Ραντεβού για (νέα) δάκρυα!

Η σκηνή δεν είχε τίποτα από το παρελθόν. Για την ακρίβεια, δεν υπήρχε καν στιγμιότυπο! Ο Γιώργος Πρίντεζης ανανέωσε με τον Ολυμπιακό, υπέγραψε το τελευταίο ίσως συμβόλαιο της καριέρας του μέσα σε ελάχιστα λεπτά. Μακριά από κάθε είδους δημοσιότητα. Οπως έπρεπε, όπως ήθελε να κυλήσουν τα πράγματα. Προέκυψε μόνο η ανακοίνωση το βράδυ της Τρίτης και οι απαραίτητες σε τούτες τις περιπτώσεις φωτογραφίες. Ακριβώς το αντίθετο με όσα συνέβησαν ακριβώς τρία χρόνια πριν, στις 14 Ιουνίου. Κόσμος περίμενε αρκετός, η (δημοσιογραφική) πιάτσα ήταν στο πόδι. Και όταν βγήκε ο ηλικίας 32 ετών τότε Γιώργος, ανάμεσα σε δηλώσεις και χαμόγελα ικανοποίησης, να τα… ζουμιά! Ναι, τον πήραν τα κλάματα συγκίνησης και τα δάκρυα αυλάκωσαν το πρόσωπό του γιατί όπως παραδέχθηκε συνειδητοποίησε πως στον Ολυμπιακό θα ολοκλήρωνε την καριέρα του!

Είχε απόλυτο δίκαιο. Το παλικάρι από τη Σύρο που από το Μπραχάμι μεγάλωσε στο Λιμάνι, που άργησε να πάρει μπροστά και το παραδέχεται πρώτος από όλους ο ίδιος, ο άνθρωπος που με καμάρι πάντα λέει «αρχηγός είναι ο Σπανούλης» και δέχεται τον ρόλο του υπαρχηγού-υπασπιστή, ο φόργουορντ που πάλεψε πολύ μέχρι να γνωρίσει τίτλους και διακρίσεις, αλλά και να συμπεριληφθεί στην καλύτερη ομάδα της Ευρωλίγκας της τελευταίας δεκαετίας, είναι πλέον κοντά στις τελευταίες στροφές της καριέρας του. Οντως, μια εντυπωσιακή διαδρομή. Με τα πάνω και τα κάτω της. Με τον κόσμο να τον παραδέχεται σε όλα και απ’ όλες τις ομάδες να του εκφράζουν τη συμπάθειά τους. Ακόμη και όταν βγήκε στη φόρα εκείνη η ιστορία η περίεργη με το ηχητικό απόσπασμα, ουδέποτε διέρρηξε τη σχέση του με την οικογένεια και τους φίλους του Ολυμπιακού. Ο Πρίντεζης της προσφοράς και της κοινωνικής αλληλεγγύης, ο αθλητής-πρότυπο για χιλιάδες παιδιά, το ωραίο παιδί που πάντα είχε προσωπικό φαν κλαμπ από μπουκέτα κοριτσιών στις εξέδρες, ο παίκτης που βελτίωσε το σουτ του και με αυτό σημάδεψε ορισμένες από τις καλύτερες (μπασκετικές) αναμνήσεις μας, ετοιμάζεται για τον λεγόμενο τελευταίο χορό. Δεν έχει την απαστράπτουσα λάμψη τού ακόμη και πρόσφατου παρελθόντος – ας το παραδεχθούμε όλοι. Αλλά στην καλή του ημέρα μπορεί να αποβεί καθοριστικός και μοιάζει με μπελά μεγάλο για κάθε αντίπαλό του μέσα ή λίγο έξω από τη ρακέτα. Θα παρακολουθούμε κάθε του κίνηση στα γήπεδα. Αφοσιωμένοι παίκτες σε μια ομάδα, παιδιά που αγάπησαν ένα σήμα και ένα χρώμα δεν υπάρχουν πολλά στις μέρες μας. Ο Πρίντεζης το έκανε αφειδώλευτα και αξίζει να του το αναγνωρίσει ο οποιοσδήποτε. Και όταν έρθει η ώρα για το «αντίο στα γήπεδα», είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν ξανά δάκρυα. Οχι από τον έλληνα άσο. Αλλά από τον κόσμο που θα αντιληφθεί στο έπακρο τι σπάνια περίπτωση αθλητή αφήνει την ενεργό δράση…