Το δηλητήριο της αδιακρισίας

Ούτε ψύλλος στον κόρφο της μικρής από τη Θεσσαλονίκη, που απήχθη, ταλαιπωρήθηκε και υπέστη ποιος ξέρει τι είδους συμπεριφορές κερδίζοντας ανεπούλωτα τραύματα. Κι όμως. Η ταλαιπωρία εκείνη ήταν μικρό μέρος μόνο. Διότι, κατόπιν, ανάμεσα στην αστυνομία, στην εισαγγελία και στους μηχανισμούς της πληροφόρησης, την περιμένει μια δεύτερη δυσάρεστη έκπληξη. Η αδιακρισία δήθεν της ενημέρωσης ή και της ηθικολόγου καταγγελίας, ουσιαστικά του αδηφάγου κουτσομπολιού μεγάλης μερίδας των ΜΜΕ και, βέβαια, των κοινωνικών δικτύων και του Διαδικτύου.

Ενας τρόπος να μην επουλωθούν ποτέ τα τραύματα ενός περιστατικού σαν αυτό που έζησε η μικρή είναι να το βρίσκει πάντα μπροστά της, στην υπόλοιπη ζωή της. Γι’ αυτό έχουν φροντίσει τα δίκτυα της δημοσιότητας. Εχουν παραχθεί χιλιάδες κείμενα, εκατοντάδες βίντεο, έχουν δοθεί δεκάδες συνεντεύξεις από σχετικούς και άσχετους. Υποτίθεται για καλό, για να επικριθεί η παραβατικότητα, για να στιγματιστούν οι δράστες. Αλλά, δυστυχώς, και για να μνημειωθεί στο διηνεκές η νοσηρή περιέργεια μιας κοινωνίας που αδυνατεί να κατανοήσει ότι φορτώνει το μέλλον αυτού του κοριτσιού με χιλιάδες λέξεις και με δεκάδες εικόνες, με τις οποίες θα έρχεται σε επαφή μέσω των μηχανών αναζήτησης του Διαδικτύου σε όλη τη ζωή του.

Εν πάση περιπτώσει, πολλά φάουλ μαζεμένα. Η αδιακρισία δεν είναι ενημέρωση.