Ο Πέτρος {LF}και ο Γιάννης

Η Πετρούπολη, ένας από τους δήμους της Β’ Αθηνών (Δυτικός Τομέας, για να εκλογολογήσω και λίγο), στους πρόποδες του Ποικίλου Ορους, έχει γνωρίσει ραγδαία ανάπτυξη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα ο πληθυσμός της πλησιάζει τις 60.000. Μάλιστα, υπάρχει εκεί, σε χώρο που κάποτε ήταν νταμάρι, το υπαίθριο «Θέατρο της Πέτρας», από το οποίο έχω υπέροχες αναμνήσεις: μια «Μαχαμπαράτα», σε σκηνοθεσία Πίτερ Μπρουκ, στα μέσα της δεκαετίας του 1980.

Αν με ρωτούσε κάποιος, θα απαντούσα πως η ονομασία Πετρούπολη οφείλεται στο βραχώδες τοπίο όπου είναι χτισμένη. Και όμως, πρόσφατα πληροφορήθηκα πως την ονομασία της η περιοχή την οφείλει στον Πέτρο Γιάνναρο (1878 – 1928), εκδότη της ακροδεξιάς, κατακίτρινης εφημερίδας του μεσοπολέμου «Εσπερινή», της οποίας μάλιστα η κυκλοφορία ήταν εντυπωσιακή. Αυτός ο Γιάνναρος λοιπόν, ο οποίος το 1917 είχε χτίσει και το τότε πιο ψηλό κτίριο της Αθήνας, στη γωνία των οδών Οθωνος και Φιλελλήνων, είχε αγοράσει μεγάλες εκτάσεις γης εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η Πετρούπολη, τις οποίες μετέτρεπε σε οικόπεδα που τα διέθετε με κουπόνια μέσω της εφημερίδας του.

Κάτι παρεμφερές, αν και οπωσδήποτε με πιο παραδοσιακούς όρους, είχε συμβεί και με τη σημερινή συνοικία Ζωγράφου, στις ανατολικές παρυφές της Αθήνας, όπου και οι κυρίως εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Πολυτεχνείου. Ηδη στις αρχές του 20ού αιώνα, ο οικονομολόγος και πολιτικός Ιωάννης Ζωγράφος (1844 – 1927) είχε αγοράσει ουσιαστικά όλη την περιοχή και την είχε μετατρέψει σε οικόπεδα που τα πουλούσε. Εκείθεν και η ονομασία.