Η πρώτη συναυλία «κοινωνικής απόστασης»

Η συναυλία που αναμενόταν χθες το βράδυ στο Φορτ Σμιθ του Αρκανσο θα ήταν το πρώτο τεστ αντοχής για τους μουσικόφιλους, τους καλλιτέχνες, τους παραγωγούς και τη βιομηχανία του θεάματος. Η πολυαναμενόμενη συναυλία του Τράβις Μακρίντι της μπλουζ-ροκ μπάντας Bishop που είχε ανακοινωθεί για τις 18 Μαΐου, κάτω από τις νέες συνθήκες που έχει επιβάλει η παγκόσμια πανδημία. Κάτι σαν οδηγός για τις επόμενες εκδηλώσεις στο πλαίσιο πάντα της «κοινωνικής αποστασιοποίησης». Ο χώρος του λάιβ ήταν το TempleLive, στο Φορτ Σμιθ του Αρκανσο. Πρόκειται για ένα όμορφο ιστορικό κτίριο αρτ ντεκό, το οποίο απολυμάνθηκε σχολαστικά προκειμένου να δεχτεί τους θεατές, εργαζομένους και φυσικά τους καλλιτέχνες. Οποιος έμπαινε στην είσοδο του συναυλιακού χώρου, εκτός από την απαραίτητη μάσκα, υποβαλλόταν σε θερμομέτρηση, ενώ στις τουαλέτες υπήρχε περιορισμός δέκα ατόμων για να μειωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο ο συνωστισμός. Το κοινό έμπαινε ανά ομάδες και η μπίρα ήταν φυσικά συσκευασμένη.

Η χωρητικότητα του TempleLive είναι 1.100 ατόμων. Ομως προκειμένου να διατηρηθούν οι απαραίτητες αποστάσεις δύο μέτρων, διατέθηκαν μόνο 229 εισιτήρια. Δηλαδή το 1/4 του χώρου. Τα νούμερα μαρτυρούν οικονομική στενότητα και δυσλειτουργία. Να σημειωθεί ότι τον προηγούμενο χρόνο οι πωλήσεις εισιτηρίων από τις συναυλίες σε όλο τον κόσμο είχαν φτάσει τα 28 δισεκατομμύρια δολάρια. Τα έσοδα για την εταιρεία συναυλιών Live Nation προβλέπεται ότι θα υποχωρήσουν τη χρονιά που έρχεται μέχρι και 80%. Για να αντιμετωπίσει την καταιγίδα που έρχεται θα δεχθεί την επένδυση 500 εκατομμυρίων δολαρίων από το κρατικό ταμείο της Σαουδικής Αραβίας.

ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ. O αναλυτής οικονομικών στοιχείων Ντέιβιντ Σνόουντ δήλωσε ότι δεν μπορεί να υπάρξει κερδοφορία σε χώρους που διαθέτουν μόνο το 20% της δυνατότητάς τους. Ομως δεν είναι αυτό το ζητούμενο στην παρούσα φάση. «Ο στόχος τώρα είναι να μάθουμε να λειτουργούμε με τα νέα δεδομένα και να βεβαιωθούμε ότι το κοινό μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτά». Ενας από τους διαχειριστές του συναυλιακού χώρου, ο Μάικ Μπράουν, τόνισε ότι όλοι επιθυμούν να επιστρέψουν στη δράση. Οι μουσικοί δεν μπορούν να περιοδεύσουν, να ηχογραφήσουν και φυσικά είναι απελπιστικό να μένουν σπίτι τους να γράφουν τραγούδια. Από την άλλη, πόσο μπορεί ν’ απολαύσει κανείς μια συναυλία αν δεν τραγουδήσει, χορέψει και εκδηλώσει τον ενθουσιασμό του χωρίς να τον νοιάζει αν θα αγγίξει τον διπλανό του; Οι συναυλίες δεν γίνονται για να ακούμε μόνο μουσική αλλά και για να μοιραζόμαστε τη ζωή.