Τα μπανλιέ (ξανα)βράζουν, οι αντάρτες δίνουν… χαστούκια

Εξω – η επικαιρότητα των ημερών το επιβεβαιώνει – ο Εμανουέλ Μακρόν πάει καλά. Μέσα όμως, είναι μια άλλη ιστορία. Ενόσω η Γαλλία βγαίνει σταδιακά, όσο και διστακτικά, από το lockdown, ο γάλλος πρόεδρος κρίνεται από τους πολίτες, όσον αφορά τη διαχείριση της πανδημίας, πολύ πιο αυστηρά σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ευρωπαίους ηγέτες. Τα μπανλιέ του Παρισιού (ξανα)βράζουν. Σοβαρά επεισόδια σημειώθηκαν προχθές τη νύχτα στο Αρζεντέιγ, βορειοδυτικά της γαλλικής πρωτεύουσας, με αφορμή τον θάνατο, το περασμένο Σαββατοκύριακο, ενός 18χρονου – και δη τις φήμες ότι η μοτοσικλέτα του συγκρούστηκε με περιπολικό. Και μέσα σε όλα αυτά, το κόμμα του Μακρόν, το LREM, έχασε την απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, μία εξέλιξη που θεωρούνταν αδιανόητη μέχρι πριν από λίγους μήνες.

Συνολικά 314 «μακρονιστές» εισήλθαν θριαμβευτικά στη γαλλική Εθνοσυνέλευση έπειτα από τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2017. Μόλις 295 είχαν απομείνει, έπειτα από μία σειρά αποχωρήσεων και διαγραφών, στις αρχές της εβδομάδας. Επτά από αυτούς, όμως, όλοι μέλη της αριστερής πτέρυγας του LREM, αποχώρησαν την Τρίτη προκειμένου να ενταχθούν σε μια νέα, την ένατη κατά σειρά – αριθμός ρεκόρ – κοινοβουλευτική ομάδα, με τον αποκαλυπτικό για τη φιλοσοφία της τίτλο «Οικολογία, Δημοκρατία, Αλληλεγγύη». Το LREM έμεινε έτσι με 288 βουλευτές, έναν λιγότερο από το όριο της απόλυτης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Από τους συνολικά 17 βουλευτές που αριθμεί προς το παρόν η νέα ομάδα, οι 16 είχαν εκλεγεί το 2017 ως μακρονιστές – η 17η είναι η οικολόγος, πρώην υπουργός Οικολογίας των Σοσιαλιστών, Ντελφίν Μπατό.

Η νέα ομάδα υπόσχεται να είναι «θετική» και «εποικοδομητική», τα μέλη της όμως δεν κρύβουν τη διαφωνία τους με την «υπερβολικά δεξιά» γραμμή που ακολουθεί από τριετίας στα μάτια τους η κυβέρνηση Μακρόν. Η τελευταία παραμένει επισήμως ψύχραιμη και γαλήνια. Μπορεί άλλωστε πάντα να βασίζεται στην Εθνοσυνέλευση στη στήριξη των 45 βουλευτών του κεντρώου MoDem και των εννέα βουλευτών του κεντροδεξιού Agir – τους οποίους όμως εφεξής θα πρέπει να «ακούει» πολύ περισσότερο. Οσο και αν μιλάει ωστόσο ο Ρισάρ Φεράν, ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, για απλές «ατυχίες της κοινοβουλευτικής ζωής», το πλήγμα για την εικόνα του γάλλου προέδρου, που συγκρίνεται ξαφνικά από κάποιους με τον Φρανσουά Ολάντ (και το Σοσιαλιστικό Κόμμα είχε χάσει την πλειοψηφία επί προεδρικής θητείας Ολάντ, λόγω της ανταρσίας πολλών βουλευτών του, με τη γνωστή, καταστροφική για αυτό συνέχεια), είναι βαρύ. Οπως σημειώνει στη «Monde» ο πολιτολόγος Μπρουνό Κοτρές, «η δημιουργία μιας ομάδας επικεντρωμένης στην οικολογία και το κοινωνικό κράτος δείχνει πως ο πρόεδρος δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του ίδιου του τού στρατοπέδου σε αυτά τα ζητήματα».

Ο Τομά Πικετί για το γαλλογερμανικό σχέδιο ανάκαμψης

«Μία ενδιαφέρουσα, αλλά ανεπαρκής αρχή»

«Μία ενδιαφέρουσα, αλλά ανεπαρκής αρχή»: αυτή είναι η ετυμηγορία του γνωστού γάλλου οικονομολόγου Τομά Πικετί όσον αφορά το σχέδιο ανάκαμψης που πρότειναν από κοινού τη Δευτέρα Εμανουέλ Μακρόν και Ανγκελα Μέρκελ. «Καταρχήν, το ύψος του ποσού: 500 δισ. ευρώ, είναι λιγότερο από το 4% του ΑΕΠ της ΕΕ, ενώ θα χρειαζόταν τουλάχιστον δύο ή τρεις φορές περισσότερα χρήματα. Κι έπειτα, και κυρίως, είναι ανεπαρκές γιατί δεν προτείνει τίποτα ώστε να αλλάξει μοντέλο και να εκδημοκρατιστεί επιτέλους η Ευρώπη», σημειώνει στη «Libération» o Πικετί, επισημαίνοντας για μία ακόμη φορά την ανάγκη δημιουργίας μιας Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της ευρωζώνης. Ο συγγραφέας των βιβλίων «Το κεφάλαιο τον 21ο αιώνα» και «Κεφάλαιο και Ιδεολογία» βλέπει πάντα στους φόρους τη χρηματοδότηση ενός πιο δίκαιου και πιο αποτελεσματικού οικονομικού ορίζοντα: η βαριά, προοδευτική φορολόγηση των υψηλών εισοδημάτων, των κληρονομιών αλλά και των μεγάλων εκπομπών CO2 θα επέτρεπε – επισημαίνει – να μειωθούν οι ανισότητες και να χρηματοδοτηθεί η οικολογική μετάβαση.