Τα νέα παιδιά είναι πλέον {LF}η εξαίρεση

Τα νέα παιδιά που εμφανίστηκαν στην Κρήτη με τη φανέλα του Παναθηναϊκού (βασικός ο Θεοχάρης, αλλαγές ο Σερπέζης και ο Αλεξανδρόπουλος) αποτελούν τη συνέχεια του πρότζεκτ που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2018. Ενα πρότζεκτ που έμοιαζε περισσότερο με ανάγκη για τον Παναθηναϊκό, λόγω της οικονομικής κατάστασης στην οποία είχε περιέλθει ο σύλλογος, παρά με επιλογή. Παρ’ όλα αυτά, βγήκαν απ’ αυτή τη διαδικασία παιδιά που πρωταγωνίστησαν (Χατζηγιοβάνης, Μπουζούκης) ή που έχουν όλα τα φόντα να το κάνουν στο μέλλον (Εμμανουηλίδης).

Υπάρχουν κι άλλοι. Ο Ζαγαρίτης, ένα αριστερό μπακ με εξαιρετικά στοιχεία. Ο Αθανασακόπουλος, ένα χαφ που μπορεί να διαπρέψει τα επόμενα χρόνια. Υπάρχει μια φουρνιά η οποία μπορεί να πλαισιώσει τους έμπειρους ποδοσφαιριστές τα επόμενα χρόνια. Ομως ετούτο το πρότζεκτ δεν μοιάζει να συνεχίζεται για τον Παναθηναϊκό. Καλώς ή κακώς, θα το κρίνει ο χρόνος. Αλλά η πραγματικότητα είναι πως τούτη την ώρα δεν υπάρχει καμιά τέτοια σκέψη. Κανένα πλάνο για αξιοποίηση νέων παιδιών, παρά μόνο για εκείνους που πια δεν θεωρούνται… νεούδια, αλλά – σχεδόν – παλιοσειρές. Κι αν εξαιρέσουμε τον Χατζηγιοβάνη, ούτε ο Μπουζούκης, ούτε πολύ περισσότερο ο Εμμανουηλίδης, ξεκινούν από την pole position στις θέσεις τους για τη βασική ενδεκάδα.

Εδώ είναι και το μεγάλο ερωτηματικό που αγγίζει τον Τσάβι Ρόκα και τον εν γένει σχεδιασμό του. Ο Ισπανός στην παρουσίασή του είχε πει πως δεν θα φέρει μόνο Ισπανούς και πως δεν είναι αυτός ο σκοπός του. Γρήγορα, όμως, αποδείχτηκε το αντίθετο. Μέχρι τώρα ο Παναθηναϊκός έχει κάνει τρεις μεταγραφές και αφορούν και οι τρεις Ισπανούς. Τον Καρλίτος, τον Βέλεθ και τον Αϊτόρ. Και μέσα σ’ αυτούς έφερε και ισπανό προπονητή. Αυτό δεν είναι απλά στροφή στην ισπανική αγορά, αλλά ολόκληρη… αγκαλιά στην Ιβηρική.

Σαφώς και η ποιότητα μετράει περισσότερο από οτιδήποτε. Ειδικά απ’ τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός θέλει να κάνει το βήμα παραπάνω. Θεμιτές είναι οι επιλογές, όταν αλλάζουν επίπεδο την ομάδα. Θα έπρεπε όμως ο Ρόκα να είναι περισσότερο προσεκτικός στα όσα έλεγε τον Δεκέμβρη. Διότι ο χρόνος αποδεικνύει πως δεν έλεγε την αλήθεια.