Δύο μνημόσυνα {LF}με πολλά μηνύματα

Στη μια περίπτωση κυκλοφόρησε ένα λακωνικό δελτίο Τύπου. Στην άλλη το Διαδίκτυο γέμισε με φωτογραφίες από την τελετή. Στο μνημόσυνο για τα τρία χρόνια από τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη δόθηκε χώρος στο μιντιακό στερέωμα, ενώ το ετήσιο τρισάγιο του Κωνσταντίνου Καραμανλή πέρασε μάλλον απαρατήρητο δημοσιογραφικά το Σάββατο. Ελλείψει άλλης εσωκομματικής επικαιρότητας οι γαλάζιοι διαδρομιστές είδαν στη σύγκριση της κάλυψης δύο βασικά οικογενειακών τελετών μια μετατόπιση του κέντρου βάρους της εξουσίας στη συντηρητική παράταξη, από την καραμανλική της πτέρυγα στη μητσοτακική.

«Σήμερα, Σάββατο 30 Μαΐου, τελέστηκε το ετήσιο τρισάγιο του Κωνσταντίνου Καραμανλή σε στενό κύκλο, παρουσία του προέδρου του Ιδρύματος Πέτρου Μολυβιάτη, του αντιπροέδρου Αχιλλέα Καραμανλή, του τέως πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, του υπουργού Κώστα Καραμανλή, του βουλευτή Δημήτρη Καιρίδη, μελών της οικογένειας και του Θεόδωρου Χαριτόπουλου». Αυτές οι 45 λέξεις συνόδευαν τη μία και μοναδική φωτογραφία μπροστά από τον τάφο του ιδρυτή της ΝΔ που προωθήθηκε στα μίντια. Βέβαια, σύμφωνα με το ίδρυμα «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής» το Διοικητικό του Συμβούλιο «λαμβάνοντας υπόψη την έκτακτη κατάσταση της πανδημίας του κορωνοϊού αποφάσισε την τέλεση του ετήσιου μνημόσυνου εν ευθέτω χρόνω».

Η Πειραιώς, πάλι, είχε φροντίσει το προηγούμενο Σάββατο 23 Μαΐου να ενημερώσει τους διαπιστευμένους στο κόμμα συντάκτες ότι «ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σήμερα το πρωί στα Χανιά παρέστη μαζί με τη σύζυγό του Μαρέβα και τον γιο του Κωνσταντίνο στο μνημόσυνο για τη συμπλήρωση τριών ετών από τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη». Και να τους στείλει δεκαπέντε φωτογραφίες από την τελετή στο κοιμητήριο της Αγίας Τριάδος στον Αργουλιδέ Ακρωτηρίου, η οποία έγινε σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Κανένα από τα δύο μνημόσυνα, πάντως, δεν θύμιζε τα αντίστοιχα περασμένων ετών. Κάποτε τα γαλάζια στελέχη διαγκωνίζονταν για ένα φωτογραφικό ενσταντανέ με φόντο το μνήμα του εθνάρχη τη μέρα του ετήσιου μνημόσυνού του. Τα πηγαδάκια, οι χειραψίες κι οι παρουσίες στη Φιλοθέη – πολύ περισσότερο δε οι απουσίες – έβγαζαν ειδήσεις για την κατάσταση στο εσωτερικό της ΝΔ. Τα κανάλια συνήθιζαν να στέλνουν κάμερες για να καλύψουν το γεγονός. Και στο πρώτο μνημόσυνο του Επίτιμου στα Χανιά, όμως, είχαν δώσει το «παρών» βουλευτές και πολιτευτές της ΝΔ, στελέχη από όλη την Κρήτη και «φίλοι της οικογένειας από την υπόλοιπη Ελλάδα».

ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ. Στην αντίστιξη των φετινών εκδηλώσεων μνήμης – αν και αμφότερες ήταν λιτές λόγω των νέων συνθηκών που έχει επιβάλει ο Covid-19 – λοιπόν διέκριναν εκείνοι που ασχολούνται με την κομματική κουζίνα μια απόπειρα να αναδειχθεί η παρακαταθήκη του Επίτιμου περισσότερο από εκείνη του ιδρυτή της κεντροδεξιάς παράταξης.

Πιθανόν. Από την άλλη, ωστόσο, στα ορίτζιναλ κομματικά events ο Πρωθυπουργός δεν παραλείπει ποτέ να αναφερθεί στις καραμανλικές ρίζες της ΝΔ – παρότι σε συνεντεύξεις προτιμάει να αναδεικνύει τις βενιζελικές καταβολές της οικογένειάς του. Στο τελευταίο νεοδημοκρατικό συνέδριο, για παράδειγμα, είπε από βήματος – προσαρμόζοντας την καραμανλική παράδοση στο αφήγημα που ο ίδιος χτίζει – πως «ο Βενιζέλος φρόντισε για τη συγκρότηση ενός ισχυρού κράτους, ικανού να εγγυηθεί την οικονομική και κοινωνική άνοδο ενώ ο Καραμανλής πρόσφερε το αντίβαρο του ισχυρού πολίτη. Που αυτεξούσιος και μορφωμένος θα μπορεί να δημιουργεί. Αλλά και θα αντιστέκεται στην τυχόν αυθαιρεσία του κράτους».

Λογική με όρους ρεαλπολιτίκ σύνδεση. Εξάλλου ο Μητσοτάκης, όπως οποιοσδήποτε κάθεται στην καρέκλα του αρχηγού κόμματος, κρατά πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού του την υποχρέωση να ομνύει στον άνθρωπο που το ίδρυσε. Αλλά ως γιος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ίσως δεν ξεχνάει κι εκείνη τη διαπίστωση του πατέρα του, πως «η Δεξιά έχει ψυχή καρδερίνας» – άρα δεν δυσκολεύεται να κελαηδά κάθε φορά για τον εκάστοτε ηγέτη της.