Πίσω από τις εντυπώσεις

Αντέχει η Μύκονος ένα νέο λοκντάουν; Προφανώς όχι. Αλλά αυτό πρέπει να το απαντήσουμε, πρώτα οι παραθεριστές της (που την αγαπάμε και τώρα κινηθήκαμε απρόσεκτα) και στη συνέχεια οι επιχειρηματίες της. Που δεν την αγαπάνε όλοι, αλλά ήδη έχασαν τις εισπράξεις και του Πάσχα και του Αγίου Πνεύματος. Γιατί με κλειστά ξενοδοχεία, ημί-κλειστο αεροδρόμιο, χωρίς ταχύπλοα, χωρίς κρουαζιέρες, ελάχιστες χιλιάδες βρεθήκαμε εκεί. Αυτή είναι η αλήθεια, μακριά από εντυπώσεις.

Οι επιχειρηματίες της βέβαια όφειλαν να έχουν οργανωθεί, ώστε να μην αντιδρούν σπασμωδικά κατά των τοπικών αστυνομικών ύστερα από τη γενική έφοδο (όχι και με τον καλύτερο τρόπο…) το βράδυ του Σαββάτου. Να έχουν συναποφασίσει ισότιμα τα υγειονομικά μέτρα. Οχι στο ένα μαγαζί να μην μπορείς να φτάσεις στην τουαλέτα (κυριολεκτώ!) και το άλλο επιλέγοντας να μείνει κλειστό να «χάνει» το κοινό του σε δύο βίλες όπου έγιναν ισάριθμα πάρτι, χωρίς… δείκτη προστασίας και με φοροδιαφυγή καραμπινάτη. Ή άλλο να πληρώνει πρόστιμο, απλά επειδή ο Δήμος δεν έχει ακόμα εκδώσει τις άδειες μουσικής.

Δεν υποστηρίζω πως δεν συνέβη τίποτα. Αλλά σε 23 σχετικά οργανωμένες παραλίες, όλοι μιλάνε για μία, τη Φτελιά. Και στη Χώρα, με κλειστό το 82% των «καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος», ζήσαμε μετρημένες στα δάκτυλα επικίνδυνες καταστάσεις.