«Σαν δυο σταγόνες νερό»

Δεν έπαιξε απλώς μαζί τους, αλλά έζησε μαζί τους τόσο στον Παναθηναϊκό, όσο και στην Εθνική ομάδα και προφανώς τους ξέρει σαν… κάλπικες δεκάρες!

Ο Δημήτρης Παπανικολάου υπήρξε συμπαίκτης στον Παναθηναϊκό με τον Φραγκίσκο Αλβέρτη για τέσσερις σεζόν (2003-07), με τον Δημήτρη Διαμαντίδη για τρεις (2004-2007), χώρια η κοινή θητεία τους στην Εθνική ομάδα με την οποία αγωνίσθηκαν παρέα στο Ευρωμπάσκετ του 2003 και στο Ολυμπιακό Τουρνουά του 2004. «Πρώτα απ’ όλα χαίρομαι διότι ο Παναθηναϊκός εμπιστεύθηκε δυο ανθρώπους που βεβαίως δεν είναι απλώς πρώην παίκτες του, αλλά θρύλοι του ευρωπαϊκού μπάσκετ» σχολιάζει στα «ΝΕΑ» ο δις πρωταθλητής Ευρώπης και κάτοχος του triple crown και με τους δυο αιώνιους αντιπάλους.

Τα οφέλη

«Εχουν πολλά κοινά σημεία, τόσα πολλά που θα έλεγε κανείς ότι τους γέννησε η ίδια μάνα! Δεν αναφέρομαι στα αγωνιστικά χαρίσματα ή στο ταλέντο και τους τίτλους τους, αλλά στους χαρακτήρες και στα προσόντα που θα τους φανούν χρήσιμα στα καινούργια πόστα τους» τονίζει ο Παπανικολάου. Και εξηγεί: «Είναι πολύ ευφυείς, έξυπνοι και όχι εξυπνάκηδες, στ’ αλήθεια σεμνοί και φύσει χαμηλών τόνων. Ουδέποτε υπήρξαν επιδειξιομανείς και πάντοτε ήταν προσεκτικοί στις δηλώσεις και στη συμπεριφορά τους και έδιναν σημασία στα απλά και καθημερινά πράγματα, χωρίς την παραμικρή αλαζονεία. Ανθρωποι της διπλανής πόρτας, που λέμε»…

Ο Αλβέρτης και ο Διαμαντίδης πλαισιώνουν τον Τάκη Τριαντόπουλο στη νεοφανή τριανδρία που θα κυβερνήσει το πράσινο καράβι και ο Παπανικολάου αστειεύεται, αλλά στην πραγματικότητα σοβαρολογεί. «Για πρώτη φορά στην ιστορία, οι παράγοντες θα δίνουν περισσότερα αυτόγραφα από τους παίκτες»!

Επί της ουσίας τώρα… «Τα οφέλη που εκ προοιμίου προκύπτουν για τον Παναθηναϊκό είναι πολλά και συμφωνώ με την απόφασή τους να συμπράξουν διότι πιστεύω ότι οι μεγάλοι αθλητές πρέπει να παραμένουν στις επάλξεις. Πρώτα απ’ όλα επιφέρουν ηρεμία, συσπείρωση και φυσικά μπασκετοσύνη, ενώ η παρουσία τους εμπνέει σεβασμό και ίσως μπορεί να προσελκύσει κάποιους ξένους παίκτες που μπορεί να αρνιόντουσαν να παίξουν στον Παναθηναϊκό λόγω χαμηλότερης οικονομικής προσφοράς. Συν τοις άλλοις όταν επιτραπεί η παρουσία του κόσμου στις εξέδρες, θα γίνουν πόλος έλξης για τους φιλάθλους που τους λατρεύουν και τους θαυμάζουν. Θα επηρεάσουν θετικά ακόμη και τους διαιτητές που θα τους βλέπουν μπροστά τους» επισημαίνει ο παλαίμαχος 43χρονος φόργουορντ.

«Ο Διαμαντίδης είναι άπειρος σε διοικητικά θέματα, αλλά ο Αλβέρτης είχε το προνόμιο να μαθητεύσει δίπλα στον Μάνο Παπαδόπουλο και ξέρει περισσότερο τι παίζει σε αυτό το επίπεδο» συνεχίζει ο «Παπέου», όπως τον αποκαλούν οι δυο πρώην συμπαίκτες του. «Και οι δυο μπορούν να πουν μια κουβέντα στα αποδυτήρια για να εμπνεύσουν και να παρακινήσουν τους παίκτες και οπωσδήποτε θα αποτελέσουν μια ασπίδα για τον Γιώργο Βόβορα. Σε αυτή τη μεταβατική φάση η ομάδα χρειάζεται στήριξη».

Ευκαιρίας δοθείσης ο Δημήτρης Παπανικολάου υπογράμμισε τη μεγάλη σημασία των χειρισμών ενός διοικητικού παράγοντα με ένα παράδειγμα.

Μια ιστορία που την έχει ακούσει από τον ίδιο τον Μάνο Παπαδόπουλο: «Τον Οκτώβριο του 1996, που ο Τζον Σάλεϊ πήγε στην Ουάσιγκτον για την καθιερωμένη τελετή του προέδρου των ΗΠΑ με τους πρωταθλητές του ΝΒΑ, γύρισε στην Αθήνα και πήρε ελικόπτερο από το αεροδρόμιο για να φτάσει στο ΟΑΚΑ όπου ο Παναθηναϊκός αντιμετώπιζε σε έναν αγώνα Κυπέλλου τον ΠΑΟΚ. Τότε ο Μάλκοβιτς δεν ήθελε να τον δει ούτε ζωγραφιστό και είπε στον Μάνο να τον στείλει στην εξέδρα. Τι έκανε λοιπόν αυτός; Συνεννοήθηκε με τον Παύλο και τον Θανάση και δεν είπε στον Σάλεϊ την αλήθεια, αλλά του… πούλησε παραμύθι! Του είπε δηλαδή ότι ο Παναθηναϊκός ήθελε να τον ευχαριστήσει για τα έξοδα που έκανε ώστε να φτάσει εγκαίρως στο γήπεδο, αλλά επειδή προερχόταν κιόλας από το πολύωρο ταξίδι, θα ήταν καλύτερα να καθίσει στην εξέδρα των επισήμων, όπερ και εγένετο»

Το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας; «Οι παράγοντες πρέπει να είναι τετραπέρατοι και να βρίσκουν πάντοτε μια λύση».