Κόκκινες γραμμές παντού…

Σαν να (μου φαίνεται ότι) παραδυσκολεύει το Champions League: όχι του ποδοσφαίρου, αυτό είναι γνωστό, αλλά του μπάσκετ!

Δεν μπαίνω αυτή τη στιγμή στο τριπάκι να το βάλω τάχα στη ζυγαριά με την Ευρωλίγκα και το Eurocup, έναντι των οποίων υστερεί, αλλά καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια που λένε…

Μιας και το ‘φερε η κουβέντα πάντως στην παρούσα φάση ο στόχος της FIBA δεν είναι να ανταγωνισθεί την Ευρωλίγκα, αλλά το Eurocup, από το οποίο κατάφερε να «κλέψει» κάποιες ομάδες που – όπως προέκυψε από την προχθεσινή κλήρωση – θα τις βρουν κιόλας απέναντί τους στη νέα σεζόν οι πρεσβευτές του ελληνικού μπάσκετ.

Η διεθνής ομοσπονδία, ως θεματοφύλακας του αθλήματος, ποντάρει και κάνει λάβαρό της απέναντι στα εγγυημένα συμβόλαια της Ευρωλίγκας, τον σεβασμό στα εθνικά πρωταθλήματα και στις εθνικές ομάδες: αυτές είναι όντως δυο υποθέσεις στις οποίες βάζει κόκκινη γραμμή, όπως επίσης σε κάθε έννοια κλειστής λίγκας και στη διεξαγωγή αγώνων (της Ευρωλίγκας) τα Σαββατοκύριακα.

Παρεμπιπτόντως το ζήτημα της ενδεχόμενης επέκτασης της Ευρωλίγκας και τα Σαββατοκύριακα αποτέλεσε το casus belli των δυο πλευρών και τον βασικότερο λόγο για τον οποίο δεν επιτεύχθηκε η προσδόκιμη συμφωνία στις αρχές του 2016, όταν ζούσε ακόμη ο (τότε γενικός γραμματέας της FIBA) Ππάτρικ Μπάουμαν.

Ακολούθησε η κόντρα για τα «παράθυρα» των εθνικών ομάδων, απέναντι στα οποία αμφότεροι στυλώνουν τα ποδάρια: το Μόναχο επιμένει ότι αποτελούν βασικό πυλώνα ανάπτυξης του μπάσκετ, ενώ η Βαρκελώνη αντιτείνει ότι διακόπτουν τη ροή των Κυπέλλων Ευρώπης και λόγω των απουσιών των παικτών δεν παράγουν αξιόπιστο και δίκαιο αποτέλεσμα…

Η FIBA θα δεχόταν να κόψει ένα παράθυρο, αλλά η Ευρωλίγκα δεν θέλει κανένα, μεσούσης της σεζόν.

Μέχρι στιγμής μέσα στο 2020 και υπό το βάρος της πανδημίας και της βίαιης διακοπής της αγωνιστικής δράσης δεν έχει υπάρξει περαιτέρω διάλογος σε αυτή την καυτή υπόθεση. Προφανώς κάποια στιγμή ο Ανδρέας Ζαγκλής και ο Τζόρντι Μπερτομέου θα τα ξαναπούν: περισσότερο από το αν θέλουν ή αν μπορούν, μετράει ότι πρέπει να τα ξαναπούν…