Το «Ημερολόγιο» καραντίνας 400 γυναικών

Από την ημέρα που μπήκε σε καραντίνα στο σπίτι της στο Μπουένος Αϊρες η Λουσία Μορόν πάλευε με την αϋπνία. «Δεν κοιμόμουν καλά και υπάρχουν μέρες που δεν βρίσκω την απαιτούμενη ενέργεια για να σηκωθώ από το κρεβάτι», λέει. Ενας τρόπος για να διαχειριστεί τις δύσκολες αυτές ώρες ήταν να τις καταγράφει μέσω του φωτογραφικού της φακού. «Η φωτογραφία με βοηθά να εξωτερικεύω και να εξορκίζω τους εσωτερικούς φόβους, τους εφιάλτες και τις ανησυχίες μου. Λειτουργεί ως τρόπος διαφυγής και έκφρασης σε αυτούς τους δύσκολους και μοναχικούς καιρούς». Η Μορόν, η οποία είναι φωτογράφος και αρχιτέκτονας από την Αργεντινή, είναι μία από τις 400 και πλέον γυναίκες που συμμετέχουν στο συνεργατικό εγχείρημα «Ημερολόγιο», το οποίο έχει ως στόχο να αποτυπώσει φωτογραφικά τις καθημερινές, μονότονες και ανήσυχες στιγμές στη ζωή τους υπό το καθεστώς του εγκλεισμού.

Τις «σελίδες» του «Ημερολογίου» γεμίζουν ανεξάρτητες γυναίκες φωτογράφοι από 80 χώρες και στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι οι περιθωριοποιημένες φωνές θα έχουν μια πλατφόρμα έκφρασης και δημοσιοποίησης της δουλειάς τους, καθώς οι προϋπολογισμοί των μέσων μαζικής ενημέρωσης περικόπτονται παγκοσμίως.

Πίσω από το εγχείρημα, που λειτουργεί ως επέκταση της πρωτοβουλίας Women Photograph (της βάσης δεδομένων που λειτουργεί από το 2017 και έχει σκοπό να ενισχύσει τη φωνή των γυναικών φωτορεπόρτερ σε όλο τον κόσμο), βρίσκονται δύο φωτογράφοι, η Σαρλότ Σμιτζ και η Χάνα Γιου.

Το καρέ της Μορόν είναι ασπρόμαυρο και απεικονίζει ένα χέρι και ένα πόδι στην αριστερή άκρη του κάδρου. Αντιστοιχεί στα συναισθήματά της καθώς «βυθίζεται» στο κρεβάτι.

«Από τη στιγμή που ξεκίνησε το lockdown στο Βερολίνο, άρχισα να δημιουργώ αυτοπροσωπογραφίες και πορτρέτα των μελών της οικογένειάς μου. Αναζητώ την εικόνα εκείνη που δημιουργεί έναν νέο κόσμο και είναι απελευθερωμένη από τα δεσμά του χρόνου και του χώρου», υποστηρίζει από την πλευρά της η φωτογράφος και εικαστικός Κάρολιν Κλάπερ που επιλέγει να δημιουργεί σουρεαλιστικά καρέ, ενώ η Χαντίτζα Φαράχ από την Κένυα, που αποτυπώνει τον εαυτό της εν ώρα καλλωπισμού, λέει: «Υπάρχουν μέρες που  ξυπνάω και δεν νιώθω σαν ένα υγρό κουρέλι. Οταν συμβαίνει αυτό, συγκεντρώνω αρκετή ενέργεια για να κάνω μάσκα προσώπου, να βάψω τα νύχια μου και να συνομιλήσω με τους καλύτερους φίλους μου από όλο τον κόσμο για θέματα που δεν σχετίζονται με ιούς. Αυτό συμβαίνει ολοένα και συχνότερα και τότε αισθάνομαι λίγο περισσότερο από τον εαυτό μου να επιστρέφει».

Κάθε εβδομάδα, οι επιμελήτριες του «Ημερολογίου» ανακοινώνουν ένα θέμα, όπως η φύση, η διασύνδεση ή η αυτοπροσωπογραφία, το οποίο δουλεύουν ταυτοχρόνως οκτώ έως δέκα συμμετέχουσες από διαφορετικές χώρες. Ορισμένες κάνουν τις λήψεις, ενώ άλλες τους παρέχουν οδηγίες για το δημιουργικό κομμάτι ή για την επεξεργασία της εικόνας.