«Οκτώ χρόνια τίτλοι δεν είναι τυχαία»

«Δεν θα μπορούσα να φανταστώ πόσο πιο χρυσά θα μπορούσαν να ήταν αυτά τα χρόνια. Μία μεγάλη περίοδος που είχε μόνο ωραίες στιγμές». Η κεντρική της ομάδας βόλεϊ του Ολυμπιακού Τζίνα Λαμπρούση αποχαιρετά ως πρωταθλήτρια τον Πειραιά, αναπολώντας όλα αυτά τα χρόνια, τη χαρούμενη παρέα της ομάδας, ενώ σκέπτεται πόσο περίεργη ήταν αυτή η σεζόν, που διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.

Τα κορίτσια του Ολυμπιακού κατέκτησαν για όγδοη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο, καθώς η Ομοσπονδία επικύρωσε τη βαθμολογία όπως αυτή είχε διαμορφωθεί πριν από τη διακοπή.

«Παίζαμε εξαιρετικά»

«Είναι πραγματικά περίεργα τα συναισθήματα. Δεν προλάβαμε να το ολοκληρώσουμε όπως θέλαμε. Μετά τα Χριστούγεννα, η ομάδα είχε βρει πολύ καλό ρυθμό, παίζαμε εξαιρετικό βόλεϊ και είχαμε πετύχει αρκετά πράγματα, με αποκορύφωμα την πρόκριση στους ημιτελικούς του Τσάλεντζ Καπ. Πιστεύω ότι ήμασταν στην κατάλληλη αγωνιστική κατάσταση και θα μπορούσαμε να φτάσουμε και στον τελικό, για τρίτη φορά τα τελευταία τέσσερα χρόνια. «Κι εφέτος ήμασταν η καλύτερη ομάδα. Το αποδείξαμε άλλωστε. Ημασταν αήττητες και πιστεύω ότι και πάλι θα κατακτούσαμε τους τίτλους στον ελληνικό χώρο».

Η Λαμπρούση ήταν στον Ολυμπιακό από το 2013. Στη διάρκεια της παραμονής της στο λιμάνι, είχε μόνο επιτυχίες. Η καταμέτρηση των τίτλων: επτά πρωταθλήματα, έξι Κύπελλα, ένα Τσάλεντζ Καπ και άλλη μία συμμετοχή σε τελικό αυτής της διοργάνωσης.

Τι κρατάει από αυτά τα αυτά χρόνια: «Κάθε χρονιά ήταν διαφορετική. Ωστόσο είχε έναν κοινό παρονομαστή. Πάντα ωραίες στιγμές στο φινάλε. Κυρίως, κρατάω την οικογενειακή ατμόσφαιρα που υπήρχε στην ομάδα, το δέσιμο μεταξύ μας, όλα αυτά που σε έκαναν να φτάσεις πιο εύκολα στον στόχο σου. Υπήρχε κι ένα πολύ βασικό στοιχείο. Ολα άρχιζαν από το οργανωτικό κομμάτι. Η λειτουργία του συλλόγου ήταν άψογη, το επίπεδο ήταν πολύ υψηλό και οι αθλητές των τμημάτων δεν είχαν να ασχοληθούν με τίποτα άλλο, παρά μόνο με αυτό που έπρεπε. Για αυτό και ευχαρίστησα τόσο τον πρόεδρο, τον κ. Μιχάλη Κουντούρη, όσο και όλους αυτούς τους ανθρώπους που μας βοηθούσαν σε καθημερινή βάση».

Δεν θα ξεχάσει επίσης και την παρέα των κοριτσιών που όλα αυτά τα χρόνια αποτέλεσαν τον κορμό της ομάδας: «Η Αρέτα (Κονόμη), η Στέλλα (Χριστοδούλου) και η Κατερίνα (Γιώτα). Αυτά τα κορίτσια κι εγώ ήμασταν στην ομάδα τα τελευταία επτά χρόνια και ουσιαστικά αποτελούσαμε τον κορμό. Είμαστε οι καλύτερες φίλες, ας μην ξεχνάμε πόσες ώρες περνούσαμε μαζί καθημερινά. Γενικά, είναι δύσκολο να ξεχάσεις το κλίμα που επικρατούσε στο τμήμα».

Το έπος της Προύσας

Ποιες είναι οι τρεις πιο σημαντικές στιγμές σε αυτά τα χρόνια: «Δεν το συζητώ. Κατ’ αρχάς, η κατάκτηση του Τσάλεντζ Καπ και ο τρόπος που το πετύχαμε. Με τη νίκη στην Προύσα. Ηταν κάτι ασύλληπτο, ένα καταπληκτικό συναίσθημα. Κάτι πρωτόγνωρο για το ελληνικό βόλεϊ γυναικών.

Στη συνέχεια, δεν θα ξεχάσω τον πρώτο τίτλο που κατέκτησα με τη φανέλα του Ολυμπιακού. Κι αυτό ήταν κάτι πρωτόγνωρο για εμένα, καθώς δεν είχα κατακτήσει έως τότε κάποιο τρόπαιο. Τέλος, θα αναφέρω τον πρώτο μου ατομικό τίτλο, όταν αναδείχτηκα MVP, στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου στη Χίο».

Τώρα η Γαλλία

Η Τζίνα Λαμπρούση αποχωρεί «γεμάτη» από τον Ολυμπιακό. «Δεν ξέρω πού θα με βγάλει αυτό το ταξίδι. Ποτέ δεν μπορείς να γνωρίζεις πού θα σε οδηγήσει μία νέα κατάσταση. Το σίγουρο είναι πως μπορώ να πω εις το επανιδείν. Ηθελα να δοκιμάσω κάτι άλλο. Ηταν το όνειρό μου κάποια στιγμή να αγωνιστώ στο εξωτερικό. Η Μιλούζ είναι πρωταθλήτρια στη Γαλλία, πρώτη στο φετινό πρωτάθλημα έως τη διακοπή, αγωνίζεται στο Τσάμπιονς Λιγκ, θα είναι μία νέα εμπειρία που θα μου προσφέρει πολλά. Δεν φοβάμαι ούτε έχω άγχος, άλλωστε απ’ όσο γνωρίζω δεν θα αντιμετωπίσω διαφορετικές καταστάσεις. Είναι μία πολύ καλά οργανωμένη ομάδα, όπως συνήθισα και στην Ελλάδα με τον Ολυμπιακό. Πιστεύω πως μπορώ να φανώ αντάξια και να τους δικαιώσω που με επέλεξαν».

Επίλογος: Η 27χρονη αθλήτρια ετοιμάζεται για την πρόκληση στη Μιλούζ, απευθύνοντας ένα «μεγάλο ευχαριστώ» στον Ολυμπιακό για όσα της προσέφερε.

«Ατέλειωτες οι χαρές που ζήσαμε μαζί. Η ομάδα έγραψε ιστορία με όσα πέτυχε. Το πιο σημαντικό είναι πως καταφέραμε όλα αυτά τα χρόνια να διατηρηθούμε στην κορυφή και σε πολύ υψηλό επίπεδο. Κι αυτό είναι το πιο δύσκολο».