Στο μικροσκόπιο του Τσιόδρα

Στο μικροσκόπιο του Τσιόδρα

Σε προσωπικό στοίχημα έχει αναγάγει ο Σωτήρης Τσιόδρας το να αποδείξει από πού προήλθε η μόλυνση των 28 υπερήλικων ατόμων της δομής «Ταξιάρχες» του Περιστερίου, καθώς πιστεύει ότι στη δομή δεν τηρήθηκαν τα πρωτόκολλα τα οποία ίσχυσαν για όλες τις δομές του κράτους, προκειμένου να προφυλαχθούν τα άτομα που φιλοξενούνταν εκεί από την πανδημία. Και δεν μπορεί να το χωνέψει για έναν ακόμη λόγο: ότι μολύνθηκαν 28 ανυπεράσπιστοι υπερήλικοι, και τρεις εξ αυτών έφυγαν από τη ζωή. Θεωρεί ότι εκεί «συντελέσθηκε ένα έγκλημα και πρέπει να βρεθεί ο υπαίτιος ή οι υπαίτιοι και να τιμωρηθούν, όπως τους αξίζει». Εχω την πληροφορία ότι σε εξειδικευμένο εργαστήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών έχουν αποσταλεί και εξετάζονται εκατοντάδες δείγματα από το DNA του κορωνοϊού που συλλέχθηκε από τα άτομα που ασθένησαν προκειμένου να συγκριθούν, και να εντοπιστεί έτσι ποιος μετέδωσε στους υπερηλίκους την ασθένεια.

Κατά τις ίδιες πηγές που διαθέτω, φαίνεται πως έχουν εντοπιστεί αρκετές ομοιότητες από αυτά τα δείγματα με το δείγμα που έχει ληφθεί από μέλος του νοσηλευτικού προσωπικού. Και πως σύντομα το Πανεπιστήμιο των Αθηνών θα είναι σε θέση να τεκμηριώσει αν όντως η πηγή του κακού είναι το προαναφερόμενο μέλος του νοσηλευτικού προσωπικού…

Πάγωσαν τα χαμόγελα

Ευκαιρίας δοθείσης, να αναφέρω ότι τα χαμόγελα στην κυβέρνηση από το γεγονός ότι το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, για το οποίο πολλοί είχαν φοβηθεί ότι θα προκαλούσε έκρηξη κρουσμάτων κορωνοϊού, πέρασε εντελώς αθόρυβα, δεν διατηρήθηκαν επ’ αρκετό. Αιτία το γεγονός ότι οι ασκήσεις επί χάρτου για το πώς θα αντιμετωπιστεί μια κρίση με τον κορωνοϊό στα νησιά τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, οπότε και θα έρθει στην Ελλάδα το κύριο κύμα των τουριστών, καταλήγουν σε μια εξίσωση που δεν έχει λύση. Εξ ου και ανησυχούν. Πολύ. Κυρίως επειδή δεν υπάρχουν επαρκή πτητικά μέσα για την αεροδιακομιδή βαρέως νοσούντων κρουσμάτων. Μια σκέψη για να χρησιμοποιηθούν τα γνωστά C130 ως μέσα αεροδιακομιδής δεν είχε τύχη, διότι το αρχηγείο της Αεροπορίας  ενημέρωσε πως από τον στόλο που διαθέτει, μόλις ένα αεροπλάνο μπορεί να πετάξει. Τα υπόλοιπα είναι καθηλωμένα στο έδαφος με σοβαρά μηχανολογικά προβλήματα. Ως εκ τούτου, απομένει το Πολεμικό Ναυτικό, αλλά και πάλι κανένα πλοίο του Ναυτικού δεν διαθέτει επαρκείς χώρους για να απομονωθούν οι νοσούντες.

Για τον λόγο αυτόν προκρίθηκε η ιδέα, ασθενής που θα εντοπίζεται σε νησί, θα μεταφέρεται αμέσως και θα απομονώνεται σε ειδική ξενοδοχειακή μονάδα του νησιού στο οποίο παραθερίζει. Εκεί θα απομονώνεται για 14 ημέρες, θα τον κουράρει ένα ειδικό προσωπικό, και μόνο αν νοσήσει βαριά (με πνευμονία ας πούμε) θα γίνεται διακομιδή είτε στην Αθήνα είτε σε νοσοκομείο αναφοράς της περιφέρειας…

Το μεγάλο λάθος

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι σαν το καλό κρασί. Οσο παλιώνει γίνεται καλύτερο. Και περιζήτητος. Τον έβλεπα το βράδυ της περασμένης Τετάρτης στο Action24 την ώρα που οι άλλοι (οι περισσότεροι) έβλεπαν «Master chef» και αναρωτιόμουν ποιος βλαξ εγκέφαλος σκέφθηκε και ποιοι, ακόμη πιο βλάκες, επεξεργάστηκαν και υλοποίησαν το σχέδιο να αφήσουν ανάπηρη την πολιτική ζωή, αποκόπτοντάς του την επαφή μαζί της. Ο άνθρωπος είναι μια κατηγορία μόνος του, και όσο περνούν τα χρόνια η έλλειψή του από τη δημόσια ζωή γίνεται πιο εκκωφαντική.

