Δημοσιότητα

Οσο δεν δημοσιοποιούνται τα ποσά της λίστας Πέτσα, νομιμοποιείται κανείς να εικάζει ότι υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα εκείνος υποθέτει πως υπάρχει με το περιεχόμενό της. Οπως, ας πούμε, ότι η δημοσίευσή της θα προκαλούσε μεγαλύτερη ζημιά από εκείνη που έχει κάνει μέχρι τώρα η απόκρυψή της. Το ίδιο ισχύει και όσο η αντίδραση των κυβερνητικών περιορίζεται στο «κι ο ΣΥΡΙΖΑ τα ίδια έκανε». Με άλλα λόγια, η εν λόγω λίστα είναι η τέλεια αντιπολιτευτική ευκαιρία για κάθε κόμμα της αντιπολίτευσης – ειδικά της μείζονος. Κι όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε με το σποτ του να στρέψει την κουβέντα στη σχεδόν καταστατική του ως κόμμα εξουσίας κόντρα με τα μίντια. Ο αριστερός αντίλογος, βέβαια, θέλει τον διαδικτυακό «ντόρο» του διαφημιστικού να επιβεβαιώνει πως η κακή δημοσιότητα είναι καλύτερη από την καθόλου δημοσιότητα. Οσοι τον ενστερνίζονται πανηγυρίζουν μάλιστα ότι ήταν το πιο εμπορικό σποτ του ΣΥΡΙΖΑ από τον Ιούλιο του 2019 κι έπειτα. Ως την Κυριακή είχε πάνω από 400.000 views στα κομματικά σόσιαλ μίντια, λένε.

Ρίσκο

{ARXMEG}Μικρή, αλλά όχι ασήμαντη, λεπτομέρεια: Δεν έπαιξε ποτέ στα σόσιαλ μίντια του Αλέξη Τσίπρα. Το συριζαϊκό ζητούμενο, λοιπόν, ήταν να διαχυθεί το μήνυμα του σκανδάλου, να φτιαχτεί η ατζέντα. Ας δεχθούμε για χάρη της κουβέντας πως όλα τα παραπάνω είναι θεμιτά – ακόμη και μικροπολιτικά έξυπνα. Ενδέχεται να αποδειχθούν πολιτικά επωφελή για τον ΣΥΡΙΖΑ per se; Επικοινωνιολόγοι και επαγγελματίες του μάρκετινγκ δεν διαφωνούν με το κλισέ περί των οφελών της κακής δημοσιότητας που επικαλούνται οι συριζαίοι. Κάποιοι, ωστόσο, επισημαίνουν ότι αυτή ωφελεί βασικά άγνωστα στο κοινό προϊόντα ή εταιρείες γνωστοποιώντας την ύπαρξή τους. Τα αναγνωρισμένα brands, από την άλλη, έχουν πολλά να χάσουν από τέτοιες πρακτικές, αφού ρισκάρουν το κύρος τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι περιθωριακό κόμμα που χρειάζεται να κάνει φασαρία ώστε να γίνει αναγνωρίσιμο. Εχει πια ένα brand. Και συγκεντρώνοντας τόση αρνητική δημοσιότητα πάνω του υπενθυμίζει στους ψηφοφόρους τον κακό του εαυτό. Τους λόγους, δηλαδή, για τους οποίους τον έστειλαν στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης – σαν τη διακηρυγμένη του ανάγκη να ελέγχει όλες τις άλλες μορφές εξουσίας.{ARXMEG}