Cherchez la femme!

Eχουν περάσει περίπου 160 χρόνια από τότε που πρωτογράφτηκε, πρωτακούστηκε και πρωτοκυκλοφόρησε η φράση «Charchez la femme»… Η πατρότητά της ανήκει στον Αλέξανδρο Δουμά (τον πατέρα), ο οποίος τη λάνσαρε στο μυθιστόρημά του «Οι Μοϊκανοί του Παρισιού» γράφοντας επί λέξει «Cherchez la femme, pardieu, cherchez la femme», όπερ μεθερμηνευόμενον «ψάξτε τη γυναίκα, για τον Θεό, ψάξτε τη γυναίκα».

Η γυναίκα λοιπόν ευρέθη στο… Μεσολόγγι: ελόγου της είναι επιζήσασα όχι από την ηρωική έξοδο της 10ης Απριλίου του 1826, αλλά από την επική αναρρίχηση προς τα υπερώα του ελληνικού μπάσκετ!

Η ομάδα της Ιεράς Πόλεως, της λιμνοθάλασσας, των αλυκών, των πέντε πρωθυπουργών της Ελλάδος, των επιφανών λογοτεχνών και ζωγράφων ανέβηκε από την Α2 στην Basket League προεξαρχούσης της Βασιλικής Μπελέκου, η οποία αξιώθηκε και ευτύχησε να δει τα φάρμακά της να πιάνουν τόπο! Ισχύει κυριολεκτικώς αυτό, διότι η πρόεδρος του Χαρίλαου Τρικούπη είναι φαρμακοποιός στο επάγγελμα, καθόσον το σόι πάει βασίλειο. Πήρε τη σκυτάλη από τον πατέρα της, που άνοιξε φαρμακείο πριν από τριάντα πέντε χρόνια και μεγάλωσε ανάμεσα στα σιρόπια, στα χάπια, στα καλλυντικά – και εδώ και τρεις μήνες – στις προστατευτικές (από τον κορωνοϊό) μάσκες και στα αντισηπτικά!

Το 1999 ο γερμανός συγγραφέας Γκίντερ Γκρας πληροφορήθηκε ότι θα βραβευόταν με το Νομπέλ, ενώ καθόταν στην καρέκλα του οδοντιάτρου του για ένα σφράγισμα. Στις 29 Μαΐου του 2020 η Βασιλική Μπελέκου έμαθε τα καθέκαστα εν ώρα εργασίας και φορώντας τη μάσκα της. «Εκτελούσα μια παραγγελία όταν διάβασα την ανακοίνωση της ΕΟΚ σε μια ιστοσελίδα και αντί να πετάξω τη σκούφια μου, πέταξα για λίγο τη μάσκα μου» αστειεύεται.

Πέρα από την πλάκα, πάντως, υπάρχει η σοβαρή διάσταση της υπόθεσης. «Το θέλαμε πολύ, το επιδιώξαμε, μοχθήσαμε, ονειρευθήκαμε και ανταμειφθήκαμε, βλέποντας τον στόχο να παίρνει σάρκα και οστά. Νιώσαμε την απόλυτη ευτυχία και ξεσπάσαμε σε τρελό πανηγύρι μέσα στην ιδιάζουσα και περίεργη κατάσταση, αφού το πρωτάθλημα δεν ολοκληρώθηκε λόγω της πανδημίας» τονίζει προς «ΤΑ ΝΕΑ».

Και τώρα; «Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα» σχολιάζει. «Δεν αεροβατούμε, ίσα ίσα πατάμε όχι απλώς στο χώμα, αλλά και πιο κάτω. Η Α2 αποτελεί πλέον ένα μακρινό παρελθόν και έχουμε να διαχειριστούμε μια κατάσταση που είναι πρωτοφανής στην πόλη και στην ευρύτερη περιοχή για το μπάσκετ. Δεν διανοηθήκαμε ποτέ να αρνηθούμε την άνοδο και μολονότι δεν είμαι σίγουρη ότι θα καταφέρουμε να λύσουμε όλα τα προβλήματα, έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να ζήσουμε το όνειρο. Μακριά από εμάς, το “δυστυχώς επτωχεύσαμεν” του συντοπίτη μας πρωθυπουργού Χαρίλαου Τρικούπη».

Υπέρβαση

Η Βασιλική Μπελέκου αναρριχήθηκε στα ύπατα αξιώματα του συλλόγου του οποίου ήταν φίλαθλος, τον Μάιο του 2016, παίρνοντας τη σκυτάλη από τον δικηγόρο Δημήτρη Ρετάσο, ενώ προτού αναλάβει την προεδρία διετέλεσε επί μια διετία γενική γραμματέας. «Ημουν προπονημένη» σχολιάζει. «Υπάρχει ένας πυρήνας ανθρώπων που δουλέψαμε ομαδικά και μεθοδικά από τη στιγμή της επανασύστασης της ομάδας και δεν διαπίστωσα κάποια διαφορά όταν ανέλαβα την προεδρία. Ο,τι κάνει ένας το κάνουμε όλοι μας, απλώς τώρα αυξάνονται κατά πολύ οι ευθύνες».

Αυτή τη στιγμή οι Μεσολογγίτες έχουν ρίξει όλο το βάρος τους στα έργα της ανακαίνισης και του διπλασιασμού της χωρητικότητας του γηπέδου. «Καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα μπορέσουμε να παίξουμε στην έδρα μας μέσα στον Οκτώβριο. Πιο μπροστά ίσως χρειαστεί να ξενιτευτούμε για λίγο στην Πάτρα, αλλά ζούμε για τη στιγμή που θα δώσουμε τον πρώτο αγώνα της ιστορίας μας στην Basket League στο σπίτι μας, μπροστά στον κόσμο μας».

Την τρομάζει άραγε αυτή η υπέρβαση; «Και ναι και όχι» απαντά σταράτα. «Είμαι από τη φύση μου αποφασιστική, υπομονετική, επίμονη και αισιόδοξη και ελπίζω ότι θα τα καταφέρουμε. Δεχόμαστε τις αποφάσεις της λίγκας, απλώς πιστεύω ότι θα πρέπει να υπάρξουν κάποιες τροποποιήσεις των κριτηρίων για τις δυο ομάδες που ανεβαίνουν».

Μια γυναίκα ανάμεσα σε 14 ή 15 άνδρες, λοιπόν. «Δεν το σκέπτομαι αυτό, ούτε με φοβίζει. Υπάρχουν προβλήματα και παθογένειες στο σύστημα, αλλά εκείνο που με νοιάζει και πρέπει να μας νοιάζει όλους είναι, μετά απ’ όσα περάσαμε τους τελευταίους μήνες, να αντιμετωπίσουμε τις καταστάσεις με ηρεμία, συλλογικότητα, ρομαντισμό και περισσότερη ανθρωπιά. Να δούμε κάποια πράγματα από άλλο πρίσμα, να δώσουμε περισσότερες ευκαιρίες σε νεαρούς παίκτες, να μειώσουμε ίσως τους ξένους…».