Κυρίαρχος (και) {LF}των αριθμών

Η επιστροφή του Ολυμπιακού στον θρόνο του πρωταθλητή Ελλάδος μόνο τυχαία δεν ήταν και αυτό αποδεικνύεται και με βάση τους αριθμούς που παρουσιάζουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ». Οι Ερυθρόλευκοι με όπλο τους την άμυνα αλλά και το γεγονός ότι είχαν στις τάξεις τους με διαφορά τους πιο ποιοτικούς παίκτες κατάφεραν να πάρουν το πρωτάθλημα στην πιο δύσκολη χρονιά όπου υπήρχαν και πλέι οφ.

Και μάλιστα όλα αυτά χάνοντας κατά διαστήματα εξαιρετικούς παίκτες με τραυματισμούς (πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι έβγαλαν σχεδόν όλη τη σεζόν χωρίς τον MVP τους τα τελευταία χρόνια τον Κώστα Φορτούνη) ή ακόμα και με μεταγραφή (όπως ήταν η περίπτωση του εξαιρετικού Ντανιέλ Ποντένσε).

Ο Ολυμπιακός δεν έχασε ποτέ τη συνοχή του και συνδύασε την ουσία με το θέαμα πανηγυρίζοντας φυσιολογικά στο τέλος την κατάκτηση του 45ου πρωταθλήματος.

Εν αρχή ην η άμυνα

Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ έχουν ελάχιστα κοινά σημεία και πολλές περισσότερες διαφορές. Αλλα χρώματα, άλλα σύμβολα, άλλες καταβολές, μεγάλη διαφορά σε τίτλους και φυσικά έδρα σε άλλες πόλεις.

Και όμως με τη βοήθεια του Κώστα Γαλάνη και της Galanis Sports data που κρατάει και τα στατιστικά του πρωταθλήματος θα δούμε ότι οι δύο μεγάλοι  αντίπαλοι τα δύο τελευταία χρόνια είχαν στοιχεία – που κατέγραψε η στατιστική – τα οποία ήταν όμοια σε μεγάλο βαθμό ως προς την καλύτερη σεζόν της κάθε ομάδας.

Μάλιστα και στις δύο περιπτώσεις, όπου και ίσχυσε το ρητό «Οι αριθμοί λένε την αλήθεια», αποδείχθηκε περίτρανα ότι η άμυνα ήταν αυτή που έστεψε τον Ολυμπιακό πρωταθλητή εφέτος, όπως και τον ΠΑΟΚ πέρυσι.

Ουσιαστικά η απόδοση της άμυνας κάθε ομάδας εξηγεί με απόλυτο και μαθηματικό τρόπο γιατί τερμάτισε ο ένας πρώτος και ο άλλος δεύτερος – και στις δύο περιπτώσεις.

Εχοντας βέβαια ως μέτρο σύγκρισης την κανονική περίοδο τόσο εφέτος όσο και πέρυσι για δύο βασικούς λόγους.

Πρώτον, διότι πέρυσι δεν είχαμε πλέι οφ και δεύτερον διότι εφέτος τα πλέι οφ αλλιώς τα περιμέναμε (με κόσμο και «καυτές» έδρες) και αλλιώς μας προέκυψαν. Εγιναν χωρίς κόσμο και δεν θα ήταν το ίδιο αντιπροσωπευτικά ως μέτρο σύγκρισης.

Πού οφείλει λοιπόν τη δίκαιη πέραν πάσης αμφιβολίας κατάκτηση του τίτλου ο Ολυμπιακός;

Πέραν της ξεχωριστής ποιότητας παικτών όπως ο Ματιέ Βαλμπουενά, ο Κώστας Φορτούνης, ο Γιουσούφ Ελ Αραμπί, ο Ρούμπεν Σεμέδο, ο Ομάρ Ελαμπντελαουί αλλά και αρκετοί άλλοι, η εξαιρετική του άμυνα έκανε σε μεγάλο βαθμό τη διαφορά και έφερε (ξανά) τον τίτλο στο λιμάνι «κλειδώνοντας» μάλιστα το τρόπαιο σε μεγάλο βαθμό από την κανονική κιόλας διάρκεια έχοντας αποσπαστεί από τον ΠΑΟΚ επτά βαθμούς και έχοντας και την ισοβαθμία.

Παρακολουθώντας λοιπόν – στατιστικά – διαδοχικά τόσο την επίθεση όσο και την άμυνα και κάνοντας ταυτόχρονα και τη σύγκριση με τον ΠΑΟΚ θα δούμε ότι: Ο Ολυμπιακός πέτυχε 53 γκολ από 355 συνολικά τελικές προσπάθειες (δηλαδή σουτ και κεφαλιές, εύστοχες και άστοχες). Δηλαδή σκόραρε ένα γκολ για κάθε 7 τελικές που δημιουργούσε προς την αντίπαλη εστία.

