Προετοιμασία

Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής του αθηναϊκού κέντρου δεν διέφερε από το κακό κυκλοφοριακό παρελθόν του. Παρ’ όλ’ αυτά, οφείλει να παραδεχθεί κανείς ότι ο δήμαρχος έχει δίκιο, «δεν υπάρχουν ιδανικές μέρες για μια τόσο μεγάλη αλλαγή». Τι κι αν υπάρχει – όπως απέδειξε η προχθεσινή κι η χθεσινή εμπειρία – άψογη ή λιγότερο άψογη προετοιμασία; Ο Μπακογιάννης είχε κατορθώσει να εξασφαλίσει τη στήριξη της αντιπολίτευσης στον Μεγάλο Περίπατο – κατόρθωμα διόλου αμελητέο στα δημοτικά συμβούλια της απλής αναλογικής. Τέτοιου επιπέδου πολιτική προετοιμασία ωστόσο δεν είναι αρκετή όταν αλλάζεις τη δομή της καθημερινότητας, κι όχι απλά μια πλατεία τοποθετώντας σιντριβάνι. Απαιτείται κι η άλλη, εκείνη που εξαρτάται από τη συνδρομή του κεντρικού κράτους. Για να πετύχει το σχέδιο θα έπρεπε να υπάρχουν, π.χ., περισσότερες στάσεις Μετρό και Ηλεκτρικού σε όλη την πόλη. Ή χώροι στάθμευσης στους σταθμούς των Μέσων σταθερής τροχιάς. Θα έπρεπε οι εναλλακτικές διαδρομές να έχουν τη δυνατότητα να σηκώσουν τον διπλασιασμό της κίνησης. Και τα ΜΜΜ να αυξήσουν τα δρομολόγιά τους.

Βολονταρισμός

Ή οι διαδηλωτές να οφείλουν να διαμαρτύρονται από τους άδειους πεζόδρομους, όχι στις λωρίδες όπου κινούνται αυτοκίνητα. Στο ιδεατό σενάριο θα έπρεπε να έχει σκαφτεί όλο το κέντρο και η κυκλοφορία των ΙΧ να γίνεται σε τούνελ, α λα Βερολίνο. Η δίκαιη κριτική αναγνωρίζει ότι σχεδόν τίποτα από αυτά δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Δήμου. Εξού κι η δημοτική βούληση δεν φθάνει για να ολοκληρωθεί αποτελεσματικά το πρότζεκτ της πεζοδρόμησης, αφού τελικά η ορθή υλοποίησή του προϋποθέτει επενδύσεις σε υποδομές που μόνο το κράτος θα μπορούσε να κάνει. Ο Μπακογιάννης είναι αρκετά παλιός στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για να το ξέρει. Εμφανίζεται, βέβαια, σαν αρκετά νέος στην πολιτική ώστε να το αψηφά. Η κομψή ερμηνεία για τη στάση του θα ήταν ότι προσπαθεί να ενισχύσει το προφίλ εκείνου που κάνει τη δουλειά. Αν προκύπτει, πάντως, ένα συμπέρασμα από τις αντιδράσεις στην μπακογιάννεια μέθοδο μετατροπής της Αθήνας σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, αυτό είναι πως οι doers κινδυνεύουν να πέσουν θύματα του υπερβολικού βολονταρισμού τους – ακόμη κι όταν όλοι θέλουν το ίδιο πράγμα με εκείνους.