Το μέλλον του κόμματος εξαρτάται από τον Τσίπρα

Θα κάνει ο Μητσοτάκης ανασχηματισμό; Τι θα γίνει με τη ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων; Ποιο είναι το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ; Πώς θα εξελιχθεί το φθινόπωρο η κρίση της οικονομίας;

Στο πλούσιο, όπως πάντα, σαββατιάτικο φύλλο των «ΝΕΩΝ» θίγονται αυτά τα ζητήματα σε βάθος από αρθρογράφους και από όλους τους πολιτικούς χώρους. Θα περιοριστούμε να σχολιάσουμε το μέλλον της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οχι για λόγους «αντιπολίτευσης στην αντιπολίτευση», αλλά γιατί σε μια εποχή βρασμού στην Ανατολική Μεσόγειο και στα υπόλοιπα καυτά θέματα η σύμπραξη και η εθνική ομοψυχία είναι ζωτική ανάγκη για τη χώρα.

Το ερώτημα είναι αν μπορεί και αν πραγματικά εννοεί ο κ. Τσίπρας τη στροφή προς τη σοσιαλδημοκρατία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα προσωποκεντρικό, όπως ανέλυσε με σαφήνεια στο παρελθόν ο κ. Αλεβιζάτος. Ολοι γνωρίζουν ότι χωρίς τον κ. Τσίπρα η Αριστερά θα επανέλθει σταδιακά σε χαμηλότερα εκλογικά ποσοστά από σήμερα.

Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι αν ο κ. Τσίπρας θέλει και μπορεί. Και η απάντηση προσώρας είναι όχι. Εύστοχα ο Αντώνης Καρακούσης είχε επισημάνει στο «Βήμα» ότι υπάρχει ενδεχόμενο να πάρουμε τον δρόμο της Βαυαρίας, όπου δεκαετίες τώρα οι Χριστανοσοσιαλιστές κερδίζουν με 40^% και άνω και το δεύτερο κόμμα παραμένει στο 20%.

Γιατί όμως δεν μπορεί; Η απάντηση δίνεται από την επιτροπή σοφών που ανέλαβε να συντάξει κείμενο για το Συνέδριο. Οι δυο από τους τρεις σοφούς αποτελούνται από πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν στην προσπάθεια για τη χειραγώγηση του τραπεζικού συστήματος και την οπισθοδρόμηση στον χώρο της παιδείας. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι το βάρος θα πέσει στο κουκούλωμα.

Τα βαρίδια της εξουσίας που είναι αναγκασμένος (;) να κρατήσει είναι πολλά. Και γι’ αυτά, αντί για μια καθαρή συγγνώμη, ακούμε δικαιολογίες που έχουν την πειστικότητα των υπερασπιστικών θέσεων του απερχόμενου κ. Τραμπ.

Και ποια είναι αυτά τα βαρίδια; Τουλάχιστον αυτά που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα είναι το τραγικό πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησής ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η υπόθεση ή μάλλον οι υποθέσεις με τον διωγμό των δέκα πολιτικών, ο χειρισμός στο Μάτι, τα φλερτ με τις Βενεζουέλες και τους Ποδέμος και οι εμφυλιολατρευτικές και ταξικές υπερβολές που κατέστρεψαν τη μεσαία τάξη και ύψωσαν τείχη ανυπέρβλητα με τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας.

Θα μπορούσε άραγε ο τ. πρωθυπουργός να συνειδητοποιήσει και να διδαχτεί από τα λάθη του και με ποιον τρόπο ώστε να μετατραπεί το κόμμα του σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα; Πιστεύω ναι. Αν υιοθετήσει την πορεία της κλασικής σοσιαλδημοκρατίας και μετατραπεί σε κόμμα που να αρκεστεί σε σκληρή κριτική, αλλά να είναι έτοιμο να συγκυβερνήσει με τον Μητσοτάκη αν χρειαστεί για τη χώρα. Εστω και θυσιάζοντας για κάποιο διάστημα μέρος της εκλογικής του βάσης. Και σταματήσει την προσπάθεια διάλυσης του ΚΙΝΑΛ. Θα πρέπει να έχει καταλάβει πλέον ότι ακόμη και αν διαλυθεί το ΚΙΝΑΛ, οι ψηφοφόροι του δεν θα περάσουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Η εικόνα σήμερα, τουλάχιστον στην επαρχία, είναι ότι οι οπαδοί των δυο κομμάτων έχουν πάψει να μιλάνε.

Και πάνω από όλα αν μπορέσει να ξεπεράσει το βολονταριστικό DNA του και την αυταρέσκεια των στελεχών του.

Η υγειονομική κρίση έχει στρέψει ακόμη και την ευρωπαϊκή Δεξιά – βλέπε Σόιμπλε – στο να ενστερνιστεί κεϊνσιανές σοσιαλδημοκρατικές λύσεις. Συνεπώς ο δρόμος είναι ανοιχτός. Και μακρύς. Μας τα είπε πρόσφατα και ο ΠΟΥ και ο κ. Φάουτσι. Ο ιός θα είναι κοντά μας τουλάχιστον για έναν χρόνο ακόμη. Και η Τουρκία επίσης.

Ο Αντώνης Τριφύλλης είναι μέλος των διαΝΕΟσις και ΕΛΙΑΜΕΠ