Στην άμυνά του δε, είχε παθητικό μόλις 9 γκολ από 148 συνολικά τελικές προσπάθειες των αντιπάλων του. Αντίστοιχα με την επίθεση το ποσοστό αποτελεσματικότητας στην άμυνα ήταν πολύ πιο εντυπωσιακό όντας 1 γκολ ανά 16 τελικές προσπάθειες. Δηλαδή μια ομάδα για να σκοράρει κόντρα στους Ερυθρόλευκους έπρεπε να «βγάλει» στο παιχνίδι της 16 τελικές προσπάθειες!

Αντίθετα, όπως βλέπουμε και στον πίνακα παραπάνω, οι επιθέσεις των δύο ομάδων συμβάδισαν και μάλιστα ήταν σχεδόν ίδιες σε συγκομιδή και ποσοστά.

53 γκολ ο ένας 50 ο άλλος με ποσοστά παραπλήσια, 1 γκολ στα 7 ο ένας, 1 γκολ στα 6 ο άλλος.

Αρα πώς κέρδισε το πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός; Μα από την αμυντική του λειτουργία, η οποία βεβαίως ήταν πολλά επίπεδα υψηλότερη από όλων των ομάδων της Σούπερλιγκα.

Θα αναφέρουμε εδώ ενδεικτικά ότι καμία ομάδα – πλην Ολυμπιακού – στη Σούπερ Λιγκ δεν είχε στην άμυνά της διψήφιο αριθμό αποτελεσματικότητας.

Δηλαδή για να γίνει πιο εύκολα κατανοητό, όλες δέχονταν γκολ το πολύ σε 7 ή 8 (ακραία κάποια φορές 9) τελικές προσπάθειες του αντιπάλου τους.

Την εξαιρετική εικόνα του βεβαίως στην άμυνα (κυρίως) αλλά και στην επίθεση, ο Ολυμπιακός την επιβεβαίωσε και στην Ευρώπη με ακριβώς τα ίδια ποσοστά, άρα δεν ήταν τυχαία η εικόνα της ομάδας. Καθώς εκεί (στην Ευρώπη) τα παιχνίδια ήταν πολύ πιο δύσκολα και ανταγωνιστικά και με ομάδες που συνεχίζουν ακόμα στα κύπελλα της ΟΥΕΦΑ, όπως η Μπάγερν Μονάχου για παράδειγμα που διεκδικεί το Τσάμπιονς Λιγκ.

Φυσικά μην ξεχνάμε ότι συνεχίζει και ο Ολυμπιακός που μάλιστα διεκδικεί και την πρόκρισή του (κόντρα στη Γούλβς) στην τελική φάση (φάιναλ-8) του Γιουρόπα Λιγκ.

Ετσι λοιπόν τόσο εφέτος όσο και πέρυσι και στις δύο αυτές διοργανώσεις της Σούπερ Λιγκ τη συνταγή της νίκης και τελικά της κατάκτησης του τίτλου την έδωσε η άμυνα. Και για του λόγου το αληθές παραθέτουμε και τον αντίστοιχο περσινό πίνακα στατιστικής σε επίθεση και άμυνα των δύο βασικών μονομάχων.

Και εδώ ο Ολυμπιακός έχει πετύχει περισσότερα γκολ από τον ΠΑΟΚ, έστω και με οριακή μικρότερη αποτελεσματικότητα (1 γκολ σε κάθε 6 τελικές έναντι 1 σε κάθε 5 του αντιπάλου του) όπως πέρυσι ο Δικέφαλος του Βορρά είχε μια απροσπέλαστη άμυνα που οι αντιπάλοί του χρειάζονταν τουλάχιστον 16 προσπάθειες κατά μέσο όρο για να βρουν δίχτυα απέναντι στον Αλέξανδρο Πασχαλάκη και την άμυνά του στην οποία εξέχουσα θέση είχε το κορυφαίο δίδυμο κεντρικών αμυντικών όλων των εποχών στην ιστορία του ΠΑΟΚ, ο Χοσέ Ανχελ Κρέσπο με παρτενέρ τον Φερνάντο Βαρέλα. Αξιοσημείωτο εδώ είναι ότι και ο Ολυμπιακός είχε αρκετά καλή άμυνα αφού χρειαζόταν διψήφιος αριθμός τελικών (11) για να του βάλει κάποιος αντίπαλος γκολ, αλλά σε καμία περίπτωση δεν έφτασε το υψηλό ποσοστό του ΠΑΟΚ.