Θα μπορούσαν {CR}να είχαν {LF}σωθεί 54.000 άνθρωποι

Στις 8 Μαρτίου, όλα έδειχναν κανονικά στις ΗΠΑ. Το Λος Αντζελες παρακολουθούσε τον αγώνα μπάσκετ Λέικερς – Κλίπερς, ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς μιλούσε σε συγκέντρωση στο Μίσιγκαν και στο Μαϊάμι χιλιάδες άτομα έπαιρναν μέρος σε πάρτι στην παραλία. Με μόνο 500 κρούσματα του κορωνοϊού να έχουν καταγραφεί μέχρι εκείνη τη στιγμή, η πανδημία φάνταζε μακρινή απειλή για τους Αμερικανούς. Ομως μια εβδομάδα αργότερα είχαν έρθει τα πάνω κάτω: 2.000 κρούσματα, δεκάδες θάνατοι και περιοριστικά μέτρα στο Ιλινόι, το Οχάιο και τη Νέα Υόρκη.

Τι θα είχε συμβεί εάν τα μέτρα που τελικά ελήφθησαν στις 15 Μαρτίου – απαγόρευση μεγάλων συγκεντρώσεων, έλεγχοι στα αεροδρόμια, επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης σε διάφορες πολιτείες – είχαν ανακοινωθεί μια εβδομάδα νωρίτερα; Ερευνα ομάδας επιδημιολόγων του πανεπιστημίου Κολούμπια, με βάση επιδημιολογικά μοντέλα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα είχαν αποτραπεί 36.000 θάνατοι – δηλαδή 40% λιγότεροι από αυτούς που έχουν καταγραφεί. Δηλαδή αντί για 65.307 θανάτους μέχρι τις 3 Μαΐου θα είχαν καταγραφεί 29.410. Κι αν τα μέτρα κοινωνικής απόστασης είχαν αποφασισθεί δύο εβδομάδες νωρίτερα, θα είχε αποτραπεί το 83% των συνολικών θανάτων. Δηλαδή 54.000 λιγότεροι θάνατοι!

«Εάν δεν πάρεις μέτρα για να αντιμετωπίσεις τον ρυθμό επέκτασης της επιδημίας, επιθετικά, έχεις πολύ πιο σοβαρές επιπτώσεις», εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης Τζέφρι Σαμάν. Η ανάλυση της ομάδας του με τη χρήση των επιδημιολογικών μοντέλων εξέτασε τη διάδοση του ιού από τις 15 Μαρτίου, όταν πολλοί Αμερικανοί άρχισαν να παραμένουν στα σπίτια τους, έως τις 3 Μαΐου. Οι ερευνητές μελέτησαν τη μετάδοση σε κάθε περιφέρεια, κινήσεις μεταξύ διαφορετικών περιοχών και θανάτους για να καταγράψουν την πορεία μετάδοσης του ιού μέσα σε επτά εβδομάδες.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θρηνούν πλέον περισσότερους από 92.000 θανάτους αλλά η κυβέρνηση Τραμπ συνεχίζει να επιμένει πως τα έκανε όλα σωστά. Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τζουντ Ντίρι σε σχετική ερώτηση της «Washington Post» απάντησε πως οι κρατικοί αξιωματούχοι είχαν λάβει τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις με την πληροφόρηση που διέθεταν μέχρι εκείνη τη στιγμή. «Εκείνο που θα είχε σώσει ζωές θα ήταν να υπήρχε διαφάνεια στην Κίνα και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας να είχε εκπληρώσει την αποστολή του», ανέφερε ο Ντίρι. «Εκείνο που έσωσε ζωές Αμερικανών ήταν η τολμηρή ηγεσία του Ντόναλντ Τραμπ».

Βέβαια ο πρόεδρος Τραμπ απαγόρευσε τα ταξίδια από την Ευρώπη στις 13 Μαρτίου και είπε στο έθνος «να χαλαρώσει» δύο ημέρες αργότερα. Μόλις στο τέλος του Μαρτίου πήρε μέτρα για να αρχίσει η παραγωγή περισσότερων αναπνευστήρων ενώ ήδη τα νοσοκομεία στη Νέα Υόρκη ήταν γεμάτα κρούσματα.

Οπως λέει ο καθηγητής Σαμάν, αυτή τη στιγμή «είναι πιο παραγωγικό να μελετήσουμε τα μαθήματα της έρευνας και να τα εφαρμόσουμε για το μέλλον», ιδιαίτερα καθώς αίρονται τα μέτρα σε πολλές περιοχές. Προσθέτει πως καθώς επανέρχεται η χώρα σε μια κανονικότητα, οι Αρχές θα πρέπει να παραμείνουν σε ετοιμότητα και να λάβουν άμεσα μέτρα εάν υπάρχει αύξηση κρουσμάτων σε κάποιες περιοχές, ενώ αναφέρει ως παράδειγμα τα επιθετικά μέτρα που ελήφθησαν αμέσως σε χώρες όπως η Νότια Κορέα και η Νέα Ζηλανδία. «Μπροστά μας έχουν ένα σημαντικό πρόβλημα», κατέληξε. «Απαιτεί πολιτική ηγεσία και συμμόρφωση του κοινού. Και μια διάθεση από όλους στην κοινωνία να συνεργασθούν για την επιτυχία».