Παίζει με τη φωτιά

Είναι μάλλον παράδοξα όσα συμβαίνουν στην ΑΕΚ τούτη τη στιγμή. Μπορεί κάποιος να δει το ποτήρι μισογεμάτο και να διαπιστώσει πρόοδο, να πανηγυρίσει την πρόκριση στον τελικό, να ονειρευτεί μεγαλεία. Αλλά ταυτόχρονα, ένας άλλος θα δει το ποτήρι μισοάδειο και θα σταθεί στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η ομάδα, ανεξάρτητα με την ενδεκάδα που παλεύει σε κάθε παιχνίδι. Από τη μία ο αισιόδοξος. Από την άλλη ο απαισιόδοξος. Και η αλήθεια να σχοινοβατεί…

Θα μπορούσε ο οποιοσδήποτε να πει ότι η ΑΕΚ παίζει με τη φωτιά. Η διακοπή ένεκα της πανδημίας άφησε αρκετά κουσούρια. Ορισμένα φαίνονται και είναι οι τριγμοί στην υπόθεση Βράνιες και αυτή η ιστορία είχε ως αποτέλεσμα να μείνει το σύνολο δίχως πολλούς αξιόπιστους σέντερ μπακ. Η ΑΕΚ απέτυχε να νικήσει τον προβληματικό Παναθηναϊκό, απώλεσε πλήθος ευκαιριών και έμεινε στην ισοπαλία με τον Αρη για τα play offs, ενώ κόντρα στον ίδιο αντίπαλο της… βγήκε η ψυχή κατά το κοινώς λεγόμενο προκειμένου να εξασφαλιστεί η πρόκριση στον τελικό του Κυπέλλου.

Να μεν τώρα υπάρχει ευφορία και όντως πανηγυρική ατμόσφαιρα, αλλά αν ο Λιβάγια δεν έπαιρνε το ριμπάουντ μετά την απόκρουση του Κουέστα στις καθυστερήσεις του δραματικού ημιτελικού, τώρα θα γινόταν άλλου είδους κουβέντα.

Η δε κριτική θα ακουμπούσε τους πάντες στο αγωνιστικό τμήμα, όσο ψηλά κι αν αυτοί βρίσκονται. Αν, συνεπώς, δεν αντιλαμβάνονται οι αρμόδιοι ότι το σκάφος δίνει μάχες με τα κύματα, τότε είναι διαφορετικό. Κάνουν λάθος προσεγγίσεις ή αφήνουν τα πράγματα να κυλούν με την ελπίδα πως θα φτιάξουν.

Το να ειπωθούν λόγια τρανταχτά για τα ψυχικά αποθέματα της ΑΕΚ και την προσπάθεια όλων μέχρι το φινάλε, μάλλον θα είναι κάτι σαν τραγούδι στ’ αυτιά των διψασμένων οπαδών. Εδώ, όμως, είναι το ζητούμενο; Δεκτό πως οι δυνατές ομάδες ενίοτε καταθέτουν καρδιά και τη φανέλα για να κατακτήσουν αυτό που ζητούν, όσα διεκδικούν. Αλλά ας μην είναι ο κανόνας. Η ΑΕΚ χάνει με αξιοσημείωτη συχνότητα ευκαιρίες, ο Μάνταλος κάνει λάθη πολλά, ο Ολιβέιρα δείχνει να έχει μπλοκάρει, οι αμυντικοί στερούνται ρυθμού και μόνο ο Λιβάγια πείθει πως η κλάση του είναι δεδομένη και αδιαμφισβήτητη. Είναι λίγοι όσοι ξεχωρίζουν.

Η άνοδος είναι εκ των ων ουκ άνευ. Η ΑΕΚ έχει μπροστά της όχι μόνο τον τελικό του Κυπέλλου, ένα τρόπαιο δηλαδή. Οφείλει να δει με σαφήνεια τι θέλει να κάνει μέχρι να τελειώσει το μίνι πρωτάθλημα και η διεκδίκηση της δεύτερης θέσης.