Το έργο έχει κατεβεί

Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας ιδιότυπος ιερωμένος, με ακροδεξιά συγκρότηση, αφορίζει κάποιον που δεν του αρέσει ο τρόπος που σκέπτεται. Ο αφορισμός του σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου από τον Αυγουστίνο Καντιώτη, το 1991, είχε πραγματικό φανατισμό και πολύ μίσος – που το εξέφραζαν τα λαϊκά πλήθη τα οποία είχαν πειστεί ότι ο Αγγελόπουλος ήταν ανθέλληνας και προδότης. Διότι αυτό ακριβώς είναι ο αφορισμός: βαθύ λαϊκό μίσος.

Αντίθετα, ο χθεσινός αφορισμός του Πρωθυπουργού, της υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων και του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας ήταν μια φάρσα. Ο πρώην Καλαβρύτων Αμβρόσιος Λενής, ένας συνταξιούχος δεσπότης, μόνος, διαβάζει ένα αστείο κείμενο που δεν αφορά κανέναν την ώρα που το εκκλησίασμά του αποχωρεί. Λίγες ώρες μετά, η Ιερά Σύνοδος βγάζει μια επεξηγηματική ανακοίνωση που τον αγνοεί απολύτως. Στη θέση του θα είχα εξαφανιστεί από προσώπου γης, θα είχα κλειστεί σε σπηλιά. Νόμιζε ότι εκπροσωπεί το χριστεπώνυμο πλήρωμα και, ουσιαστικά, εκπροσωπεί απλώς τον εαυτό του – έναν ιδεοληπτικό, εμμονικό εαυτό, που με πείσμα πολέμησε για τις ιδεοληψίες του, εναντίον της λογικής και του συλλογικού καλού. Στο παρελθόν ως εκπρόσωπος της πιο άγριας εθνικοφροσύνης του μετεμφυλιακού κράτους, πιο πρόσφατα ως διαπρύσιος κήρυκας του αντιμνημονιακού χιλιασμού που ενέπνευσε και τον ακροδεξιό και τον ριζοσπαστικό αριστερό λαϊκισμό.

Ο πρώην Καλαβρύτων πρέπει χθες να κατάλαβε ότι ο ανορθολογισμός δεν έχει πλέον πέραση. Δεν πουλάει. Το έργο έχει κατεβεί.