Κέντρο

Ολες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ΝΔ και Μητσοτάκης οδεύουν στα πρώτα κυβερνητικά τους γενέθλια ενισχυμένοι.

Στη διαπίστωση αυτή δεν νομίζω ότι υπάρχει αντίλογος. Το παραδέχεται κι η αντιπολίτευση.

Η κρατούσα ερμηνεία είναι ότι ενισχύθηκαν από την υγειονομική κρίση. Σωστό. Αλλά όχι αρκετό.

Διότι η δημοσκοπική κυριαρχία τους δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Καταγράφεται καθαρά από το 2017 και επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά στις εκλογές του 2019.

Συνεπώς συμβαίνει κάτι βαθύτερο, το οποίο ενισχύθηκε τους τελευταίους μήνες.

Αυτό που συμβαίνει το καταγράφουν επίσης όλες οι δημοσκοπήσεις: ο Μητσοτάκης έχει κατορθώσει να καλύψει τον πολιτικό χώρο του Κέντρου.

Ακόμη κι η διαχείριση της επιδημίας ήταν (και παραμένει…) μια «κεντρώα» διαχείριση. Μετρημένη, σοβαρή, αποτελεσματική, χωρίς φωνές και υστερίες.

Η αλήθεια είναι ότι το ίδιο το Κέντρο έχει αλλάξει. Πολιτικά, αξιακά, πολιτισμικά. Δεν έχει σχέση με χαρακτηριστικά που το προσδιόριζαν τις προηγούμενες δεκαετίες, κυρίως την περίοδο 1960 – 1995.

Το Κέντρο πλέον δεν είναι «αντιδεξιό», ούτε αριστερόστροφο, ούτε πελατειακό, ούτε κρατικιστικό, ούτε λαϊκό, ούτε παλαιοκομματικό, ούτε έρμαιο συναισθηματικών μεταπτώσεων και συγκινησιακών εξάρσεων.

Είναι ένα Κέντρο περισσότερο ευρωπαϊκού τύπου. Μεταρρυθμιστικό, μετριοπαθές, φιλοπρόοδο και όχι «προοδευτικό», λογικό, ήπιο κι ανοιχτό.

Σε αντίθεση με το παρελθόν έχει αποκτήσει νέες και σαφείς κοινωνικές αναφορές: μια (έστω αποδυναμωμένη από την κρίση) μεσαία τάξη.

Προφανώς αυτό το νέο Κέντρο ούτε το ανακάλυψε, ούτε το διαμόρφωσε ο Μητσοτάκης. Συγκροτήθηκε κι εξελίχθηκε στην πορεία των πραγμάτων.

Ο Μητσοτάκης απλώς κατάφερε να κουμπώσει και να το εκφράσει περισσότερο σε επίπεδο νοοτροπίας.

Ελλείψει μάλιστα πραγματικού ανταγωνισμού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν το έχει καν στο μυαλό του. Είναι εντελώς έξω από την πολιτική κουλτούρα, τις δυνατότητες και τις φιλοδοξίες του. Οποτε μιλάει για τη «μεσαία τάξη» είναι καταφανές πως δεν ξέρει για τι μιλάει, ούτε σε ποιους απευθύνεται.

Το ΚΙΝΑΛ αντιθέτως θα μπορούσε να διεκδικήσει έναν ρόλο. Αλλά αυτό δεν γίνεται με παλαιοπασοκική λογική, ούτε με ρητορική ΚΙΔΗΣΟ.

Εως τώρα με κάθε βήμα που κάνει (δήθεν) προς τα αριστερά αφήνει απλώς χώρο στον Μητσοτάκη χωρίς να ενισχύεται το ίδιο.

Πόσοι πιστεύουν άραγε στη σημερινή Ελλάδα ότι τα σχολεία κινδυνεύουν να γίνουν big brother ή ότι η χώρα βουλιάζει στον αυταρχισμό; Κι όσοι το πιστεύουν ψηφίζουν Φίλη που τα λέει πιο θυμωμένα.

Με άλλα λόγια ο Μητσοτάκης είναι ισχυρός επειδή κανείς δεν αμφισβητεί ουσιαστικά τη βάση της ισχύος του και κανείς δεν διεκδικεί τον χώρο που έχει καταλάβει.

Εως ότου φυσικά εμφανιστεί το «κόμμα Αντώναρου» κι αλλάξουν τα δεδομένα.