρακτηριστικά μου επίσης αποτυπώθηκαν στο ποίημα που βραβεύτηκε.

Το έμμεσο μήνυμά μου είναι ότι κάποιες φορές πρέπει να θυσιάζουμε την προσωπική μας ησυχία ή ευημερία και να πολεμάμε, προκειμένου να κατακτήσουμε έναν ανώτερο στόχο, ό,τι δηλαδή κάνει τον καθένα από εμάς ευτυχισμένο και πλήρη. Οπως ο στρατιώτης που εγκατέλειψε το νησί του και πολέμησε για να βοηθήσει τις χώρες της Κοινοπολιτείας για την επίτευξη της πολυπόθητης ειρήνης, έτσι και ο καθένας από εμάς πρέπει να αφήνει τη βολή του, ή την ησυχία του σε συγκεκριμένες περιόδους και να κυνηγά στόχους ανώτερους που κάνουν ευτυχισμένη όχι μόνο τη δική του ψυχή, αλλά ευεργετούν και το γενικότερο σύνολο.

Νιώθω χαρά, ηθική ικανοποίηση και περηφάνεια που κατέκτησα κάτι τόσο σημαντικό, πρώτα απ’ όλα για τη χώρα μου και μετά για μένα. Ηθελα να κάνω υπερήφανους όλους τους Ελληνες. Ηθελα να δείξω ότι η σημερινή νεολαία δεν ασχολείται μόνο με ηλεκτρονικά, αλλά και με την ποίηση και τη συγγραφή. Διαβάζει, σκέφτεται, γράφει, αναλύει, έχει άποψη και πλούσιο συναισθηματικό κόσμο.

Αν είχα την ευκαιρία να γνωρίσω έναν ποιητή αυτός θα ήταν ο Καβάφης διότι με το ποίημά του “Ιθάκη” αντιπροσωπεύει τον ψυχισμό μου και τα πιστεύω μου ακράδαντα. Για μένα δεν θα είχε τόση σημασία αν δεν νικούσα στον συγκεκριμένο διαγωνισμό. Η όλη διαδρομή και το ταξίδι μου προς αυτή την κατεύθυνση όμως, αυτό από μόνο του ήταν ανεπανάληπτο, συγκλονιστικό και θα μείνει βαθιά χαραγμένο στη μνήμη μου.

Από την επίσκεψή μου στο Μέγαρο Μαξίμου κράτησα τη θέρμη και την ευπροσηγορία του πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη. Μου επεσήμανε ότι τον έκανα περήφανο και μαζί με αυτόν και μια ολόκληρη χώρα. Αναμφισβήτητα ήταν μεγάλη τιμή και χαρά το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός αναγνώρισε την αξία μου και με καλωσόρισε. Για μένα αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και έμπνευση, καθότι επιτελεί το δύσκολο έργο του αθόρυβα και αποτελεσματικά. Αυτό ακριβώς θα ήθελα κι εγώ να κάνω στη ζωή μου.

Στον ελεύθερο χρόνο μου παίζω μπάσκετ, ποδόσφαιρο και τένις. Επίσης τώρα το καλοκαίρι που έχω πιο πολύ ελεύθερο χρόνο, κολυμπώ τρεις φορές την εβδομάδα. Μου αρέσει να διαβάζω βιβλία μυστηρίου. Οι αγαπημένοι μου ποιητές είναι ο Καβάφης, ο Ελύτης και ο Ρίτσος και από τους ξένους ο Λόρδος Βύρωνας. Στο αγαπημένο μου νησί, την Ανδρο, μου αρέσει να περνώ ώρες ατελείωτες με τους φίλους μου στον Ναυτικό Ομιλο παίζοντας πινγκ-πονγκ, κολυμπώντας, κάνοντας ποδήλατο και παρακολουθώντας ταινίες στον κινηματογράφο.

Στο μέλλον θα ήθελα να συνεχίσω να γράφω και ίσως και να εκδώσω κάποια ποιήματα ή να ασχοληθώ με τη συγγραφή ενός βιβλίου. Τα μαθήματά μου όμως έχουν προτεραιότητα επί του παρόντος. Θα ήθελα να σπουδάσω Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις – ίσως και να γίνω διπλωμάτης. Είναι πολύ νωρίς ακόμα. Πάντως σε ό,τι κάνω θα ήθελα να βοηθήσω τη χώρα μου και να βάλω κι εγώ το προσωπικό μου λιθαράκι προκειμένου να βελτιωθεί η συνεργασία της χώρας μου με άλλες χώρες. Θα ήθελα, με λίγα λόγια, να αφήσω το προσωπικό μου στίγμα».