Η αναντικατάστατη τάξη της Δημοκρατίας

Η ολοκλήρωση των διαδικασιών της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προκαταρκτικής Εξέτασης για τον πρώην Αναπληρωτή Υπουργό Δικαιοσύνης  Δ. Παπαγγελόπουλο και η ψηφοφορία στην Ολομέλεια της Βουλής  για την άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος του στην υπόθεση της σκευωρίας Novartis σηματοδοτεί το τέλος μιας πρωτοφανούς απόπειρας πολιτικοδικαστικού πραξικοπήματος, παραβίασης του Συντάγματος, προσβολής των θεσμών, κατάχρησης εξουσίας και αλλοίωσης του πολιτεύματος  που, ευτυχώς, απέτυχε. Σηματοδοτεί, ωστόσο, και κάτι άλλο, σπουδαιότερο: την ανθεκτικότητα των θεσμών και την αναντικατάστατη τάξη της Δημοκρατίας.  Η πίστη σε αυτή την τάξη του Κράτους Δικαίου ήταν που επέτρεψε όχι μόνο την αντίσταση απέναντι στη σκευωρία, αλλά και τη σταδιακή αποκάλυψη των μηχανισμών που την εξύφαναν, καθώς και των αυτουργών και συνεργών τους.

Τώρα, που τον λόγο θα έχει πια η Δικαιοσύνη για να κρίνει και να καταλογίσει τις ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες του ή των κατηγορουμένων, ας σκεφτούμε δύο εικόνες αυτού του εφιάλτη που έζησε η χώρα. Η μία, στις αρχές του 2018, ήταν  αυτή  της σκηνοθετημένης παραπομπής από την τότε Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δέκα πολιτικών προσώπων – αντιπάλων της, με το στήσιμο δέκα «επώνυμων» καλπών. Ηταν το θλιβερό αποτέλεσμα της ενορχήστρωσης και υλοποίησης ενός παραδικαστικού και παρακρατικού κυκλώματος με την εμπλοκή κυβερνητικών παραγόντων, «ολίγιστων» δικαστικών λειτουργών, κάποιων δημοσιογράφων και εκδοτών, καθώς και ορισμένων, αμφισβητούμενων για την αξιοπιστία τους, «προστατευόμενων» μαρτύρων. Ακολούθησε μία φιμωμένη και δήθεν αναρμόδια προανακριτική επιτροπή, η οποία αποτέλεσε το μέσο για να διαβιβαστεί, με διάφορες νομικές ακροβασίες, η υπόθεση στην Εισαγγελέα Διαφθοράς  και έτσι να εργαλειοποιηθεί ενόψει των επερχόμενων εκλογών. Η σκευωρία συγκάλυψε στην Ελλάδα το  πραγματικό σκάνδαλο  Novartis. Η δεύτερη εικόνα είναι αυτή της πρόσφατης Προανακριτικής Επιτροπής για τη σκευωρία  Novartis, με τις ατέλειωτες ώρες συνεδριάσεων, τις χιλιάδες σελίδες της δικογραφίας και τους μάρτυρες να διαδέχονται ο ένας τον άλλο και να αποκαλύπτουν τις σκοτεινές μεθοδεύσεις στο Ρασπούτιν-gate. Η κατάρρευση της σκευωρίας υπήρξε η ταφόπλακα του κυκλώματος της πολιτικοδικαστικής διαπλοκής επί ΣΥΡΙΖΑ.

Μεταξύ των δύο εικόνων, αυτό που άλλαξε την πραγματικότητα και απελευθέρωσε την ομαλή λειτουργία των θεσμών ήταν οι εκλογές. Η σκευωρία κατέρρευσε, όχι μόνο λόγω του σαθρού, παράνομου και χονδροειδούς στησίματος της, ή της αντίστασης που προέβαλαν ορισμένοι πολιτικοί και δικαστικοί λειτουργοί, αλλά κυρίως λόγω της αλλαγής των πολιτικών συσχετισμών με την ψήφο του ελληνικού λαού. Οι πολίτες ήταν αυτοί που δικαίωσαν την ανθεκτικότητα των θεσμών του Κράτους Δικαίου και επανέφεραν την αναντικατάστατη τάξη της Δημοκρατίας. Αυτή, που στη σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία θέτει τη Δικαιοσύνη στον πυρήνα του πολιτικού φιλελευθερισμού και που ενώνει τους πολίτες  στη βάση της προστασίας των δικαιωμάτων και ελευθεριών.  Αν ο ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και μετά τις θλιβερές για τη διακυβέρνησή του αποκαλύψεις, επικαλείται σήμερα δήθεν διώξεις και επιχειρεί να βάλει ως ασπίδα τον αρχηγό του για να θολώσει τις ευθύνες του κυβερνητικού επιτελείου και της ηγετικής ομάδας του, δεν είναι καθόλου παράδοξο. Αναγκαστικά υπερασπίζεται  το δικό του ξοφλημένο χθες,  δηλαδή τον λαϊκισμό, την ιδιοποίηση της εξουσίας, τη χειραγώγηση των θεσμών και ιδιαίτερα της Δικαιοσύνης, την αλλοίωση του Πολιτεύματος, την κατασκευή εχθρών που δίχασαν βαθιά την ελληνική κοινωνία, κοντολογίς την αντιδημοκρατική διακυβέρνηση.  Είναι αυτό που πρώτος αντιλήφθηκε και έκρινε ο ελληνικός λαός στις τελευταίες εκλογές και είναι αυτό που θα συνεχίσει να διαχωρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ από τις δημοκρατικές δυνάμεις του πολιτικού φιλελευθερισμού: η αντίληψη για τη λειτουργία της Δημοκρατίας και του Κράτους Δικαίου! Και αυτός ο διαχωρισμός θα καθορίσει την ταυτότητά του και στο μέλλον, στην οποία δεν χωράνε «μετασχηματισμοί» και άλλες μεταμφιέσεις.

O Θεόδωρος Παπαθεοδώρου είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, πρώην υφυπουργός