Από το πλήθος των απαντήσεων που έδωσε, θα μεταφέρω εδώ εκείνη που έδωσε σε ερώτηση αναφορικά με την (έντονη) φημολογία των τελευταίων ημερών, ότι στον ανασχηματισμό θα εκαλείτο να αναλάβει το υπουργείο των Εξωτερικών:

«Αυτά είναι τώρα ανεκδοτολογική αντίληψη της πολιτικής», είπε. «Εγώ έχω διατελέσει και υπουργός Αμύνης, αλλά κυρίως υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ως κυβερνητικός εταίρος, ως αρχηγός κόμματος που συγκυβερνούσαμε με τον κ. Σαμαρά, άρα ήμουν υπουργός Εξωτερικών για να εφαρμόσω με πολύ μεγάλη άνεση και μεγάλο εύρος ευχέρειας την εθνική στρατηγική, όπως την αντιλαμβανόμουν σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό αλλά ως συγκυβερνήτης, ως εταίρος (…) θα μπορούσε η χώρα να με χρειαστεί σε μία μεγάλη κρίση, μόνο σε κρίσεις με θυμούνται. Ιστορικά από το 1989, μετά υπάρχει μία διάθεση, ας πούμε, πιο αδιάφορη, αλλά εύχομαι και αγωνίζομαι η χώρα να μη φθάσει ποτέ στην ανάγκη να ζητήσει τη βοήθεια ανθρώπων που τους θυμούνται μόνο στις κρίσεις, δεν θέλω να πάμε εκεί, άρα δεν έχω καμία σχέση με ό,τι λέγεται κυβέρνηση και υπουργικά αξιώματα. Είμαι πολύ μακριά, πολύ αλλού».

Απολαυστικός Βενιζέλος…

Οι «φευγάτοι» και η απορία

Γιατί τώρα δεν έγινε ανασχηματισμός, παρότι τον είχε προαναγγείλει ο πρόεδρος Κυριάκος στο Ισραήλ, χωρίς μάλιστα να του ζητήσει κανείς εξηγήσεις; Φυσικά όχι γιατί αρνήθηκε ή θα αρνιόταν να εισέλθει στην κυβέρνηση ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Δεν κόλλησε σε αυτόν ο ανασχηματισμός, άλλωστε από νωρίς, εγκαίρως που λένε, είχε ξεκαθαρίσει τη θέση του ότι δεν επιθυμεί να εισέλθει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Βοήθησε με τον τρόπο του, όπως αποκάλυψε, στέλνοντας σημειώματα για θέματα εξωτερικής πολιτικής, σημειώματα που ο πρόεδρος Κυριάκος τα διάβασε.

Ολα δείχνουν ότι για δύο λόγους δεν έγινε ο ανασχηματισμός: ο ένας, ο γνωστός, ήταν ότι δεν θέλησε να κάνει αλλαγές στην κυβέρνηση πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία για την οικονομική βοήθεια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης, και ο δεύτερος ότι πιθανές αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα μπορεί να επέφεραν αναταράξεις ενόψει του ανοίγματος της χώρας και της έναρξης της τουριστικής περιόδου. Είναι γνωστό εν προκειμένω – έχει διαρρεύσει από καιρό… – ότι κατά τις «διορθωτικές αλλαγές» όποτε και αν αυτές επισυμβούν, από την κυβέρνηση θα αποχωρήσουν και ο υπουργός Τουρισμού Θεοχάρης και ο υφυπουργός Κόνσολας.

Λογικές και οι δυο εξηγήσεις έχω να αναφέρω. Αλλά έχω μια απορία: γιατί ο πρωθυπουργός άνοιξε τη συζήτηση ενώ ίσχυαν αυτά τα δύο;

Δεν ξεχνά

Ενα δημοσίευμα για τον «μεγάλο περίπατο» της Αθήνας, και ειδικότερα η αναφορά στις αντιδράσεις που προκάλεσε η πρώτη πεζοδρόμηση στο κέντρο της πόλης, των οδών Βουκουρεστίου και Βαλαωρίτου το 1979 από τον Στέφανο Μάνο, μου έδωσε την ευκαιρία να συνομιλήσω έπειτα από πολύ καιρό με τον Κώστα Λαλιώτη. Ο Κώστας, χωρίς να αμφισβητεί την «πρωτιά» του Μάνου στο συγκεκριμένο θέμα, μου υπενθύμισε ότι το μεγάλο εγχείρημα της πεζοδρόμησης της Αθήνας έγινε από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και τον ίδιο ως υπουργό Περιβάλλοντος με την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων του κέντρου της Αθήνας, του ιστορικού και εμπορικού κέντρου της πόλης, των πέριξ της Ακρόπολης δρόμων Διονυσίου Αρεοπαγίτου και Αποστόλου Παύλου ως το Θησείο. «Εργα που έδωσαν πνοή στην Αθήνα», μου είπε, και παρατήρησε «αυτές ήταν πραγματικές παρεμβάσεις, όχι τα 100 μέτρα της Βουκουρεστίου και τα άλλα εκατό της Βαλαωρίτου»…

Είναι προφανές ότι ο Κώστας δεν θα πάψει να ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά. Ποτέ…