Η Εθνική των θαυμάτων

«Ιmpossible is nothing» ήταν το μότο μιας εκ των βασικών εταιρειών χορηγών του 2004 και το οποίο έκανε πράξη με τον καλύτερο τρόπο η εθνική μας ομάδα του Οτο Ρεχάγκελ.

Που σαν σήμερα πριν από 16 χρόνια με την κεφαλιά του Αγγελου Χαριστέα, η Ελλάδα νικούσε για δεύτερη φορά στη διοργάνωση τους οικοδεσπότες – και φαβορί για το τρόπαιο – Πορτογάλους (1-0).

Ναι η Ελλάδα πρωταθλήτρια Ευρώπης για να δικαιώσει και το «μότο» που είχαν βάλει οι διοργανωτές στο πούλμαν που μετέφερε την ομάδα.

«Η Αρχαία Ελλάδα είχε 12 θεούς, η σύγχρονη έχει 11» αν και εδώ 12 ήταν, με τον απίστευτο γερμανό προπονητή Οτο Ρεχάγκελ στον ρόλο του Δία!

Για να καταλάβει κανείς πόσο δύσκολο ήταν αυτό το εγχείρημα της Ελλάδας και μάλιστα κόντρα στους διοργανωτές, ποτέ καμία εθνική ομάδα σε Παγκόσμιο Κύπελλο ή Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που κατέκτησε το τρόπαιο και είχε βρεθεί νωρίτερα στη διοργάνωση και πάλι με τον φιναλίστ, δεν πέτυχε δύο νίκες (έστω στα 90 λεπτά).

Το 1954 η Δυτική Γερμανία πήρε το Παγκόσμιο Κύπελλο επικρατώντας της Ουγγαρίας στον τελικό (3-2) από την οποία είχε συντριβεί στον όμιλο (8-3).

Το 1962 η Βραζιλία πήρε τον τίτλο με τη νίκη της επί της Τσεχοσλοβακίας στον τελικό (3-1) με την οποία είχαν μείνει στο 0-0 στον όμιλο.

Ανάλογα και στο Euro 1988 η Ολλανδία επικράτησε στον τελικό της Σοβιετικής Ενωσης (2-0) με την οποία είχαν μείνει στην ισοπαλία (0-0) στον όμιλο, το 1996 η Γερμανία χρειάστηκε την παράταση και το χρυσό γκολ (Μπίρχοφ) για να κάμψει την αντίσταση της Τσεχίας στον τελικό (την οποία είχε νικήσει άνετα στην πρεμιέρα με 2-0), ενώ η Ισπανία είχε μείνει στο 0-0 με την Ιταλία το 2012 την οποία συνέτριψε αργότερα με 4-0 στον τελικό.

Λογικά η διαδρομή Αεροδρόμιο -Καλλιμάρμαρο κράτησε πάνω από τρεις ώρες για τους θριαμβευτές.