Διαδηλώσεις με το… μέτρο

Το βήμα για «απελευθέρωση» του κέντρου των μεγάλων πόλεων από συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και πορείες, κυρίως από τις μικρότερες σε όγκο, όπως είχε δεσμευθεί προσωπικά και ο Πρωθυπουργός εδώ και έξι μήνες, έγινε αποφασίζοντας να θεσμοθετήσει τις διαδηλώσεις με… μέτρο. Το νομοσχέδιο για δημόσιες συναθροίσεις υπό αυστηρές προϋποθέσεις, το οποίο «ζέσταινε» και «ξαναπάγωνε» το Μαξίμου, κρατώντας το κλειδωμένο στα κυβερνητικά συρτάρια, όπως είχαν αναδείξει «ΤΑΝΕΑ», έφτασε τελικά χθες στη Βουλή. Με δεδομένη την πρόθεση του Πρωθυπουργού για στροφή στα προβλήματα της καθημερινότητας, όπως κατά πληροφορίες είναι η καθαρή εντολή προς τα στελέχη του εν όψει και της συμπλήρωσης ενός έτους διακυβέρνησης, στόχος είναι το νομοσχέδιο να ψηφιστεί το αργότερο στις 10 Ιουλίου. Εξάλλου οι πρώτες συζητήσεις στην αρμόδια επιτροπή ξεκινούν αύριο, με υψηλούς τόνους, όπως αναμένεται, από την αντιπολίτευση.

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΕΣ. Οι νέοι κανόνες στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, με όρους για τα «πού», «πότε» και «γιατί» της κάθε συνάθροισης και με προβλέψεις για «απαγόρευση», «περιορισμούς» και «διάλυση», μπαίνουν 19 χρόνια μετά την πρώτη προσπάθεια που έγινε στη χώρα επί υπουργίας και τότε του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Και δεν ήταν η μοναδική, αφού είχαν ακολουθήσει άλλες δύο με σφραγίδα διαφορετικών υπουργών το 2007 και το 2009 (επί Βύρωνα Πολύδωρα και Προκόπη Παυλόπουλου αντίστοιχα), καθώς και η πρόταση του 2012 κατόπιν πρωτοβουλίας του τότε δημάρχου της Αθήνας Γιώργου Καμίνη. Ωστόσο όλες αποσύρθηκαν ταχέως από τον δημόσιο διάλογο, υπό το βάρος των αντιδράσεων. «Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο» σχολίαζαν χθες κυβερνητικές πηγές, «το κέντρο παραλύει συχνά, τα καταστήματα κατεβάζουν ρολά, η περιοχή γίνεται απροσπέλαστη», παραπέμποντας στις πρόσφατες ανακοινώσεις του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών για «συνθήκες ασφυξίας» και αποκλεισμένο κέντρο περίπου τρεις φορές ανά εργάσιμη ημέρα τους περασμένους Μάιο και Ιούνιο. «Καλύπτει ένα υπαρκτό κενό στην προστασία των ατομικών και κοινωνικών ελευθεριών» έλεγαν οι ίδιες πηγές, ενώ στην αιτιολογική έκθεση τονίζεται ότι «για πρώτη φορά μεταπολιτευτικά καταρτίζεται νόμος ο οποίος επιδιώκει την εξασφάλιση της άσκησης του δικαιώματος του συνέρχεσθαι εντός ενός σύγχρονου νομικού πλαισίου».

Το νομοσχέδιο ενσωματώνει πολλές από τις προτάσεις που είχαν παρουσιαστεί το 2012 και προβλέπει επιπλέον τη σύσταση ειδικής Διεύθυνσης Πρόληψης της Βίας, ενώ αποδεικνύεται ότι στην κυβέρνηση αναζητούσαν ουσιαστικά κατάλληλο χρόνο για την κατάθεσή του. Και μία από τις παραμέτρους που φαίνεται να προβλημάτιζε το πρωθυπουργικό επιτελείο ήταν η ανάγκη να προηγηθεί άρση των περιορισμών στη Βουλή, προφανώς υπό την ανησυχία κριτικής για προώθηση «ευαίσθητων» θεμάτων με λίγους παρόντες βουλευτές στην Ολομέλεια.

ΟΙ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ. Στο προεδρικό διάταγμα που θα ακολουθήσει θα ξεκαθαρίζεται και ο επιχειρησιακός βραχίονας της ρύθμισης. Το σίγουρο είναι ότι με μοναδικές εξαιρέσεις τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς και της επετείου της 17ης Νοεμβρίου, κάθε διαδήλωση θα πρέπει να γνωστοποιείται στην ιστοσελίδα της ΕΛ.ΑΣ. από τον «οργανωτή» της, ώστε οι Αρχές να έχουν στοιχεία επικοινωνίας του εκάστοτε υπευθύνου, τον ακριβή τόπο και χρόνο και τον σκοπό της διαδήλωσης. Ορίζεται επίσης «αστυνομικός διαμεσολαβητής» ως σύνδεσμος μεταξύ των Αρχών και του «οργανωτή» αλλά και ειδική πλατφόρμα live ενημέρωσης των πολιτών για τις συναθροίσεις και τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις. Από την πλευρά της Αστυνομίας θα πρέπει εγκαίρως να κοινοποιούνται στον «οργανωτή» οι περιορισμοί, πόσω μάλλον τυχόν απαγόρευση, σε μια απόφαση επαρκώς αιτιολογημένη. Η μερική κατάληψη του οδοστρώματος και η αλλαγή στη διαδρομή μιας πορείας ώστε να μην παρακωλύεται η κοινωνικο-οικονομική ζωή της πόλης είναι κάποιοι από τους περιορισμούς που θα επιβάλλονται.

Προβλέπονται άλλωστε ακόμα και ποινικές κυρώσεις (μέχρι ένα έτος φυλάκιση για όσους μετέχουν σε «απαγορευμένη» πορεία, μέχρι δύο έτη σε όσους επιχειρούν βιαιοπραγίες κ.λπ.), ενώ σε περίπτωση γενικευμένων επεισοδίων η ΕΛ.ΑΣ. θα ενημερώνει τον εισαγγελέα για τη διάλυση. «Ο οργανωτής ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της ιδιοκτησίας από τους συμμετέχοντες», όπως αναφέρεται, ενώ θα απαλλάσσεται εφόσον αποδεικνύει ότι είχε λάβει μέτρα αποτροπής οποιασδήποτε ζημιάς.